La Terza Madre (2007)

Ik heb er omwille van de negatieve kritieken lange tijd tegenop gekeken om de nieuwste van Argento te zien, maar toen ik uiteindelijk eerder toevallig de DVD in m'n handen kreeg was ik maar wat blij dat ik nog eens een film van de meester mocht bekijken. Temeer ook omdat dit het sluitstuk is van een trilogie waarvan ik de eerste twee delen (Suspiria en Inferno) erg sterk en innovatief vond.

Ik verwachtte me aan het ergste, en verdorie, Mother of Tears was zelfs nog slechter dan ik had durven vrezen! Het waren niet eens de effecten waar ik me aan stoorde in deze film, maar wel al de rest. Om te beginnen Asia Argento. Wat een zwak uitgewerkt hoofdpersonage. Bovendien maakte haar pijnlijk gebrek aan acteertalent het alleen maar erger. Zelden zo'n slechte mimiek en articulatie geweten, al geldt dat laatste eveneens voor de andere acteurs. Een logisch gevolg natuurlijk als je met buitenlanders een Engelstalige film opneemt. Beter voor de kijkcijfers natuurlijk, maar het ondermijnt de artistieke kant van de film.

De opening van de film vond ik nog het best. De bombastische muziek en de bikkelharde openingsmoord beloven een occulte film die epische proporties zal aannemen. Helaas wordt deze verwachting nergens ingelost. Integendeel, het script hangt als los zand aan mekaar, het tempo zit totaal verkeerd, het verhaaltje wordt te snel afgeraffeld, er verschijnen een heleboel nietszeggende personages ten tonele (zoals die priester en die oude man in z'n rolstoel) en de bombastische soundtrack wordt al snel overdadig. Aanvankelijk blijft dit alles, hoewel slecht, nog redelijk draaglijk, maar met de minuut wordt het pijnlijker om naar te kijken en zakt de film af in pure wansmaak en amateurisme. Het lachwekkende einde is hiervan de droevige anticlimax.

Het is eigenlijk niet te geloven dat de man die ooit verantwoordelijk was voor enkele van 's werelds beste horrorfilms nu op de proppen komt met dit soort fletse, ongeïnspireerde en gewoonweg slecht gemaakte cinema. Het deed me wat dat betreft een beetje denken aan Henenlotter die onlangs met Bad Biology ook zo'n waardeloos prul afleverde, na ooit een respectabel oeuvre te hebben opgebouwd. Maar spijtig genoeg is Argento iemand waarvan je in principe nog veel meer mag en moet verwachten, en net daarom is de teleurstelling dubbel zo groot. Bah!

Een paar dagen terug als DVD besteld bij Bol.com en vandaag zat hij bij de post. Argento's zoveelste poging om een comeback te maken. Dit keer een vrij commerciële, de film teert nogal op het succes van Suspiria en is duidelijk gemaakt voor fans van die film. In 1984 waren er de plannen voor de film er al en ook in 2004 was het er weer niet van gekomen.

Het langverwachte derde deel van de Three Mothers-trilogie van Dario Argento verteld het verhaal over Sarah die het moet zien op te nemen tegen de derde heks: Mater Lachrymarum. Als een kist (in de film noemen ze het een urn, ik dacht dat dat van die potten met as waren) met krachtige talismannen wordt gevonden in Rome ontstaat er chaos...

Het acteerwerk was een beetje wisselend. Asia Argento's Engels is er behoorlijk op vooruit gegaan sinds de jaren '90, maar ze heeft ook de baard in de keel gekregen lijkt het, Ineens een veel zwaardere stem. Asia speelde nog vrij goed, zo ook Adam James en Udo Kier. Asia's moeder en Argento's ex-vrouw Daria Nicolodi speelt hier de moeder van Sarah. Vreemd want Udo Kier speelde eerder ook al een personage in Suspiria en Daria Nicoldi speelde de heks in Inferno.

Het plot vond ik heel erg aanvoelen als fanfiction, met van die verwijzingen naar de eerdere twee films die duidelijk alleen maar zijn bedoeld om de fans op te winden. Het begon op zich wel interessant, maar uiteindelijk komt het op nergens uit. In Suspiria en Inferno draaide de film om de dwaalplaats van de Heks, terwijl die hier pas helemaal aan het einde ter sprake komt. Suspiria had in grote lijnen een plot en Inferno was - zoals Lucio Fulci het omschrijft een film zonder structuur bestaande uit scènes rond een thema. La Terza Madre heeft meer een regulier plot, dat gewoon gebrekkig is uitgewerkt. De elementen zijn er op zich wel, maar als je regisseurs van moderne b-horror (Jace Anderson, Walter Fasano, Adam Gierasch) een script voor je laat schrijven dan moet je ook niet raar opkijken als het tegenvalt. Al in 1984 was Argento bezig met scripts voor een vervolg, uiteindelijk zijn er zoveel verschillende ideeën geweest dat hij door de bomen het bos niet meer kon zien en die drie heren vroeg om een script te schrijven en het vervolgens een beetje aanpaste.

