Lila Dit Ça (2004)

Flutfilm van jewelste, alleen het laatste kwartier gebeurt er iets 'bijzonders', alhoewel dat ook niet spectaculair was. De rest is gewauwel over schommelende poesjes, een clitoris op de zadel van een bromfiets, en een pijpmondje.

Dan hebben we ook nog eens bij-personages die nog platter zijn dan een dubbeltje, wat een drama.

Verschrikkelijk (doorzichtig) script en 1 ster is mijn resultaat....ondanks de overheerlijke Vahina Giocante.

Redelijke film,

Dat iemand die een veto - recht op praten over sex heeft, niet gelijk daadwerkelijk een hoer is werd aan het einde toch wel keihard duidelijk. Een film die verandert van een ' er is niets aan de hand sfeertje ' in een toch wel aangrijpend drama. Verder een film vol met wat ronddartelende personages en wat relschoppertjes. De zomerse setting van de film maakt de niet altijd overtuigende affectie tussen de 2 hoofdrolspelers nog gemakkelijk draagbaar. Geen hoogvlieger maar wel vermakelijk, ondanks sommige dingen die er te dik bovenop gelegd werden zoals: een goede jongen die onder invloed van zijn slechte vrienden staat vindt uiteindelijk toch zijn weg. Dit had beter en vooral geloofwaardiger uitgewerkt kunnen worden. 3,5*

Een zeer aangename kijk/luisterervaring. Op zich is het verhaal niks bijzonders, moet ik toegeven. Althans, de opzet. Natuurlijk gaat Chimo uiteindelijk naar die schrijversschool, het zou de film bijzonderder maken als ie dat uiteindelijk niet deed. Maar de film deed me wel erg meeleven met Chimo, en hoe een verandering in zijn leven -Lila- een breuk veroorzaakt met zijn vrienden, vanwege een verschillende kijk op vrouwen (romantiek vs. lust). Ja,ik kon me goed identificeren met Chimo, maar ook vanwege het feit dat hij vond dat zijn leven geen enkele kant opging. En natuurlijk het moment dat zijn 'vrienden' Lila hebben verkracht en bovenal blijkt dat ze nog maagd was en dat al haar stoere verhalen over seks slechts deel uitmaakten van een seksuele volwassen wording. Echt, op dat moment voelde ik me ook zo rot! Daarnaast vind ik het ook mooi hoe in 't midden blijft of Chimo en Lila elkaar ooit zullen weerzien.

Vierenhalve punt, welverdiend!

EDIT: Interessant feitje. Deze film is gebaseerd op het gelijknamige boek -die de link naar de 'filmscore ' op boekmeter. Het manuscript is bij de uitgever afgeleverd door een advocaat, waardoor de auteur ervan onbekend bleef.

Fijn filmpje weer.

Een film die lekker wegkijkt door psychologische spelletjes die zich op een zonnige locatie afspelen. Beetje gek, beetje verliefd, nare rand debielen, stout maar toch lief. Lekker muziekie op de achtergrond en alleen een zoutloos verhaal zou roet in het eten kunnen gooien. Het verhaaltje is vreemd, lekker apart.

Best leuk vertoeven dit filmpje, jammer van eind, voelde niet lekker, beetje te geforceerd en depri. Nogal een afknapper wat toch blijft hangen. Misschien voelt het morgen wel anders.

Ruime 3.5* toch nog.

Klopt, gister al een Polanski, nu deze. Al heeft zowel één als Canvas soms wel eens last van het uitzenden een klein halfuur later dan gepland (of meer), waardoor zeker bij opname je de film deels mist.

Mooie film, met een prachtrol van Vahina Giocante. Schitterende vrouw. Ook mooi camerawerk en fotografie en erg lekkere soundtrack. Niet muziek die ik zelf zou opzetten, maar hier werkt het.

Fantastische film. Apart genoeg een van die films die altijd aantrekkingskracht op mij heeft uitgeoefend, maar waarvan ik zelf eigenlijk niet zo wist waarom ik deze zo graag wilde zien. Maar het onbewuste in me had dus gelijk. Lila Dit Ça is een combinatie van verschillende dingen die me erg liggen. Een beetje een combinatie van Fatih Akin, My Summer of Love en zelfs een klein beetje van het vroegere werk van Kar-Wai Wong.

Het sterke van de film is dat ik nog iemand zo 'swept off his feet' heb gezien, zoals Chimo hier in de ban raakt van Lila. En Lila zegt wel rare dingen (waar meerdere mensen zich aan zullen storen), maar daar moet je echt dwars doorheen kijken. Ik zou me bij een andere regie me er misschien ook aan storen, maar Doueiri weet zo ongelofelijk mooi in beeld te brengen. Je moet eens op de cameraposities letten, vooral in de scènes tussen Chimo en Lila, maar ook de belichting, de jumpcuts en alles wat in de strijd wordt gegooid. Doueiri zuigt je helemaal in deze situaties; ongelofelijk sterk.

