Les Premiers les Derniers (2016)

Nieuwe film van (en met) Bouli Lanners (Les Géants).

Suzanne Clément is bekend van Xavier Dolan films.

Het scenario vond ik niet zo sterk, maar wel een hele mooie sfeer en leuke, soms heel grappige, personages.

Vanaf 18 augustus in de bioscoop (Amstelfilm)

Ook met Michel Lonsdale en Max von Sydow , resp 85 en 87 jaar oud inmiddels.

Veel grauwe beelden van het desolate post-industrialistische Noord-Franse landschap waar het einde der tijden nadert en Jesus rondzwerft. Dit klinkt zwaar maar uiteindelijk straalt de film meer een boodschap van hoop en verandering uit en is de sfeer meer luchtig-melancholiek dan echt deprimerend. Fijn!

Het tempo had wel wat omhoog gekund en het geheel doet wat fragmentarisch aan maar er is genoeg leuks te zien. Een dijenkletser is het niet maar dat had U waarschijnlijk al door

3,0*

Over niet al te lange tijd zal dit het enige zijn wat me aan deze film herinnert. Sfeer en cast is prima, het verhaal is matig en wordt warrig gebracht. Ik was de draad kwijt.

Dit is overigens net zozeer een komedie als Stalker een komedie is.

2,5*

Geweldig zeg. Aanvankelijk heb je geen idee waar je naar zit te kijken. Langzaam maar zeker wordt het duidelijker, maar gelukkig is het niet zo'n film waarbij uiteindelijk alle puzzelstukjes in elkaar schuiven. Misschien een gekke vergelijking, maar ik moest regelmatig aan Lynch denken. Het is allemaal iets minder hip en vlot (traag zou ik het niet willen noemen), maar net zo mysterieus en raadselachtig. Prachtige beelden ook. Veel meer moet je hier niet over zeggen; dat verpest het alleen maar. Kijken maar.

Wat een fijne eigenzinnige film. Al in de titel zit iets vervat van hoe hier tegenstellingen verbonden worden. Want de film is 'noir' en troosteloos, zeker als je in de eerste helft vrijwel zonder aankopingspunten zit van waar je nou eigenlijk naar zit te kijken, maar is gelijkertijd stiekem een feelgood movie wat je weer in de tweede helft begint te merken als de draadjes bij elkaar komen. In die tussentijd worden in scheidende wegen tegengesteld of juist naar elkaar toekomende veranderingen ondergaan. Stiekem dus behoorlijk inventief qua script. Stiekem omdat het bewust bescheiden lijkt te worden gebracht, in dat kalme ritme. En tegelijk heel efficient gedoseerd opgebouwd. Wat mooie bijrollen, voeg daarbij zeer goede tot bij vlagen oogstrelende cinematografie en je hebt hier m.i. een verborgen pareltje.

Thema's? Levenslust. Hoop. En Jezus. Ja, echt! :-p

Geniet ook rustig even van de mooie song onder de aftiteling en het lieve detail in die aftiteling.

Prachtig quirky onderscheidend filmpje. Wat boffen die Belgen toch met hun filmcultuur, elk jaar wel zo'n toppertje. Ik werd hier blij van.

Van in het begin doet de film erg geheimzinnig, maar of hij dan echt boeit, is wel de vraag en wanneer ge denkt dat het zo'n film is waarbij de puzzelstukjes langzamerhand worden gevonden om dan tot een sluitend geheel te komen, zit er eigenlijk grotendeels ook naast.

Naar mijn gevoelen een film die baadt in de droefheid - schitterende sfeerschepping alleszins - en het in wezen heeft over gevoelens en veranderingen in het aanvoelen van wat in het leven gaande is en belangrijk.

Bijzondere, verdienstelijke film van Bouli Lanners, waarbij een tweede visie wellicht nog meer zou prijsgeven.

Bewonderend opgekeken naar de act van de 85-jarige Michael Lonsdale : "Het leven is meer dan ademen".

Na het meesterlijke Les Géants waren de verwachtingen hooggespannen, maar die worden helaas niet helemaal ingelost. Soort van sprookje in een desolaat Frankrijk. Neigt soms een beetje naar een Alex van Warmerdam. Film blijft wel boeien, maar eigenlijk leeft het voornamelijk op met de kleine rolletjes van Michael Lonsdale en de inmiddels bijna 90-jarige Max von Sydow.

Daar ik wel had genoten van Eldorado wilde ik deze ook graag zien. Viel zeker niet tegen.

Heeft 'n beetje het roadmovie-karakter en ook de licht-absurdistische toonzetting van Eldorado waardoor de film ondanks zijn zwaarmoedigheid nooit echt deprimerend word.

De sombere, verlaten en vervallen locaties waar het verhaal zich afspeelt en de grauwsluier over het grootste deel van de film zorgen voor 'n soort post-apocalyptische setting waarin de door het leven getekende hoofdfiguren zich moeizaam voortslepen. De fotografie is fraai en sfeervol en de prima soundtrack passend en goed gekozen.