Joshuu Sasori: 701-gô Urami-bushi (1973)

Knap slotstuk van een fantastische serie.

Hasebe moest het stokje overnemen van Ito, iets waar je je maar net aan moet durven wagen. Maar met succes. Wellicht niet met de impact van Ito's werk maar alleszins een geweldige film met opnieuw de betoverende Meiko Kaji. Constant boeiend, vooral dankzij haar intrigerende spel wat funest is in zo'n fugitive kat-en-muis spel.

Visueel een klein stapje terug, maar Hasebe is bekend in de Japanse exploitation dus dat zie je er alsnog enorm vanaf stralen. Enkele geweldig mooie scenes (tegen het einde waar ze is ontsnapt..pfoeh!) en een einde waar je tevreden mee mag zijn. Begin en eindshot volgen elkaar op, erg mooi .

Song of vengeance zal ik nooit vergeten. Kan ook geen betere (échte) introductie in de Japanse exploitation wensen, wellicht een nieuwe favoriete stroming. Op naar meer van Hasebe, maar vooral meer van Kaji.

Tony's Cinema Trash: Female Prisoner Scorpion: Grudge Song (1973) - tonypulp.blogspot.com

Matige film waarin een vrouw op de vlucht hulp krijgt van een man die net als haar wraak wil nemen op een agent. Dit derde deel is toch een stuk minder vergeleken bij de vorige film. Het begint wat rommelig en de rol van de vrouw is een stuk kleiner. Maar meer nog is het visueel een stuk minder experimenteel allemaal.

"Hey, mister... I hear you don't like girls. I'm going to fix that for you."

Eindelijk heb ik dan toch de hele 4-delige reeks gezien en dit vierde en laatste deel heeft wel een andere regisseur, namelijk Yasuharu Hasebe i.p.v. Shunya Itô, maar gelukkig speelt wederom de mooie Meiko Kaji de hoofdrol. Dit vierde valt helaas ook tegen (net zoals de twee vorige delen) en lijkt qua verhaal ook op het derde deel, omdat er wederom een politierechercheur achter Nami Matsushima aanzit.

In dit verhaal wordt Nami Matsushima (Meiko Kaji) opgepakt in een trouwkapel (waar ze trouwjurken naait) door de politie onder leiding van rechercheur Takeshi Kodama (Toshiyuki Hosokawa). Ze boeien haar en stoppen haar in een auto, maar ze weet te ontsnappen (mede omdat de politie de handboei los maakt ). Ze slaat op de vlucht en komt gewond terecht bij de man Yasuo Kudo (Masakazu Tamura), een werknemer die lichtwerk doet in een stripclub en die verleden heeft met de politie, die haar verzorgt, eten geeft, en verbergt voor de politie. Eén van de vrouwen uit de stripclub, die tevergeefs had geprobeerd Kudo te verleiden, vindt Matsu's handboeien in Kudo's spullen en informeert de politie. De politie arresteert en slaat Kudo en laat hem vervolgens vrij en volgt hem terug naar Matsu's schuilplaats.

Als de politie de schuilplaats aanvalt, weten Matsu en Kudo te ontkomen en gijzelen ze Kodama's vrouw Kinuyo (Yumi Kanei), die tijdens een schermutseling uit het gebouw dood op de grond valt. Matsu en Kudo plegen daarna een overval, waarbij Kudo weer wordt opgepakt en hardhandig ondervraagt wordt en waardoor hij uiteindelijk Matsu's schuilplaats op een autokerkhof verraadt. Matsu wordt dan gevangen genomen, in de gevangenis gestopt en ter dood veroordeeld via ophanging. Vlak voor haar executie mag Matsu echter ontsnappen door de hulp van bewaakster Daimon (Akiko Mori), die samenwerkt met de politie om Matsu in de val te lokken. Rechercheur Kodama wilt namelijk Matsu persoonlijk ophangen aan een zelf gebouwde galg. Als Matsu dan de strop om haar nek krijgt en opgehangen wordt, weet ze zich toch nog te bevrijden en zorgt ze ervoor dat Kodama wordt opgehangen in plaats van haar. Daarna gaat Matsu nog naar Kudo en steekt ze hem dood.

