The Shawshank Redemption (1994)

Nou, dan kijk je de verkeerde films, want ik kan zo 100+ films opnoemen waar ik een grote smile van op mijn gezicht krijg. Nogal vluchtige emotie overigens.....

Noem er maar eens 100 op dan.... stuur ze desnoods naar mij door via pm.......

Want je geeft wel een reactie. Maar ik kan der helemaal niks mee. Want hij is zo oppervlakkig als wat.

En anders hou het gewoon bij dat jij niet van films zonder geweld houdt. Denk dat deze film te zoet voor je is. Maar goed, dat kan.

Alleen waarom wil je maar blijven zeggen dat je zoveel betere films kent en dat deze film helemaal niet zo geweldig is. Dat is jou mening, maar je zegt het alsof het een feit is.

Overbodige opmerkingen verwijderd.

Prachtig werk. Mooi verhaal. Eindelijk een goede Stephen King verfilming. Sterk spel van Freeman en Robbins.

In 2002 vond ik dit best een goede film, maar na wat herzieningen (of gedeelde herzieningen) verloor de film flink wat kracht. Inmiddels staat ie op 2,5* (een krappe voldoende in mijn schema) en ik kan me de kritiekpunten van Reinbo goed voorstellen. Ergens in dit topic heeft ie tussen spoilertags een rijtje kritiekpunten geplaatst waar ik het inmiddels bijna 100% mee eens ben. Het is niet zo dat de film voor mij totaal irritant is of zo, maar de film blinkt al helemaal nergens in uit; een lineair verhaaltje met heel weinig diepgang, die ook visueel niets te bieden heeft. Voor de gemiddelde filmliefhebber is dat voldoende denk ik, maar hier op MM zitten een paar die-hard-filmliefhebbers die al zoveel films gezien hebben dat ze The Shawshank Redemption mijns inziens terecht als eenheidsworst bestempelen.

Ik ga volledig mee met Ramon.

De beste muziek hoeft bijvoorbeeld toch ook niet het meest gecompliceerd zijn, om goed te zijn. Steve vai kan bijvoorbeeld uitblinken als gitaartechnicus maar kan geen goed nummer schrijven. Dit om even te illusteren dat een meer dan geniale film ook niet hoeft uit te blinken in virtuositeit, filmtechnisiteit of eender wat. Als het een mens raakt dat hij 10 minuten na de film nog voor zijn scherm zit uit te staren, dan is dat volgens mij zeker zo geniaal.

Maar raken doet het de tegenstanders juist niet. En dat heeft toch echt te maken met de zoete voorstelling van de werkelijkheid. Naar mijn mening is The Shawshank Redemption een beetje goedkope zieltjeswinnerij eigenlijk. Die Andy Dufresne is gewoon too good to be true: De uitgangspositie is al dat ie onschuldig vastzit. Dan heb je de kijkers al op de hand. Maar in de resterende 142 min doet de man niets en dan ook werkelijk niets fout. Hij heeft geen slechte eigenschappen en hij maakt geen slechte keuzes en de film ontwikkelt zich naar een onvermijdelijk feelgood einde. Het is te makkelijk en ik vind het juist heel moeilijk om me met hem te identificeren juist omdat ik een mens ben. En mensen maken fouten en maken een ontwikkeling door.

De eerste keer dat ik de film zag heb ik er waarschijnlijk iets bij gevoeld en vond ik de plot leuk. Maar bij herzieningen later kon ik eigenlijk alleen maar een verhaaltje volgen. Want de film mist wat mij betreft psychologische diepgang en inhoud. Dat is nogal essentieel voor drama. En dan ga je zoeken naar wat visuele vondsten of iets dergelijks maar ook dat heb ik niet gevonden. En als je dan bedenkt dat hele volksstammen voor de film plat gaan dan frons ik de wenkbrauwen. En dan ben ik blij dat er nog enkele users zijn die hier wat tegengas geven.

Dat hele volksstammen plat gaan op deze film is waarschijnlijk omdat ze het fijn vinden om een man te zien waar eerst het nodige mee fout gaat en dat het dan weer goed komt. Ik zag deze film zelf toen ik 12 was ofzo op tv. En je gaat wel heel sterk mee in de film, ook al is het allemaal niet het echte leven. Ik denk dat mensen ook films kijken om juist even een wereld binnen te stappen waar alles uiteindelijk goed komt, waar je alleen maar zwart/wit personages hebt.

