The Unspoken (2015)

Leuk om Jodelle Ferland (o.a. The Tall Man en Cabin in the Woods) weer in actie te zien.
Helaas merk je aan de rest van de film dat het te besteden budget wat lager is dan dat van soortgelijke horror films. Veel van de schrik momenten zijn standaard klappende kasten, deuren die open en dicht gaan tot wel heel oubollig (waarom in godsnaam tot 2 keer aan toe die kat?).
Verder sneuvelen er niet enorm veel personages, maar degenen die gaan. doen dit nog wel op redelijk creatieve manieren. de dode hond die de kaak afbijt en iemand die aan een vloer genageld word zie je toch niet zo heel vaak. Verder weet men hiermee ook nog wel redelijk gruwelijk over te komen, terwijl de rest van de film wat soft is.
Het einde was gedeeltelijk voorspelbaar en ook niet erg bijzonder.
Ik hoop wel dat we Jodelle Ferland nog in wat meer genrefilms gaan zien, want scream queen potentie heeft zij wel zeker.

Net als sommigen hier hadden ook wij niet gek veel verwachting van deze film, het leek er een te zijn zoals velen maar een aangename verrassing was het tijdens het kijken. De film is aardig in elkaar gezet en er wordt ook redelijk overtuigend geacteerd. Verhaal is goed voor een horror en er komen ook nog een paar "mensengriezels" voorbij die overtuigend door de "andere zijde" omarmt worden.

Eigenlijk hadden we nog een plus achter deze 6 willen zetten, helaas dat gaat niet.

Idee is beter dan de uitvoering.

De film is duidelijk gemaakt door iemand die voeling heeft met het genre. De clichés die in grote hoeveelheden voorkomen het eerste uur zijn er eigenljik vooral om de twist op het einde te ondersteunen. Qua idee is dat wel grappig, maar Wilson krijgt z'n film nooit volledig op de rails.

Komt deels door Ferland. Niet dat ze het echt slecht doet, maar ze speelt iemand die al bang is vooraleer er iets is om bang van te zijn. Daaruit poogt Wilson dan wat spanning op te bouwen, maar te vaak leidt het nergens heen of wordt de spanningsboog al gebroken voor de payoff. Jammer, want dat maakt het wat flauwtjes.

Verder lijkt het op een haunted house film, maar wordt er ook duchtig elders geleend. Je zit met een Damien-achtig kind, een house invasion zijplotje, want demonisch gedoe en de weirde handyman. Het is een mengelmoes van horror ideetjes die uiteindelijk moeten verbergen dat het hele haunted house gebeuren gewoon een cover-up is voor "other side"-ers die als leerschool hun krachten mogen botvieren hier. Het is een grappig bedachte clou die een hoop andere horror films in een ander licht plaatst (de link naar Amityville op het einde is niet bepaald subtiel), maar toch wil het nooit echt goed werken.

Slecht vond ik het niet, Wilson weet wel waar hij mee bezig is, alleen mankeert het in de afwerking. Hij wil het iets te spannend maken, waardoor het nooit echt spannend is. En voor een film die speelt met clichés is het dan weer niet tongue-in-cheek genoeg. Toch is het voor de horror liefhebber wel eens grappig om te zien, maar hier had meer mee gedaan kunnen worden.

2.5*

Bijzonder matige horror film die de clichés niet schuwt. Vooral de minst orginele, de jump scare, wordt te pas en te onpas gebruikt. Een jump scare kan overigens best effectief of tof zijn, maar niet in de hoedanigheid en mate waarin het hier MISbruikt wordt. Gesjok door een stil en verlaten huis.. en dan een ‘plotseling’ iets als een uit zichzelf dichtslaande deur of dat er ineens iemand achter je staat.. gevolgd door een plotseling keihard geluid? Come on, dat kennen we nou toch wel. Het is gewoon té makkelijk, niveautje mijn dochter van 5 die het leuk vindt heel hard BOE in mijn oor te schreeuwen als ik in slaap gesukkeld ben. Gelukkig is dit een horrorfilm, het enige genre waarin een slechte film tóch nog een soort van kijkbaar blijft.