Gracie's Choice (2004)

Dit is een heel ontroerend verhaal. De verwaarlozing van deze kinderen is iets wat je in werkelijkheid nog steeds te vaak tegenkomt. Wat een respect krijg je voor deze meid die de volledige verantwoordelijkheid over haar broertjes wil dragen terwijl ze zelf nog op school zit en ook nog midden in haar puberteit.

Maar toch krijg ik af en toe wel het gevoel het karakter van Gracie en de manier waarop ze met de situatie omging soms nogal zoetsappig overgebracht dan hoe het in daadwerkelijkheid ging. Dat heb je natuurlijk wel vaker met verfilmingen van dit soort verhalen maar de kunst is juist om de kijker dit gevoel niet te laten geven.

Wat ik een heel indrukwekkend moment vond was het moment dat de oorspronkelijke moeder uit haar ouderlijk gezag werd gezet door de rechter. Alsof ze een klap midden in haar gezicht kreeg. Heel goed gedaan door Anne Heche.

Hoewel Kristen Bell hier al wat ouder was dan 17, stoort dat op geen enkel moment. Ze speelt de rol van jonge beschermende mama voor haar jongere broertjes met verve. Een sterke rol ook voor Diane Ladd als de grootmoeder die verscheurd zit bij een conflict tussen haar dochter en kleindochter. Ook Anne Heche speelt haar rol van moeder die meer geïnteresseerd is in flikflooien met mannen dan in de zorg en opvoeding van haar eigen kinderen, uitstekend. Ik vond het zeker niet zoetsappig, maar ook niet overdreven hard. Op het einde toch wel een heel goed gevoel.

Deze film was gewoon een typische goedkope voor Amerikaanse Tv gemaakte "tranentrekker", ware het niet dat het verhaal versterkt wordt door een uitstekende prestatie van Anne Heche.

Het verhaal heeft niet veel om het lijf, maar Heche en Bell maken de film goed met hun acteerwerk. Twee mindere acteurs zouden deze film hebben teruggebracht tot een stuk vuilnis.

Kristen Bell levert net als Dianne Laid een stukje vakwerk af.

Maar Anne Heche steelt de show als de disfunctionele moeder (vreemd genoeg alleen een Emmy-nominatie hievoor gekregen).

Een goede drama TV Movie...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Alleen 4:3, geen breedbeeld...

Goed beeld (geen HD aanwezig)...

Goed achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

I know what a Romeo is

Zo af en toe laat ik me is verleiden tot een film op Vijf of Vitaya. Het is nochtans niet echt meteen mijn genre te noemen, maar vaak is het dankzij een acteur/actrice dat ik me opeens bij een of andere romantische chickflick terugvind. Gracie's Choice valt niet meteen in de categorie van chickflick maar Kristen Bell is al een tijdje één van mijn favoriete actrices en daardoor zat ik gisteren opeens klaar voor een of ander mierzoet melodrama over een puber die vastbesloten is om het hoederecht over haar broertjes te krijgen.

En wat blijkt? Dit kwam heel wat zwaarder binnen dan verwacht. Gracie's Choice is zo het type film dat de clichés niet ontwijkt. Voor elke goede meevaller in het leven van Gracie en de haren komt er 5 minuten later wel een fikse tegenvaller en hoewel deze niet allemaal even goed in het verhaal lijken te passen, ik vind zelf vooral het opduiken van haar echte vader er wat met de haren bijgetrokken, is het wel een boeiende film geworden. In die mate zelfs dat je onbewust toch mee zit te juichen wanneer de drie broertjes voor Gracie kiezen in de rechtbank in plaats van hun moeder. Voorspelbaar, zeker en vast en toch werkt het. Ik zat in ieder geval met een grijns op mijn gezicht toen de eindcredits over het scherm rolden en dan heb je als filmmaker toch wel iets goed gedaan.

Maar sowieso een klein applausje voor degene die verantwoordelijk is voor de cast. Voornamelijk gezien vanwege Kristen Bell dus en dit doet ze wel erg goed. Al een stukje ouder dan de 17 jaar die ze hier moet zijn, maar het zou niet de eerste keer zijn dat ze een jonger personage speelt. Zelfs nu blijft ze er wat jonger uitzien dan ze in het echt is. Het is echter vooral ook de combinatie met Anne Heche die het hem hier doet. Heche speelt met verve de aan alcohol (en nog een hoop andere dingen) verslaafde moeder die haar leven maar niet op de rails krijgt. Om de drie generaties compleet te krijgen is er ook nog Diane Ladd als de grootmoeder en ook zij doet dat meer dan behoorlijk. Ietwat theatraal misschien, maar ze geraakt er mee weg. Sowieso weinig aan te merken op de cast met de drie jonge broertjes op kop.

Hoewel dus niet alles even goed werkt, is het het groter geheel dat telt en dat zit gewoon goed in elkaar. Zet hier een andere cast en de kans is groot dat de film als een kaartenhuis in elkaar zakt, maar dankzij Bell, Heche en Ladd wordt dit naar een hoger niveau gestuwd. Altijd fijn om eens door zo'n film verrast te worden, zo zie je maar dat je niet altijd gewoon op een eerste idee moet afgaan.

4*

Eindelijk weer eens een echte flutfilm gezien. Films over moeders die niet voor hun kinderen kunnen zorgen heb ik héél veel beter gezien. Vooral als die films uit Engeland komen. Deze is heel erg overdreven, over-Amerikaans, over-dramatisch en ook erg ongeloofwaardig. Er is maar één positief punt aan deze film. Maar dat is wel een belangrijke. Er wordt mooi geacteerd. Vooral door de hoofdrolspeelster. En dat maakt tenminste nog iets van de film. Anders was het echt een prullenbakfilm geweest.