Gönül Yarasi (2005)

Ik ga hier niet veel woorden aan vuil maken:

(Yavuz Turgul + Sener Sen ) + Meltem Cumbul =

+ (onbegrip)

Ik durf het eigenlijk bijna niet te zeggen, maar het lijkt erop dat ook Yavuz Turgul definitief de commerciële weg is ingeslagen. Dat gevoel had ik eigenlijk al bij Eskiya (vandaar dat ik daar nu een heel punt omlaag ben gegaan, uit gewetenswroeging), maar de goed vervulde voortrekkersrol voor de Turkse cinema, met daarboven ook nog de altijd fantastische acteerprestaties van Sener Sen (en het verhaal eigenlijk ook wel), wisten die film alsnog te redden.

Hier ben ik echter minder optimistisch over. Het lijkt erop dat het er 'één tussen velen' zal worden en het weinig originele verhaal geeft ook niet echt veel hoop.

Jammer dat Yesilçam (de Turkse cinema) zijn Yavuz Turgul aan het verliezen is: de man die met zijn Muhsin Bey, Gölge Oyunu, Zügürt Aga (scenario) en Çiçek Abbas (scenario) de romantiek van de slachtoffers van de 'verarabisering' en de wrede kapitalisering van de Turkse maatschappij in beeld wist te brengen. Yavuz Turgul behoort voortaan toe aan het grotere publiek...

trailer

Vanaf 27 januari te zien in de bioscoop.

Wat is er mis met Meltem Cumbul Anatolia? Ik ken haar alleen van Gegen die Wand.

Ja, wat is er mis met Meltem Cumbul.

Simpel: ik vind haar een erg slechte (nee, niet matig of iets dergelijks, maar écht slecht) en bovendien hoogstirritante actrice.

Ik ken haar niet alleen van films: ze heeft ook in een aantal verschrikkelijke series gespeeld op de Turkse tv. Meerdere keren heeft ze de rol van 'dorpsmeisje uit Oost-Turkije' gekregen en zich zo belachelijk gemaakt met het oosterse accent dat maar niet wil lukken.

Ze heeft er gewoonweg het fysiek niet voor, lijkt het wel. Waarom ze toch zo gewild is in de Turkse filmindustrie, kan ik je eerlijk gezegd niet zo snel zeggen. In eerste instantie dacht ik omdat ze wat makkelijk uit de kleren gaat, maar dat is niet meer zo zeldzaam in Turkije. Bovendien is ze niet bepaald mooi te noemen.

Waarschijnlijk is de reden simpelweg dat ze er al vanaf het 'begin bij is' (dan heb ik het over de periode van de revival van de Turkse cinema: midden jaren '90) en derhalve de juiste mensen op de juiste plaatsen kent.

Ze heeft al met veel grote namen gewerkt in films als Sawdust Tales, Böcek, Propaganda, Gegen Die Wand, The Decline Of Sultan Abdülhamid etc.

Nou ja: groot voor Turkse maatstaven natuurlijk

En nou werkt ze dus samen met mijn favoriete Turkse regisseur, Yavuz Turgul, met weer die rol van 'dorpsmeisje uit een Oost-Turks dorpje'. Ik kan er met mijn verstand niet bij...

P.S.: Je hebt haar met haar flauwe humor en geforceerde lach misschien ook gezien als presentatrice van het Eurovisie Songfestival in Istanbul vorig jaar.

Ze was me niet in negatieve zin opgevallen in Gegen die Wand. Die presentatie van het Songfestival was geheel volgens Songfestival gebruik slecht (met flauwe ingestudeerde grappen), dus in die zin deed ze wat er van haar verwacht werd.

Misschien valt ze in deze film een keer mee. Je weet het niet...

Ik ben met kappeuter eens, eerst zien dan oordelen.Hoewel ik Anatolia ook begrijpt.

KAP nu trap je op Anatolia's ziel, we hebben wel hier over de Anatolia's regisseur, hè?!

Ik heb de film gezien, persvoorstelling bijgewoond. Maar durf niet te stemmen. Wel heeft Turgul mij zwaar teleurgesteld. Ik weet nu niet of ik moet huilen of boos moet zijn!

Vannacht geef ik nog mijn mening ...

