Art School Confidential (2006)

Malkovich als kunstenaar... Hij is er indd een type voor. Ben benieuwd.

Ja, de regisseur lijkt me ook prima.

Heeft naar mijn mening maar een slap (in de zin van, hoe zeg je dat ... "onstoer") verhaaltje. Al zal regisseur Terry Zwigoff (van Bad Santa, misschien wel de grappigste komedie ooit ) er wel voor zorgen dat dat niet zo wordt! Is alleszins "rated R for language including sexual references, nudity and a scene of violence". Ik verwacht er wel wat van...

is weer losjes gebaseert op een comic van Daniel Clowes.

wil hem zien!!!

Art School Confidential - sonyclassics.com

Had al zo'n vermoeden, maar Max Minghella is de zoon van regisseur Anthony Minghella.

lijkt mij wel erg grappige film

Van de regisseur van Ghost World en Bad Santa

ja, want als ik zoek op Max Minghella krijg ik Anthony Minghella

Film die erg leuk begint als een soort high school comedy zoals we die kennen, maar dan wat minder kinderachtig en met een flinke cynische kijk op de kunstwereld. Levert enkele erg grappige scenes op.
Maar na verloop van tijd komt er buiten een flauw moordplotje ook nog een flinke lading depri zwartgalligheid om de hoek kijken die maar niet op lijkt te houden.
De lol wordt dan toch wel een stuk minder, maar desalniettemin een aardig originele komedie, met ook een aantal leuke bijrollen.

Helemaal mee eens, ik had meer humor verwacht.

Heb me ermee vermaakt op een avond toen ik me echt verveelde, niet echt iets speciaals, niet echt het verhaal van de eeuw, acteurs zijn voor de rest goed.

2*

Het begon leuk (de eerste scene) alleen daarna wordt het een slappe film.

Voor een komedie niet grappig en voor een drama niet dramatisch! Pluspunt was het acteerwerk van de leraar schilderen, hij was gewoon echt een nichterige loser die geen talent heeft maar kickt op de 'bevestiging' van kinderen.

Deels mislukte film over een beginnend kunstenaar die alles wil doen om succes te hebben. De mix van humor en drama werkt niet naar behoren, de personages zijn nogal vlak en het is moeilijk enige sympathie op te brengen voor de hoofdpersoon. Aan de andere kant zijn er best wat leuke scenes (vooral met de kamergenoot, wannabe filmmaker Ethan Suplee) en de film is gelukkig niet saai. Steve Buscemi heeft een vrij grote rol, maar staat niet op de credits.

Op IMDb staat er uncredited achter zijn naam. Zal dat er iets mee te maken hebben?

Saaie film die nooit echt op gang komt.

Heb geen enkele keer kunnen (glim)lachen.

En dat voor een komedie !

ik houd van drama films of in ieder geval dit soort films, maar deze niet, saai en traag

vooral ongeloofwaardig

Vrij flauwe film

1,5

Jeetje wat een slechte film. Film begint leuk, maar maakt al gauw een vrije val naar een deprimerende gedeelte. Hoofdpersoon interesseerde me weinig waardoor ik meer van de bijrollen wilde zien.

Mwah...zoals de rest zegt begint het leuk, maar daarna loopt het helemaal mis. Het idee over een kunst academie school was wel leuk en had zeker potentie, maar de filmmakers hadden zo te zien een ander doel.

Dat hij dan aan het eind het meisje krijgt is zo enorm cliché dat het lachwekkend is.

Onvoorstelbaar, die commentatoren hierboven. Ik zelf lach tegenwoordig niet snel ergens om, maar bij deze, mij totaal onbekende film, heb ik me uitstekend vermaakt. Net als in 'Six Feet Under' blijkt een kunstacademie een goede basis om een komisch verhaal over een stel mafketels te vertellen.

Naast de weer excellerende John Malkovich veel bekende, en vooral erg veel vaag bekende, gezichten.

Goede grappen, leuke vondsten, en een ingenieuze plotwending rond een 'geheim' van een medestudent, echt schitterend.

Verplichte kost voor iedereen die wel eens een kunstacademie of galerie binnenloopt.

Sluit me aan bij voorgaande poster, mooi tragikomisch werkje dit. Samenwerking tussen Clowes en Zwigoff levert weer een aparte film op, die helaas wat ondergewaardeerd wordt.

Een vreemde film.

De film begint erg sterk met leuke zwarte humor in een highschool-college-sfeertje, maar hoe meer Jerome het leven niet meer ziet zitten, hoe meer de film in kwaliteit achteruit gaat. Toch vond ik het einde dan wel weer leuk bedacht, en ik snap de aanklacht tegen de kunstwereld wel die de film hier probeert te tonen.

Leuke bijrollen van een knappe Sophia Myles, weirdo's Broadbent en Malkovich en Ethan Suplee als filmregisseur van een barslechte film. Volgens mij probeerde hij op het einde een soort Kevin Smith-look uit te stralen met dat sporthemd en die pet achterstevoren.

Edit: even op IMDb gekeken: During the television interviews that take place near the end while Jarome is in jail, Ethan Suplee's character is dressed like director Kevin Smith. Ethan Suplee appeared in four of Kevin Smith's films; Mallrats (1995), Chasing Amy (1997) Dogma (1999), and Clerks II (2006).

