Evilenko (2004)

Aparte thriller. De daden van een seriemoordenaar worden gekoppeld aan het tijdperk van desillusie na de val van het communisme. Dat maakt een heel vreemd, naargeestig sfeertje. Ik had wel vaak het gevoel te zitten kijken naar Russen zoals Amerikanen ze zien: enge mannetjes die je maar beter kunt mijden.

Als weekend afsluiter gisteren deze Evilenko er nog even in en dit moest ik zien aangezien Kind 44 van Tom Rob Smith jarenlang één van mijn favoriete boeken was. Helaas is de verfilming van Espinosa een verschrikkelijke aanfluiting, waarop enkele jaren terug Citizen X met Stephen Rea in beeld kwam en een sterke indruk maakte over de zaak Andrej Tsjikatilo die nooit kon plaatsvinden in Rusland aangezien seriemoordenaars een decadente Westerse ziekte was. Zoals duidelijk mag zijn boeit het onderwerp en moest ik deze film wel zien. Doch een succes werd het geenszins.

Ondanks de uitstekende McDowell in een voor hem maar al te bekende rol, die hij overigens goed neerzet qua gedrag en mimiek, lukt het toch eigenlijk geen moment met deze film die stroef en gekunsteld aanvoelt. Wanneer Timoerovich in beeld komt en het onderzoek begint te lopen, en de gruwelen in beeld worden gebracht, krijgt de film een iets andere dynamiek die niet perse verkeerd is. Sowieso is het beeld van een Rusland in rep en roer met het oude en nieuwe denken lijnrecht tegenover elkaar nog best aardig en toont een land in chaos.

Maar dat zijn hele kleine dingetjes waar de film daarna weer totaal ontspoord en dingen volgen zoals de psychiater die zelf op onderzoek uit gaat of de totaal onzinnige scene waar Evilenko en Timoerovich uit de kleren gaan. Wellicht dat dit onderdeel van de film is, en een poging een zo bevreemdend mogelijk beeld te tonen die ergens het midden houdt tussen psychologische thriller en semi horror. Toch slaat het bij mij nergens aan en vind ik deze film nog slechter dan het al bijzonder matige Child 44 omdat deze te veel afwijkt van het boek. Afijn, snel op naar de volgende wat mij betreft.