O jee...

Schiet op met die mening dan

Nou, de eerste drie woorden die na de film in me opkwamen waren: jammer, jammer, jammer. Het plot is helemaal niet interessant en een veelvoorkomende in de Turkse cinema. Alhoewel er enkele opvallende plotwendingen zijn, was het einde niet geheel onverwacht.

Leuk dat Turgul ook in deze film werkt met zijn bekende formule (oost-west, impact van verandering, modernisme e.d.), maar erg jammer dat dit niet goed is uitgewerkt. Terwijl de hoofdrolspeler Nâzim (Sener Sen) een onwijs interessant personage is waar veel verhaal in zit, toont Turgul ons een idioot liefdesdrama met een slap scenario. Ik was benieuwd naar het verleden van Nâzim, zijn denken, zijn confrontaties met het profiel van het 'nieuwe Turkije' dat zijn zoon belichaamt, zijn ervaringen in het zuidoosten van Turkije, de gevolgen van zijn idealen e.d. Er zijn wel scènes en dialogen die op deze punten wijzen, maar dit zijn maar details. De Nâzim die ik wilde zien heeft Turgul doen verdwijnen in het verhaal. In een scène zegt Nâzim tegen zijn dochter: 'hepimiz hayallerimizin kurbaniyiz': wij zijn allemaal het slachtoffer van onze dromen. Daar wilde ik meer van zien, daar moest het gehele verhaal aan gewijd worden in tegenstelling tot het afschuwelijke ik red een vrouw uit een nachtclub. Ik had soms ook het gevoel dat ik naar een zwakke Turkse soapserie aan het kijken was. Je zou denken dat Turgul met het verhaal een discussie op gang wil brengen: heeft de mens wel alles zelf in de hand? Dit wordt benadrukt aan het begin van de film, maar ook tijdens een gesprek tussen Nâzim en Dünya (Meltem Cumbul). Dan denk ik toch echt: had je daar nou dit slappe verhaal voor nodig? Hier een interview met Sener Sen en Yavuz Turgul. Het antwoord van Yavuz Turgul op de vraag na 'her lezetten olsun' vind ik eerlijk gezegd erg ondoordacht. Hoe kan je nou zeggen: 'Bununla ilgili bir sey düsünmedik ki!'.

Meltem Cumbul was onwijs ergerlijk (itt Anatolia vond ik haar in Gegen die Wand niet slecht). Het platte accent dat ze gebruikt om zo een dorpsmeisje voor te stellen is belachelijk. Ze kan het gewoon niet. Hierdoor kwam ze bij mij helemaal niet over als het plattelandsmeisje Dünya. Ik had ook het vermoeden dat ze af en toe vergat dat accent te gebruiken, waardoor het op sommige momenten sterker was dan in andere. Ik begrijp Turkse filmcritici dan ook niet wanneer ze vol lof over haar acteerprestaties schrijven. Ze is geen enkel moment geloofwaardig! Sener Sen doet het voortreffelijk, maar dat kon ook niet anders. Hij blijft leuk om te zien. Timucin Esen is in de rol van Halil opvallend goed. Ik heb bij hem hetzelfde gevoel als bij de vertolker van het personage Cahit in Gegen die Wand. Waarom ik bij Halil aan Cahit moest denken, weet ik niet. Geloofwaardig was Timucin wel.

Over het algemeen is het eigenlijk niet eens een slechte film, het is wel een slechte Turgul-film en past niet in het lijstje van films waar zijn naam in voorkomt. Ik vind dan ook dat Turgul met deze film vele stappen achteruit is gegaan op bijv. Muhsin Bey en Eskiya.

Ik hou het op 2,5* Dit is voor de rol van Sener Sen, Timucin Esen en de enkele scènes waaronder bovengenoemde scène tussen Nâzim en zijn dochter.

Belachelijk inderdaad .

Oh mijn welgemeende excuses.

In dat interview wordt Yavuz Turgul gezegd dat het plot best cliché is (Turkse cinema) en vervolgens wordt hem gevraagd of hij met Gönül Yarasi dacht dat het niet gaat om het klassieke verhaal, maar om de manier van overbrengen, vertellen. Waarop hij antwoord:

Bununla iligili birsey dusunmedik ki: op die manier hebben we helemaal niet gedacht (vrij vertaald met context in acht genomen).

