Kekexili (2004)

Op een bepaalde manier laat ‘Mountain Patrol’ een heel dubbel gevoel na. Enerzijds is het een nogal dramatisch aangezette film, waarbij de zwaarwichtige, traditionele muziek, de melancholie van de desolate landschappen en de sterk geprononceerde gezichten het op zich al dramatische verhaal in een soort noodlottig daglicht stellen.

Om die reden voelt de kijker zich bij ‘Kekexili’ niet helemaal op zijn plaats: een Aziatische film met dito Oosterse symboliek, wordt hier als het ware in een aangedikt kader geplaatst. Tony Leung geregiseerd door Peter Jackson, zo u wil...

Laat ons daar echter niet weemoedig over doen, want het resultaat mag er wezen. Ondanks nogal extreme plottwists hier en daar is dit een film die (juist omwille van de combinatie met Westerse cinema) tegelijk het goede tempo vindt, zonder in te boeten aan respect voor de lokale bevolking.

Mijn vriendin en ik waren om die reden niet weinig onder de indruk, maar helaas blijft er ook niet zoveel van plakken. Chuan Lu fascineert voor zolang het duurt, maar blijft niet langer rondspoken, ook al heeft de man genoeg talent om dat met één van zijn komende films wel te doen, vermoed ik.

3*

Mooie film wel met een hoofdrol voor de Tibetaanse hoogvlakte. Men against nature films vind ik altijd wel tof, het handhaven in landschappen die zo onvriendelijk, rauw, hard en tegelijk betoverend mooi zijn leveren interessante verhalen en thematiek op. Streken waar de bewoners en bezoekers worden teruggeworpen op het meest basale om gewoon in leven te kunnen blijven.

In Kekexili, wat gebaseerd is op waargebeurde feiten, staat de bijzondere relatie die de mensen in het gebied hebben met elkaar en met hun omgeving centraal. Het wordt bekeken door de ogen van een buitenstaander, een journalist uit Beijing, die verslag komt doen van de slachtpartijen die stropers aanrichten onder de toen inmiddels met uitsterven bedreigde Tibetaanse Antilope.

Zowel de mountain patrol als de hulpjes van de stropers bestaan uit lokaal volk en dit levert enkele boeiende en rauwe maar absoluut geen simpele zwart/wit confrontaties op.

De vastberadenheid en het geploeter van de mountain patrol is fascinerend in beeld gebracht. Ik weet niet of er mensen wel eens op 4000m zijn geweest maar daar een stukje rennen is geen pretje...

Verder straalt de film een prachtige desolate eenzaamheid uit, die de sfeer compleet maakt.

Soms schiet de film een klein beetje uit de bocht als de muziek net iets te dramatisch wordt ingezet, wat subtieler gebruik hiervan had imo beter bij de film gepast. Ook jammer dat ik de karakters niet helemaal lekker vond uitgewerkt, film richt zich veel op het verhaal en vergeet daarmee voldoende aandacht te geven aan de hoofdpersonen. Hierdoor heeft de film niet de impact die het had kunnen hebben. O, ja en waren er niet meer mensen die zich stoorde aan die vlek op de camera?

Geen punten die ik de film al te streng aanreken want uiteindelijk is Kekexili boeiend en mooi genoeg om gezien te hebben.

3.5*

Prachtige ingetogen film.

Je kunt hier makkelijk voldoening uit halen d.m.v. de eindeloze prachtige scene's in een gebied wat ondertussen (als het klopt) een natuurreservaat is geworden, en terecht.

Veel woorden zijn er niet nodig, het docu-achtige verhaal is vrij snel duidelijk. De soundtrack is amper aanwezig maar de momenten dat je de strings voorbij hoort komen wordt het flink gedoseerd.

Zelf miste ik een trippend karakter in deze film, misschien omdat de natuur me lichtelijk een beetje naar Gerry deed verlangen.

Neemt niet weg dat dit een knappe film is met een aantal memorabele momenten, bijvoorbeeld de foto op de cover.