Helaas vliegt de film tegen het einde ietwat uit de bocht. En wordt het eigenlijk wel een heel pijnlijk verhaal. Ik vond niet dat het de film goed deed. Maar het geeft wel aan dat Chimo niet 'klaar' was voor Lila en hij valt op het beslissende moment door de mand. Iets dat ook goed te zien is in de (mooie) scène dat Chimo Lila insmeert met zonnebrand en zij duidelijk niet helemaal relaxed is, als hij haar bij haar billen komt. Hij zit dan toch niet helemaal op haar golflengte en dat is uiteindelijk wat fout gaat. Maar ondanks dit einde, vliegt er toch nog een mooie score uit. Goede film! 4,5*

Ik had zelf niet door dat ze eigenlijk een onzeker meisje was dus ik ben net Chimo. Maakt zoiets een diepe indruk op mij. Nou nee. Hoe had ik kunnen weten dat ze zo onzeker was als ze blijkbaar wel zeker genoeg is Chimo op de fiets te bevredigen?

Uiteindelijk is de film voor mij niet veel meer dan 90 minuten lang naar een knappe hoofdrolspeelster staren.

Mooi filmpje, heel sterk gespeeld door Vahina Giocante en vooral ook Mohammed Khouas die hun kalverliefde inclusief alle hulpeloze onhandigheid en onzekerheid in alle opzichten uitstralen. Prachtig gefilmd in de zuidelijke zon, mooie kleurige plaatjes van de grauwe achterbuurt waar Chimo woont. En die plaatjes worden natuurlijk nog eens veel kleuriger als Lila in beeld is...

Aansprekend verhaal over de "wij en zij"-problematiek, fraai in scene gezet door regisseur Doeiri en goed gespeeld door de aantrekkelijke Vahina Giocante en Mohamed Khouas.

Prima film!

Mooi filmpje dat ondanks het te moeilijk te doorgronden personage Lila je toch weet te beroeren. Mede dankzij de dromerige sfeer(die paar minuten op de bromfiets waren prachtig!) en het leuke spel van Khouas was dit een zeer aangename zit.

3,5*

Aardige film over twee tieners, hun avances en hun seksueel getinte dialogen die grotendeels over haar 'chat' gaan. Het verhaal wordt daarmee heel eenvoudig, al zorgt het goede acteerwerk, de aantrekkelijkheid van het meisje, de mooie soundtrack en de fraaie sfeervolle beelden van het dorpje waar deze film zich afspeelt voor een film die erg fijn wegkijkt. Vermakelijk en het duurt ook precies lang genoeg. Er zitten ook genoeg bijzondere scenes in waardoor de film het bekijken waard is. 3*

Dit filmpje maar weer eens herzien en ik kon het nu beter waarderen dan toen ik deze voor de 1e keer zag. Ik heb dit keer ook meer mijn gevoel laten spreken. Wat zou jij doen als een knappe blondine je allerlei vunzige kletspraatjes vertelde zoals de hoofdpersoon Lila? Zou jij weglopen of zou je er geil van worden? Ik denk het laatste. Ik moest denken aan een warme zomeravond op een terras waar ik stiekem naar de gesprekken luisterde van een groep welgestelde studentes die er ook allerlei vunzige taal uitgooiden. Ik heb me kostelijk geamuseerd, dat kan ik je wel zeggen en ik heb dat later ook tegen een van de studentes gezegd. Dus, om nu te zeggen dat het verhaal in deze film flut is zou dus van mijn kant getuigen van enorme hypocrisie. Ik heb mij in ieder geval prima vermaakt met dit filmpje waarvan het enigszins voorspelbare einde best wel anders had gemogen,

3,5*

Knappe meid en af en toe een aardig deuntje, dat is het enige positieve dat ik kan halen uit deze film die bevolkt wordt door nogal vervelende en vooral ongeloofwaardige figuren, waarbij de tante wel de kroon spant- zelden zo'n miserabele acteerprestatie gezien van iemand met zo weinig screentijd. Ze werd ook niet bepaald geholpen door het scenario trouwens. Het personage "Lila" lijkt wel te zijn ontsproten aan de fantasie van een 14-jarige puber, alleen maar geile praatjes maar nog wel maagd. Verder probeert de film broeierig te zijn maar is dat allerminst, dat een andere user de Marseillaanse achterstandswijk als "dorpje" omschrijft geeft wel weer hoe mislukt de poging van de makers is een grootstedelijk gevoel op te roepen.