*Zucht*.

Hier een recensie van mij, in het Turks. Sorry.

Anatolia

Dat is een veelvoorkomende nick. Ik heet daar toevallig Anatolia.

Ik verhoog mijn stem toch maar naar 3* ... nu ik wat gekalmeerd ben. Mensen kunnen niet helder nadenken als ze boos zijn. Ik was boos én teleurgesteld. Alhoewel Yavuz Turgul gedaald is in mijn favoriete-Turkse-regisseurs-lijst, blijf ik toch een zwak hebben voor hem. Deze film afstraffen met 2,5 is niet terecht ... de grens tussen zulke producties en nieuwe films als G.O.R.A en Hababam Sinifi Merhaba moet natuurlijk duidelijk blijven.

Goede recensie, ik kan er zo mijn handtekening onder zetten.
O wacht... Het staat er al.

(Voor de duidelijkheid: ik heb niets met die recensie te maken. Anatolia is inderdaad een veel voorkomende gebruikersnaam.)

Ik heb de film dus gezien en... tsja, ik weet het eerlijk gezegd niet. Zoals chiquita al zei, is het ver beneden de maat van Turgul maar omdat zijn maat nogal aan de hoge kant is in mijn ogen, wil dat eigenlijk niet veel zeggen.

Laat ik het erop houden dat ik het een erg dik aangezette film vind, die het meer van de sentimentele (overigens niet slechte) muziek moet hebben dan wat anders.
Natuurlijk leefde ik af en toe wel mee met de personages, maar nergens in deze film voelde ik het verdriet dat ik bij Gölge Oyunu of Muhsin Bey wel voelde, bijvoorbeeld in de scène waarin Sener Sen (Mijnheer Muhsin) zijn jeugdidool, een oude zangeres, opzoekt in het bejaardentehuis waarin ze in de vergetelheid is geraakt. Die confrontatie van twee eenzame zielen die mijmerend terugdenken aan het romantische verleden, is naar mijn idee één van de ontroerendste scènes uit de Turkse filmgeschiedenis.
Gönül Yarasi van dezelfde Yavuz Turgul wist me die ontroering dus nergens echt te bieden. Tranende ogen alleen zijn voor mij niet genoeg om geraakt te worden aan die ene snaar. Een ervaren regisseur als Turgul zou dat eigenlijk wel moeten weten.

Ik merk dat vriend en vijand het over Timuçin Esen eens is: iedereen heeft het over een potentiele ster. En ja: ook ik zie veel toekomst in hem. Yolu açik olsun

Dan nog twee dingen die me opvielen:
1) Was de maan niet een beetje aan de overdreven grote kant?
2) Moeten de hoofden van Halil en Dünya normaal gesproken niet verbijzeld zijn wanneer er van zo dichtbij geschoten wordt? Ik zag zelfs nauwelijks bloed.

Tot slot de cijfer... Ik zal daarbij de naam van de regisseur even vergeten. Dan moet ik bekennen dat Gönül Yarasi toch één van de wat redelijke Turkse drama's van de afgelopen jaren is. Een magere voldoende gaat er daarom wel vanaf: 3*.


P.S. Chiquita, als je mensen kent die de film wel heel goed vonden, haal ze dan over om ook te stemmen. Zoals jij ook al zei, het verschil met films als G.O.R.A., Hababam Sinifi e.d. moet natuurlijk wel benadrukt worden

Is Yürek Yarasi trouwens echt een alternatieve titel?

Vind ik maar overbodig eerlijk gezegd.

Ik doe precies het tegenovergestelde als chiquita en verlaag mijn stem naar 2,5*, nu ik in de gaten heb dat de film eigenlijk veel weg heeft van een willekeurige Turkse tv-serie van de laatste jaren.

Het doet me pijn Yavuz abi, maar het is de waarheid...

Die maan was inderdaad nogal groot. Wat dachten ze wel niet. Vreemd was ook die scène tussen Halil en Dünya in de trein waar hij Melek probeerde te ontvoeren. Zag jij ook maar één iemand in de trein zijn hoofd omdraaien om naar deze toestand te kijken? Het station was ook zo raar verlaten, zo opgezet.