3.65*

Erg boeiende film!

Dat ik een zwak voor dieren heb blijkt maar weer eens. Ik kreeg gelijk een brok in mijn keel toen die antilope op het begin werd doodgeschoten. Opengereten mensen, afgehakte hoofden van mensen, dat doet me allemaal niets, maar dit wel. Ik heb tevens gelezen dat een deel van de cast hier moeite mee had omdat ze nogal gehecht waren geraakt aan het beestje. De cast die overigens niet alleen moeite had met dit gegeven, maar ook met de omstandigheden. Net als in de film waren ze vrij extreem en zijn sommige er dan ook ziek van geweest.

Ik moet zeggen, mij deed de film wel veel. In het middenstuk komt er een periode waarin vrij weinig gebeurd en dat is wel een beetje jammer. Maar Kekexili zit vol memorabele scenes. Leuke en minder leuke. De broeken uit om de river over te steken en een plukje haar aan een touwtje om wakker te blijven vond ik wel leuk om te zien. De scene op de poster hield me wel even in zijn greep en ook de executie van Ritai was toch wel even slikken.

De patrouille was een uiterst hecht groepje wat ook te zien was aan de vele omhelzingen en het nemen van afscheid. Zoals velen al aangeven is het wel jammer dat de karakters weinig worden uitgediept, want dan had dit mij waarschijnlijk nog meer gegrepen en had de film in zijn geheel nog beter geweest. Nu mist het verhaal wat body.

Een film van weinig woorden. Docu-achtig, maar daarom niet minder. Tenslotte nog de prachtige landschappen, daar is iedereen het over eens.

4,0*

Fraai ingetogen drama dat bij mij vooral indruk maakt vanwege een aantal schokkende scènes op momenten dat ik die niet wachtende was! Zoals de drijfzandscène en de executie.

Indrukwekkend de volharding van de mannen en ik ben blij dat deze uiteindelijk niet voor niets is geweest.

En als er inderdaad maar twee echte acteurs in de film zaten vind ik het resultaat zeker zeer geslaagd. Ik zou ook niet kunnen zeggen wie de acteurs dan waren?

Boeiend, oogstrelend, fascinerend en soms schokkend.

Wat wil je nog meer in een film

Een aanrader dus krijgt het van mij een dikke 4.0.

Aardig drama dat gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Een Tibetaanse patrouille onder leiding van Ritai struint de kale vlaktes van Kekexili af op zoek naar stropers die het gemunt hebben op de antilopen, die met uitsterven worden bedreigd.

Natuurlijk zijn daar de mooie landschappen waar de mensen overheen zwerven. Dromerige beelden waar ik af en toe dreigde weg te dommelen worden afgewisseld met confrontaties tussen de patrouille en stropers. Dit zorgt voor een aantal vermakelijke scenes en daaruit blijkt dat de patrouille tot het uiterste gaat om de stropers te bestrijden.

Mooi om te zien hoe hecht de patrouille is, maar het is jammer dat de personages oppervlakkig blijven. Anders hadden enkele scenes zoals de executie en het drijfzand - erg overtuigend gedaan - meer impact gehad. Goede speelduur ook, het had ook echt niet langer hoeven duren. Bleef boeien tot het eind.

Filmisch heel mooi, natuurlijk, met de vele knappe, indringende shots van mens en natuur, het gegeven dat krachtig en gevat wordt verhaald en de scènes van geweld omwille van het trieste gebeuren. Als een soort semi-documentaire wanneer de meerdere niet-profesionelen, in hun gewoon gedoe en in hun onverzettelijke ambitie in beeld komen.

Knap werk.

Prachtige film, ik heb ergens gelezen dat National Geographic ook één van de distribiteurs van de film was, zoals gezegd word is dat te begrijpen, want het is soms echt precies een prachtige docu. Het is dan nog eens een vreselijk waargebeurd verhaal op dezelfde plaats waar het echt gebeurt is.

Heerlijke, rauwe prachtige film...