The White Diamond (2004)

Ik zag anders een prachtige documentaire over een man die worstelt met een trauma, en leeft voor 'zijn droom'. Het verwezenlijken van 'die droom' is een veelvuldig terugkerend thema in de werken van Werner Herzog.

Het is niet alleen de droom van Graham Dorrington die centraal staat, ook de droom Marc Anthony Yhap, achtergelaten door zijn ouders toen zij vertrokken naar Spanje, komt aan bod.

Deze emotionele momenten zijn de kern van The White Diamond, en ze werken naar behoren.

Helaas moet Herzog nog een uitstapje maken naar 'de ongereptheid van de natuur en het behoud van legenden en cultuur'. Culminerend in een slot-lied. Ook al heeft meneer gelijk, het kwam enigszins sukkelachtig en bomenknuffelend over.

Gelukkig zit de spanning er goed in, worden er prachtige (natuur)plaatjes op het celluloid getoverd, en weet de Nederlandse cellist Ernst Reijsiger een zwaarmoedige doch passende soundtrack uit de geluidboxen te knallen.

Toch 4 sterren, erg jammer van de 'bomenknuffel' aspecten.

Hele matige docu, zeker als je het vergelijkt met ander (recent) werk van Herzog, zoals bv Grizzly Man

Ronkende teksten op de flap `..adembenemende beelden`.

Ze komen niet eens van de grond met die ballon!!!! Ja eventjes, maar van echt over het oerwoud vliegen komt het helemaal niet.

..`dit is lef hebben`... wat is lef hebben...?, ze durven niet eens echt te gaan vliegen.

`Het nieuwe luchtschip/ een fiere maar kwetsbare heliumballon in de vorm van een grote witte diamand- is van een onwerkelijke schoonheid`....Ok beauty is in the eye of the beholder, maar ik zie een vrij simpele ballon met een staart die een vrij lompe indruk maakt.

Dit is luchtballonproject is gewoon een mislukt project zonder dat je veel drama voelt., want afgezien van de protagonist leren we de andere betrokkenen niet echt kennen, ook die Marc Anthony niet. De voor eschiedenis komt niet goed uit de verf.

Godzijdank is er nog een mooie waterval om naar te kijken,anders was visueel helemaal niks te beleven.

Rommelig broddelwerk. Het lijkt op ruw materiaal wat ze gewoon maar in zijn geheel hebben uitgegeven ipv er flink in te snijden en zo nog een aardig item van 20 minuten over te houden.

De titel The White Diamond is er met de haren bijgesleept.

Wat een tegenvaller. Had verwacht dat het een avontuur over de boomtoppen van een van de mooiste natuurgebieden van de wereld zou worden. In plaats daarvan gaat het veel meer over (de laatste fase van) de aanloop daarnaar toe en komt de film letterlijk te weinig van de grond. Bovendien snap ik niet helemaal wat er zo bijzonder is aan deze luchtballon, anders dan de ongebruikelijk techniek die gebruikt wordt. Die Dorrington schalt ambities van onderzoek naar medicijnen omdat ze nu komen op plaatsen waar niemand bij kon komen. Ten eerste denk ik dat het meevalt met die onbereikbaarheid, ten tweede waarom zien we daar dan niets van?

Die Dorrington is een zelfingenomen kwal trouwens, die hevig geemotioneerd probeert over te komen op de momenten dat het over de dood van Dieter Plage gaat. Jeetje wat kwam dat geforceerd over zeg. Hij vindt dit volgens mij een veel bijzonderder project dan dat het was. Treffend voorbeeld is wanneer hij verbaast reageert als de kinderen niet of nauwelijk opkijken bij het zien van de ballon. Hij zegt dan 'ze konden het niet bevatten'. Waarschijnlijk dachten die kinderen iets van ; vlieg een eind op met die ballon van je.
Herzog gaat wat mij betreft iets te geforceerd op zoek naar een bijzonder verhaal. Dat dit een opvallend project is akkoord, maar het echt bijzondere ontgaat mij volledig. Maar aangezien die Dorrington zijn dromen achterna jaagt (wat iets te nadrukkelijk naar voren wordt geschoven) in een (prachtige) setting van mens versus natuur, moet Herzog hebben gedacht; 'hey dit past wel heel goed in mijn straatje'.

Mooie beelden, fijne muziek, bekwaam gemaakt, maar het bijzondere van zowel het hele project als de film zie ik totaal niet. 2 sterren.

Een leuke docu die echter wel op alle vlakken kleiner voelt dan Herzog's Encounters at the End of the World en Grizzly Man. Dat maakt de docu op zich niet veel slechter maar toch mist de impact een beetje. Wel leuk gevonden zijn de doorlopende interviews waarvan af en toe vervaagt of Graham nou oprecht is of een ingestudeerde tekst opdreunt. Grizzly Man wist deze vreemde interviews ook al goed toe te passen en hier zie je nogmaals dat het eigenlijk niet eens zo veel uitmaakt of het geënsceneerd is of niet; vroeg of laat veranderen ingestudeerde teksten toch in persoonlijkere verhalen en motieven. De docu dwaalt regelmatig af naar persoonlijke verhalen van andere betrokken en dat is ook wel nodig aangezien Graham's missie nu eenmaal niet zo veel om handen heeft als Timothy in Grizzly Man. Niet zo indrukwekkend, maar wel een aangename Herzog.