Waar Suspiria en Inferno legendarisch zijn door het impressionistische kleurgebruik dat Argento daar toepast. La Terza Madre mist dat impressionisme volkomen. De cinematografie was in het begin wel degelijk, maar uiteindelijk stelde dat ook niet meer veel voor. Visueel deed de film me heel erg denken aan een film als The Mummy (1999) door de CGI-effecten en artefacten en dergelijke. De film had wel een aantal erg gory scènes en de gore was opzich niet slecht, al leek het op het soort gore dat ze in Masters of Horror gebruiken met veel te rood bloed. Toch vind ik het eigenlijk meer Low Fantasy met horror-elementen als een bovennatuurlijke Horror.

Claudio Simonetti is evenals Dario Argento zonder zijn gebruikelijke stijl en zet een moderne soundtrack neer met schrikeffecten en dergelijke. Jammer want in 2001 maakte Simonetti als deel van Goblin nog een geweldige soundtrack.

Hier had echt wat ingezeten als Argento het goed had aangepakt. Het is natuurlijk ergens logisch dat Argento met zijn tijd mee wil gaan, maar wat mij betreft had hij beter zijn gebruikelijke stijl ook in moderne films kunnen gebruiken. La Terza Madre was wel vermakelijk vond ik, maar compleet mislukt als derde deel van de trilogie. De toon en stijl is totaal anders en veel te modern. Jammer want ik had er door enkele positieve reviews nog vrij hoge verwachtingen van.

Meer hysterie dan mysterie in het laatste deel van Dario Argento's "Three Mothers"-trilogie. Een grote teleurstelling waarin Argento meer heeft gekozen voor expliciete gore dan voor sfeer en inventiviteit. Liefhebbers van gore komen hier redelijk aan hun trekken, maar net als in Inferno ontbreekt het hier aan suspense en aan een samenhangend scenario. Het verhaal rondom een urn waarmee studente Sarah [Asia Argento] de meest gevaarlijke van de 'drie moeders' bevrijdt is een excuus voor een hoop bloederigheid, vooral in de even spectaculaire als dwaze finale. De geest van Sarahs moeder wordt gespeeld door Asia Argento's moeder Daria Nicolodi, in case you cared...

Ik wist eigenlijk niet eens dat deze regisseur nog zoveel films had gemaakt. En allemaal horror zo te zien. Ik ken een paar oude films met muziek van Keith Emerson en Goblin. Dat was ook de reden dat ik die wilde zien. Slechte films met slechte acteurs en een slecht verhaal maar met mooie muziek en mooie decors en belichting. Overigens lees ik nu dat dit wel precies de eerste twee films zijn van een trilogie, waarvan dit nummer drie is. Met La Terza Madre zijn we nu zo'n dertig jaar later. We zijn in het digitale tijdperk aangekomen. En daarmee zijn de decors en de belichting niet meer zo bijzonder als destijds. En ook de muziek is niet meer wat het geweest is. Maar de acteurs zijn wel beter geworden. En dat geldt ook voor het verhaal. Al moet je daar dan ook weer niet al te veel van verwachten. Er zitten nog steeds zat ongeloofwaardigheden in. En er is een hoop goedkoop effectenbejag. En tenslotte voelde met name het einde van deze film toch wel ineens erg plotseling en afgeraffeld aan. Moesten we daar nou zo lang naar toewerken? Dario Argento is misschien door de jaren heen een iets betere filmmaker geworden. Maar deze film is niet meer zo bijzonder als de films van toen. Daar heeft hij dan weer ingeleverd.

Oké...deze film lijdt natuurlijk onder de vergelijking met de eerste twee films maar waren er nu echt mensen die dachten dat dit gelijkwaardig zou zijn? Natuurlijk kan dat niet... er zitten namelijk 30 jaar tussen deze films en in die tijd is de hele manier om films te maken en ervaren verandert. En ja Dario heeft ook een paar flinke misser gemaakt voor deze...Echter het knappe van deze film zit hem dus in dat het precies lijkt op iets dat Dario Argento dertig jaar eerder zou hebben gemaakt, zonder dat hij probeert de 80’s look te kopiëren. Ja het is iets losgeslagen, maar dit is Argento,en dat is wenselijk. Sterker het is daardoor meer dan vermakelijk, met een flink aantal expliciete en bloederig scenes en zelfs nog steeds een heel stuk beter dan veel horrorfilms die er na 20 jaar zijn bijgekomen. Er is hier voldoende geweldige scènes: de chaos in de straten van Rome, een moeder die haar baby in de Tiber gooit, de openingsscène in het museum, de "crying glass"-scène waarin de alchemist Sarah leest, vaginale-spiesen, de achtervolging in de boekwinkel, enz. Als Suspiria gewoon mooie kleuren waren geweest en geen expliciete geweldniveau zou niemand zich de film waarschijnlijk meer herinneren. Echter het is niet meer de jaren 70 en 80 dus dat betekent dat dit verhoudingsgewijs grotesker is. De Moeder van Tranen speelt niet op safe. Deze bloed geteisterde Italiaanse horror-heksenfilm van Dario Argento was om te smullen!