Dat de nummer 1 plek zwaar overtrokken is deel ik wel, maar bij films waar honderden mensen stemmen, piekt uiteindelijk de film die niemand echt slecht vindt, en dan nog een paar die hard fans heeft. Itt films die gewaagd zijn, waar veel mensen vaak al snel 0.5 hebben staan omdat er iets was wat ze totaal niet aanstond. Dat is hier bij haast niemand het geval omdat het toch allemaal te lief is voor zo een laag cijfer.

Is het niet juist de bedoeling dat een dramafilm goed hoort af te lopen? Na een hoop gezeik en gedoe, toch een uiteindelijk opluchting dat het goed komt. Of zie ik dat nou verkeerd?
Overigens kan over het onrealisme worden gekeken, want zo oplettend hoef je ook niet te zijn om dit film te volgen.

Vol met clichés? Jazeker.
Lopen die goed? Voor mij wel!

4.38 al? Hij blijft maar stijgen. Krijg er zin van om hem nog een keer te kijken. Toch raar dat je deze film voor maar 3 euro kunt kopen.

Raar?

Ja, dat de beste film aller tijden zo goedkoop in de winkels ligt vind ik raar. Normaal zie je voor die prijs de grooste misbaksels van films liggen. Denk dat er toch mensen eerder SR voor 10 euro zouden willen kopen dan B-actiefilms die je vaak genoeg voor 10 euro kunt kopen.

Toch is het niet zo gek hoor. Deze film heeft op dvd zoveel opgeleverd dat het nu gewoon voor die prijs verkocht kan worden. Aan die B films moet eerst nog verdient worden, voordat ze voor een paar euro weggedaan kunnen worden.

Heeft te maken met het feit dat Universal de rechten binnenkort kwijtraakt en 'm nu dus nog effe massaal dumpt om de laatste eurotjes binnen te halen.

Klopt. Bovendien stamt de film uit 1994 af en heeft hij z'n geld natuurlijk al dik opgeleverd.

Een 5 van mij!

Hij staat op nummer 1 en daar hoort deze film ook thuis.

Ik heb veel films in me leven gezien maar dit slaat alles.

Top acteur werk en het verhaal is gewoon ongelovelijk!

The Green Mile, Green Street Hooligans, The Lord of the Rings,V for Vendetta, The Man in the Iron Mask.. Jullie allemaal zijn ingehaald door dit Meesterwerk!

Wie is het met me eens?( En hiermee bedoel ik dat Shawshank Redemption de beste film ooit is.) Btw ik heb Shawshank redemption later gezien als de door mij genoemde films.

ik denk niemand want het zijn allemaal films na shawshank redemption.

Omdat ze nieuwer zijn dan alle andere films zijn ze dus beter? Omdat ze na Shawshank zijn gemaakt?

jij zegd dat ze ingehaald zijn, dat is dus niet mogelijk lijkt me!

en wat mij betreft komen ze allen niet eens in de buurt.

Die films hebben helemaal niks met elkaar gemeen!????

jawel hoor het zijn allemaal films.

Dat is dan het sleutelwoord denk ik: toegankelijkheid. Want verder heeft de film echt niet veel te bieden. Zelfde euvel als The Green Mile denk ik. Verhalend (als in opeenvolging van gebeurtenissen) best ok, maar de context, de zwart/wit personages en ook de omkering van de werkelijkheid (hier lieve criminelen en slechte bewakers) zijn ruk en worden om een of andere manier toch klakkeloos aangenomen. Ik begrijp dat niet. Of je moet de film als een sprookje zien. En verder wordt alles gerecycled wat in eerdere gevangenisfilms al eens (beter) gedaan is. Van Papillon en Cool Hand Luke tot Birdman of Alcatraz en Escape from Alcatraz. Ik las een review op Imdb waarin de user iets zei in de trant van: Het viel mee dat Andy 's avonds geen blik bier mocht opentrekken, terwijl in Papillon Steve McQueen zich in leven moest zien te houden via het eten van insecten. Zeer grote verschillen qua voorstelling dus. Ik kan me de Disney/Sound of Music vergelijking wel voorstellen hier.

Bleh, overgewaardeerde film naar mijn mening. Snap absoluut niet dat deze film een nummer-1 notering heeft. Kijkt leuk weg, maar diepgang of pakkend verhaal ontbreekt voor mij.

Je maakt er iedere keer wel een mooi, uitgebreid verhaaltje van Ramon, alleen je snapt niet wat we bedoelen uit te leggen hier.