Dat is gewoon de hele film in een notendop. De film opent met Nami Matsushima die geheel in het zwart (inclusief hoed) in een lege gang van een metrostation richting de camera loopt, waarna we na circa één minuut de filmtitel in beeld te zien krijgen, gevolgd door het bekende liedje "Her song of vengeance", die ik meen in alle vier de delen te horen is. De film is opzicht nog wel te doen, maar bevat geen nieuwtjes en weet ook niet echt te boeien. De film voelt ook verkeerd aan, want dit is de eerste film in de reeks waarin Matsu vertrouwt op de hulp van een man, namelijk Kudo. Hij helpt haar niet alleen, ze stelt ook meteen haar vertrouwen in hem, iets wat totaal niet bij Matsu past als je de vorige films hebt gezien.

Eerlijk gezegd vond ik het verhaal ook behoorlijk afgezaagd en tot circa de 52e minuut, waarbij Matsu in de gevangenis belandt (en we min of meer als eerste een strop in beeld te zien krijgen), is het verhaal eigenlijk ook best saai en flauw. Tot die tijd moet je het namelijk doen met Matsu en Kudo (eigenlijk is hij gewoon een sukkel), die het ook een keer met elkaar doen, die een stel vormen (een soort van Bonnie en Clyde) en kom je ook via een flashback te weten waarom een vrouw tegen Kudo mijn openingszin zegt. Kudo is namelijk vroeger als protesterende student door de politie enorm mishandelt (o.a. door rechercheur Kodama) en zij goten o.a. heet water over zijn kruis. Als de vrouw dan met haar hand zijn broek binnengaat, zegt ze:

"Wait, your thing... it's all messed up"

Als Kudo voor de eerste keer wordt opgepakt en ondervraagt wordt m.b.t. de schuilplaats van Matsu, zegt rechercheur Kodama tegen hem:

"Spit it out! Where's Nami Matsushima? Let me tell you what kind of woman she is. Wanted for the murder of 8 police officers, 3 prison breaks, and 28 attempts."

Dus dan weet je ook weer wat Matsu allemaal op haar kerfstok heeft staan en waarom de politie haar wilt arresteren. Bij de tweede keer dat Kodama wordt opgepakt, gebruikt de politie ook zijn moeder, die hem dan smeekt dat hij moet doen wat de politie hem vraagt, namelijk Matsu's schuilplaats zeggen. Als Matsu daardoor in de gevangenis belandt na circa 52 minuten, wordt de film tenminste nog een klein beetje vermakelijk.

Matsu's ontmoet daar namelijk bewaakster Daimon en de eveneens ter dood veroordeelde Akiko Inagaki (Sanae Nakahara), die kalm haar lot lijkt af te wachten en dat tot tevredenheid van Daimon, die Inagaki voorstelt aan Matsu. Maar als Matsu dan met Inagaki praat na circa 62 minuten (dat is ook de eerste keer dat Matsu wat zegt) wordt ze enorm bang voor de dood en verzet ze zich er ook tegen. Uiteindelijk wordt Inagaki toch opgehangen (van te voren staat ze eerst nog onder de douche en krijgen we Sanae Nakahara's billen te zien) na circa 69 minuten en dat gaat met veel verzet van Inagaki, die dan ook paniekerig zegt:

"No! No! I don't want to die! Help me! Please help me! Save me! No! No! Murderers! Help me!"

Matsu moet bij de ophanging verplicht toekijken, omdat zij namelijk binnenkort de volgende is die opgehangen wordt.

Rechercheur Kodama vindt het maar niets dat Matsu wordt opgehangen in de gevangenis en bedenkt dan een plan, waarbij bewaakster Daimon na circa 72 minuten verkracht (dan zien we ook de borstjes en billen van Akiko Mori) wordt door de politie. Rechercheur Kodama chanteert haar dan en zegt tegen haar:

"We have a favor to ask of you. If you don't want anyone to find out about this, you'll do as we say."