Hehe, ik lieg dat ik barst.

Zoals jij al eerder zei, Turgul bevindt zich nu op commerciële wegen. Eigenlijk, eigenlijk past Gönül Yarasi toch wel in dat rijtje van afgezaagde films als GORA en de nieuwe delen van Hababam Sinifi. In feite verschillen deze films enkel in het genre en om het gegeven dat Gönül Yarasi het werk is van Yavuz Turgul.
En juist dat laatste kan ik niet van me afzetten. Eerlijk gezegd, ik denk dat ik Gönül Yarasi niet los van de naam Yavuz Turgul kan beoordelen, waardoor ik de film uiteindelijk hoger waardeer dan het verdient. Een regisseur die ik zo hoog in het vaandel had/heb, kan ik niet bestraffen met 2.5*. Ik leg dan ook de nadruk op de weinige scènes of momenten waar ik dacht: jaaa, dít is Turgul!

Andersom zou je kunnen zeggen dat ik Gönül Yarasi juist lager moet waarderen, aangezien ik beter gewend ben van Turgul en weet dat hij beter kan. Ik weet het niet meer.

Als we nu even een blik werpen op de recentelijk uitgebrachte Turkse films inclusief Gönül Yarasi, wordt des te meer duidelijk hoe goed Ceylan wel niet is. Ceylan onderscheidt zich, Turgul niet (meer). Met pijn in mijn hart, Gönül Yarasi sluit goed aan op GORA e.d. Met andere woorden: Turgul is uit, welkom Ceylan. Ik ontvang U met open armen.

Hoi,

Ik heb de film gisteren bekeken en in tegenstelling tot jullie, vind ik hem echt goed. Tuurlijk zijn er dingen in de film wat overdreven waren, maar dat heeft elk film wel zo`n beetje. Ik heb met tranen in mijn ogen gezeten ik vind dat deze film een aplaus verdiend alles was goed uitgekozen.

Serpil, wat zijn wij blij dat je gestemd hebt

Al is het wel een beetje aan de hoge kant...

Sener Sen

De eerste turkse film die ik heb gezien.

En ik moet zeggen dat ik het best een goede film vond. Het eerste halfuur vond ik erg langdradig maar daarna kwam ik wel goed in de film. Het einde is best verassend.

Sener Sen vind ik trouwens een zeer goede speler!

3,5*

Een van de betere turkse films, Sener Sen is formidabel.

Gönül Yarasi is ingestuurd naar de oscars om mee te dingen naar de oscar voor de 'best fogeign language' film.

Internationale poster.

Een van de beste Turkse drama films beter dan Babam ve Oglum

Sener Sen bewijst maar weer waarom hij de enige echte topacteur is in de Turkse cinema (alhoewel hij eigenlijk niets hoeft te bewijzen natuurlijk). Lang geleden dat ik zo een sterk acteerwerk gezien heb. Zeker in 3 belangrijke scenes vond ik hem magistraal.

Een verhaal waarvan je kan zeggen dat je wel vaker in films gezien hebt. Je kan het ook als een klassieke liefdesverhaal zien.

Maar wat ik belangrijk vind in deze film is dat de scenes die goed zijn ook echt heel goed zijn. Het werkt wel.

Iedereen acteert wel goed, mischien dat Meltem Cumbul wat aan overacting doet in bepaalde scenes. Maar toch vond ik haar spel ook wel geslaagd.

Maar helaas duurt deze film te lang voor onbegrijpelijke redenen en gaat het compleet de mist in naar het einde toe!

Ongelofelijk dat een film als deze die bijna alles goed doet zo een verkeerde keuze maakt. Heel erg zonde.

Naar mijn mening mocht de film na de 'speech' van Sener Sen tegen zijn dochter wel beëindigen. Het kon gewoon niet meer beter.

Maar zoals ik al zei: helaas....

Topfilm, vooral voor Turkse begrippen.

Sener Sen zet werkelijk een Oscarwaardige rol neer en draagt de film. Cumbul en Esen zijn redelijk, maar vallen totaal in zijn schaduw.

De kundige regisseur draagt dit prachtige verhaal stijlvol.

Turgul levert geweldig werk en ik wil zeker nog meer van hem zien.