Wat wij hier dus al twee pagina's proberen uit te leggen is dat het in The Shawshank Redemption om iets anders gaat dan de realiteit van een gevangenis te weergeven. Het gaat om het verhaal, vriendschap,de achterliggende gedachte 'hoop', en hoe moeilijk het soms is om terug te keren in de maatschappij. Het door jouw genoemde Papillon is inderdaad weer bedoeld voor heel ander publiek. Andy is wel degelijk lastig gevallen (lees: mishandeld) (het grootste gedeelte van de film) door medegevangen. De lieve criminelen die je verder zag, waren zijn vrienden. Die gaan hem niet uitschelden, uiteraard. Je standpunt over lieve criminelen/slechte bewakers klopt dus maar half. Het visuele aspect is voor deze film helemaal niet van belang. En als je de diepgang niet ziet, dan heb je toch echt niet opgelet. (zie hierboven genoemde punten) Wat Darabont (en Steven King) ons hebben willen laten zien is dat je met vriendschap en hoop gewoon (o)ver(al) komt. Plaats dit in een gevangenis en je hebt een briljante film, met sublieme acteurs en heerlijke muziek.

Geen diepgang of geen pakkend verhaal? Kom op zeg.

En dat kan niet in een geloofwaardige setting?? Of met personages die wel menselijk zijn en flaws hebben? Grote kul dit argument.

Daar kan niemand die de film gezien heeft omheen. Maar dat is dus geen diepgang. Het wordt hapklaar geserveerd zonder nuances, zonder dwalingen, overpeinzingen of tegengas. En dan gesitueerd in een wereld waarin iedereen zwart of wit is en waarin de criminelen stuk voor stuk lieverdjes zijn en de bewakers eerder de bad-guys. Dat is echt heel simplistisch hoor. Wie zou er nu geen vrienden willen worden met Andy? Of met Freeman? Het zijn de grootste modelgevangenen die ooit in een film te zien zijn geweest..

Echt onzin. Dat mag jij me dan wel eens uitleggen.

Geen diepgang nee, wel een verhaal.

En voor de modale bioscoopganger is deze film wellicht een revelatie. Dat was het voor mij destijds ook.

Papillon laat de harde wereld zien, het échte overleven. Daar zit geen mooi verhaal of vriendschap achter. Bovendien hield ik er geen goed gevoel aan over en had ik geen sympathie of meeleef-gevoelens voor de hoofdpersoon. In dit geval zou je dus kunnen zeggen dat drama-haters Papillon preferen boven TSR.

Het verhaal draait niet om het gevangenisleven, maar om de twee acteurs. De rest daaromheen kun je zien als extra en verduidelijking van het verhaal. Voor mijn part hadden ze het in een groot bos neergeflikkerd en stonden ze in de caravan van Bassie en Adriaan, het zijn de acteurs die met de muziek en het verhaal mijn emoties en gevoelens opwekken.

En dan heeft Darabont toch iets moois voor elkaar gekregen, wat terecht op nummer 1 staat. En de 7200 stemmen komen echt niet van allemaal 'modale bioscoopgangers' hoor.

Echt stom redeneren dit. Het zijn allebei dramatische films. Beiden gaan over de vriendschap tussen twee mannen en beiden gaan ook over hoop. Beiden vertellen een verhaal. En beiden zijn gesitueerd in een gevangenis. Bovendien ben ik dol op dramatische speelfilms. Dit gaat echt nergens over.

Lekker handig ja. Denk je de slechte elementen gewoon weg. Want daar gaat het immers niet over....duh!?

Tuurlijk niet. Maar de meeste stemmen wel. Ook op Imdb. Users die lekker het laatste aanbod van Amerikaanse films bekijken. Dan zal dit vast en zeker meer indruk maken ja. Maar de status van The Shawshank Redemption is totaal overtrokken. De film is verre van perfect. Maar blijkbaar overschaduwt de feelgoodfactor alles wat er niet klopt aan de film. Dat blijkt ook wel uit jouw commentaar en de vreemde kritiek op Papillon (want drama hoort niet zwaar op de maag te liggen?????).

Raak steeds meer overtuigd hier. Overigens: de extreem hoge score 'verplicht' nieuwe gebruikers gevoelsmatig waarschijnlijk ook om zelf ook hoog te gaan stemmen. Ontstaat een soort vicieuze cirkel die de film nog meer omhoog trekt.