Daimon moet Kodama namelijk helpen om Matsu te laten ontsnappen, zodat hij persoonlijk met haar kan afrekenen. De lachwekkende ontsnapping gebeurt dan na circa 76 minuten via het riool van de douche (voordat je wordt opgehangen moet je eerst nog onder de douche), waarbij Matsu zich daarna verstopt in de bak van een auto.

Als bekend wordt dat Matsu niet opgehangen kan worden omdat ze ontsnapt is, vertrekt rechercheur Kodama met de auto en rijdt hij naar een zelf gebouwde galg. Als hij dan de bak openmaakt, zegt hij tegen Matsu:

"Get out, Nami Matsushima. This is the gallows I had built just for you."

Het ophangen van Matsu mislukt echter en door een stommiteit hangt Kodama zichzelf op. Eigenlijk was dat best lachwekkend om te zien (zowel de ontsnapping van Matsu tijdens de ophanging en het per ongeluk zelf ophangen van Kodama) , omdat het gewoon zeer onnozel en niet realistisch was. Matsu loopt dan weg en gaat dan naar Kudo, die aan het werken is in de stripclub. Als Kudo haar dan ziet en omhelst, steekt Matsu hem met een mes in de buik en zegt Kudo tegen haar:

"Nami... Please forgive me. I always knew we'd end up like this someday."

Waarop Matsu zegt:

"I'm not the one who stabbed you. You were stabbed by the Nami Matsushima who fell for you."

Daarna is de film ook na circa 88 minuten afgelopen en zien we nog dezelfde beelden als tijdens de opening, maar dan andersom omdat Matsu dan namelijk van de camera wegloopt in de lege gang van het metrostation. Ze kijkt dan wel nog één keer om en ook horen we dan weer het liedje "Her song of vengeance".

Van de cast steekt wederom Meiko Kaji als Nami Matsushima er met kop en schouders bovenuit en voor de rest vond ik Akiko Mori als bewaakster Daimon nog wel een mooie vrouw om naar te kijken, die we gelukkig ook nog eventjes naakt (weliswaar had ze wel maar twee erwtjes als borsten) te zien krijgen. Maar de overige cast zoals Toshiyuki Hosokawa als politierechercheur Takeshi Kodama en Masakazu Tamura als Yasuo Kudo stelen enorm teleur en spelen dramatisch slecht. Hetzelfde geldt voor de totaal overbodige gevangenisdirectrice Nakasone (Kaoru Kusuda) met haar zweepje (waar niets mee wordt gedaan) en grote Deense dog (waar eveneens niets mee wordt gedaan). Hier en daar valt er wat naaktheid te zien, zoals van twee lesbische vrouwen die aan elkaars borstjes zuigen, maar veel stelt het niet voor en het gaat dan ook vooral om onbekende vrouwen in de stripclub waar Kudo werkt.

Al met al is dit vierde en laatste deel net zoals de voorgaande twee delen gewoon matig en dit is eigenlijk ook het minste deel in de reeks, want het voegt helemaal niets toe aan het verhaal omtrent Nami Matsushima en lijkt ook op het derde deel. Visueel gezien stelt het ook weinig voor qua settings, decors en belichting en enkel nadat Matsu na circa 80 minuten uit de bak van de auto komt, deed men nog wat leuks met de belichting, waarbij je dan veel geel / oranje / blauwe kleuring te zien krijgt in de lucht m.b.t. de overgang naar de avond.

Ik ben blij dat ik de 4-delige reeks met Meiko Kaji in de hoofdrol erop heb zitten (ik heb nu immers toch vakantie), maar m.u.v. het eerste deel (dat was tenminste ook een echter WIP film) vond ik er maar weinig aan. Waarschijnlijk vond Meiko Kaji dat ook, waarna ze er na vier delen mee stopte. De reeks is daarna wel nog verder gegaan, met o.a. "New Female Prisoner Scorpion: #701 (1976)" en "Sasori in U.S.A. (1997)" die hier op MovieMeter staan.