3.0*

Een vreemde film, het eerste dat in me op kwam na het zien hiervan. AHWA was me echter één bericht voor, maar dat bevestigt mijn mening des te meer.

Het niveau daalt na een kleine eerste helft snel, de humor verdwijnt en het wordt meer een drama/thriller. Nu klopt dat ook wel met de genrebeschrijving, maar het doet de belangstelling voor de film geen goed.

Max Minghella doet het redelijk als onzekere Jerome, die zijn plek in de artistieke wereld geforceerd probeert in te nemen. Het onbegrip voor kunst is een herkenbaar thema waar ik associaties mee heb. Als kunstenaar moet je outside the box denken, over zaken die mensen nu niet begrijpen, maar die over 10 jaar gemeengoed zijn. Voor nu ben je dan (wereld)vreemd voor ze, over 10 jaar weet niemand meer dat jij het eerst met dat idee kwam. Die visie bestaat ook intern, tussen kunstenaars onderling.

Het ongeloof en de onzekerheid van Jerome is daardoor begrijpelijk. De arrogantie en zeurkouserij van hem zorgen er daarentegen weer voor dat ik geen sympathie voor hem op kan brengen. Erg vervelend als je een film moet kijken zonder het hoofdpersonage te mogen. Gelukkig zijn er genoeg fatsoenlijke rollen, zoals een geweldige John Malkovich (artistieke rollen lijken op zijn lijf geschreven), Ethan Suplee en niet te vergeten Steve Buscemi.

Alles opgeteld is dit een redelijke parodie op de kunstwereld an sich die bij mij schommelt rond een voldoende.

vage personages, vage film...

Jullie hebben er weinig van begrepen, veelzeggend dat deze zo laag scoort. Als jullie ergens zien staan 'komedie', en het is dan niet een The Big Lebowsky of een andere quasi intellectuele komedie, dan is het te saai?

Het gaat er hier niet om simple minded people aan het lachen te krijgen. Er wordt getoond dat je een goede cocksucker moet zijn om iemand voor te stellen. Jerome moest vast komen te zitten om door te breken en het hart van die meid te veroveren.

En er wordt getoond dat zelfs als je dan zogenaamd iemand voorstelt, je eigenlijk nog steeds niks voorstelt. Jerome zit immers in die cel; de werken waarop hij zijn faam berust, zijn eigenlijk niet van hem; in tegenstelling tot het zoenen van zijn schilderij van die meid, zoent hij nu tegen beveiligd glas waarachter ze staat.

Film die op twee gedachten hinkt. Aan de ene kant is het een komedie, het maakt de kunstwereld op meerdere malen op leuke manieren belachelijk. Aan de andere kant draait de film wel richting het einde en wordt het allemaal zwartgalliger.
Voor mij werkte het eerste het beste, meerdere malen kon ik een glimlach niet onderdrukken toen Jerome's schilderijen als niet bijzonder werden beschouwd en die schilderijen van die naar het later blijft geheim agent wel.
Dit soort momenten geven aan hoe kortzichtig de kunstwereld is en dat je niet eens goed hoeft te kunnen schilderen om een groot artiest te zijn.

Na een verloop van een tijd neemt het moordplot teveel de overhand, waardoor alles wat serieuzer wordt. Ook Jerome dwaalt wat meer af richting krankzinnigheid en de film krijgt een soort van dubbele bodem. Een richting die ik liever niet had willen zien. Toegegeven, het wijkt af van de standaard en het einde is ook gewoon origineel, maar het deed te weinig met mij. Het laatste half uur zakte de film ook een beetje in, mede doordat ik de romance tussen Jerome en Audrey niet natuurlijk vond.

2,5*

Een film als deze kan gemakkelijk op meerdere manieren bekeken worden. Ik zou me kunnen verwachten aan een hersenloze komedie met wat nonsens erin, en dan zou ik de film een score geven omtrent het gemiddelde dat ik hier zie (no offence!).
Een andere optie is dat ik me open-minded opstel en bereid ben om ietsje onder de oppervlakte van de film te gaan kijken. Gelukkig werd ik algauw naar die tweede optie getrokken.
Door die bril gekeken, is de film eigenlijk één grote ironische blik achter de schermen van de kunstwereld. Wat is nou kunst? Is het een absurde weerspiegeling van de schuinste en diepste bochten die zich in je hart en ziel bevinden, of is het gewoon een goed ontwikkelde techniek die je op een papier of ander medium kan loslaten? De film geeft uiteraard geen antwoord op zulke vragen, maar doet ze op z'n minst wel weer oprijzen bij mij.
Ook zie ik in de film de banaliteit van 'populariteits-boosten' uitgedrukt, denk hierbij bijvoorbeeld aan Audrey die op haar knieën valt voor hij die, cru uitgedrukt, het mooiste tekeningetje van haar kan maken.

Als insteek lang niet slecht dus, al vond ik het einde een beetje mak. Doch op een gegeven moment voelde ik zelfs een beetje mee met de liefdespijn van de jongen, als man zeer herkenbare gevoelens, dus qua dramatiek pikt ie ook nog een graantje mee.

Vrij mat en komisch/hilarisch bedoeld verhaal over een kunstacademie, gevuld met karikaturen, zelfmedelijden, vijandigheid, wanhoop, idealisme en desillusie dat meer diepgang en drama verdiend had en uiteindelijk te clichématig is.