Familia Rodante (2004)

Hm, van deze had 'k eigenlijk veel meer verwacht. Het verhaal sprak me nochtans aan, mede omdat er op de doos stond dat het een komedie was, maar veel heb 'k niet moeten lachen. Nee, de film was eerder een drama/roadmovie. De familie komt tijdens hun trip heel wat tegen, vooral tegenslag. Ook komen er enkele oude familievetes naar boven en de bijhorende ruzies, dus de komedie was eigenlijk ver te zoeken.

De film mocht misschien ook iets meer schwung hebben, want nu vond 'k dat er toch wat dode momenten in zaten.

Nee, deze viel toch wel tegen, ze hadden er veel meer van kunnen maken. Misschien komt het ook een beetje omdat 'k een toffe, grappige film had verwacht en het dus eerder een drama was.

Een tegenvaller.

Slecht, maar dat viel te verwachten.

Familia Rodante is typisch zo'n arthouse product uit een opkomend filmland: inhoudsloos, slecht geacteerd en matig gefilmd. Het bewijs dat je met een stel filmstudenten en een groepje amateurtoneelspelers nog geen goede film hebt. Script, regie en artwork lijkt niet over nagedacht. De camera gaat aan, de film begint en gaat vervolgens nergens naartoe. Ongetwijfeld voor Argentijnse begrippen best aardig (en leuk voor een bepaald soort progressief publiek alhier), maar ik neem daar geen genoegen mee.

Het begint met oma die de trouwerij van haar nichtje wil opzoeken, 1500 km van Buenos Aires. De hele familie moet mee, dus gaan ze in een krakkemikkige camper op weg. Dialoog is er nauwelijks, karakterontwikkeling ontbreekt en alles is op een ongelooflijk duffe wijze in beeld gebracht. Het avontuurtje onderweg - autopech - is wel erg karig voor een roadmovie. Interessante personages komt men ook niet tegen. Slechts het fleurige Argentijnse landschap weet enige kleur aan deze film te geven, waardoor het nog geen rampzalig slechte film is.

Voor mij voorlopig geen films meer uit Argentinië, na deze nieuwe misser. Zodra de cinema daar een beetje volwassen is geworden kom ik weer eens kijken. 1,5*