Fever Pitch (2005)

Met schrijver Hornby, Farrelly Brothers als regisseurs en Ganz en Mandel als scriptschrijvers verwacht je toch wel iets grappigers dan dit.

Maar om te zeggen dat het echt slecht is, neuh. Barrymore en vooral Fallon doen het echt niet onaardig en hoewel ik niks met baseball heb, wordt er een geinig beeld gegeven van het fan-gedoe.

Maar bepaald geen hoogvlieger verder.

De combinatie van een boek van Hornby (High Fidelity, toch?), de Farrelys en baseball leek mij best aardig. Tja, je moet wat als je op vistite bent en die lui zijn met geen mogelijkheid over te halen om The Godfather te kijken

Maar na het zien van deze film kom ik maar op een conclusie uit; GOOOO YANKEES!!!!

2*

Opzich een lekker komedie met Drew.

Zij kan altijd lekker haar ding doen in dit soort films.

Het verhaal zelf was niet zo boeiend, maar er zaten wel leuke scene's in.

Laatste stukje vond ik nog het leukst van de hele film!

Wat minder comedy, wat meer romantiek.

Maar verder niet veel anders dan de meeste Farrelly films vond ik. De humor zit er vooral in het begin nog in (al is het iets minder lomp), gaandeweg verdwijnt die en blijft het romantische verhaaltje over.

Die lekkere laid-back sfeer zit er gelukkig wel nog steeds in. Verder vond ik Barrymore en Fallon wel aardig als koppeltje, sfeer blijft redelijk rustig (al had het dramatische stuk op het einde voluit geknipt mogen worden).

Op zich een doorsnee romantische comedy maar de Farrellys zijn goed in het pacen van hun films, waardoor net boven het kaf uitkomen. Begin was wel duidelijk het leukste deel van de film.

2.5*

Ondanks mijn desinteresse voor sport, toch deze Nick Hornby verfilming bekeken.

Aardige rom-com, die (voor Farrely begrippen) erg soft is.

Leuke rol van Drew Barrymore, maar Jimmy Fallon deed me minder!

2,5*

Zoveelste "Romantische komedie" met min of meer dezelfde verhaallijn als vele anderen. Na een paar minuten weet je al wat er gaat gebeuren. Eerst de ontmoeting, dan wordt het gelukkige stel gespeeld, dan gaat het uit, dan verbeterd een van de twee zijn leven en komen ze weer bij elkaar. Ze leven dan nog lang en gelukkig, uiteraard. . Wel leuk zijn de verhaaltjes eromheen. Vooral het "bijverhaaltje" over de Red Sox en Ben's liefde voor die sport en dat team waren erg leuk en tevens erg herkenbaar voor mij, al ging het hier wel erg ver .

Verder waren Barrymore en Fallon best te pruimen, dus krijgt deze film van mij niet eens zo'n slecht cijfer als wat ik van tevoren had gedacht. Een krappe 2.5*

'k vond het ook een goeie film. Een goeie mix van romantiek en komedie zonder dat het te wordt. De cast is goed gekozen, de speelduur was ook prima en het verhaal verveelde niet.

De film wijkt wel wat af van de andere films die de Farrelly broers hebben gemaakt, maar dit is zeker niet slecht bedoeld.

'k vond hem de moeite om eens te bekijken.

“You love me enough to sell your tickets, I love you enough not to let you.”

Aardige romcom. Drew Barrymore is altijd wel goed in dit soort films, en Jimmy Fallon doet het verrassend goed. Als sympathieke sul komt hij beter tot zijn recht dan in de dramatische scènes, maar Barrymore en Fallon zijn een leuk duo die je wel iets gunt. Dat obsessieve gedoe met de Boston Red Sox is niet echt interessant, maar het vormt wel een aardige voedingsbodem voor wat drama tussen het stel. Het einde volgt netjes het vaste romcom stramien, en het sentiment ligt er weer dik op.

Ik heb een zwak voor Jimmy Fallon en Drew Barrymore is ook altijd wel leuk. En inderdaad zijn ze in deze film een leuk koppel dat ik ook echt de gunfactor vond hebben.

Het wordt nooit overdreven en het blijft eigenlijk allemaal wel relatable. De personages maken geen al te rare keuzes en de 'we hebben ruzie maar het is eigenlijk gebaseerd op een misverstand en overdreven gedoe' dat je vaak ziet in dit soort films blijft gelukkig ook tot een minimum beperkt, alleen tegen het eind even. Vond het een sympathieke en door Fallon en Barrymore schattige film. Zelfs het sportthema, waar ik zelf niets mee heb, stoorde me nergens.

3,5*