Species III (2004)

Ik kan me hier bar weinig van herrineren. Wel weet ik nog dat ik hem aardig vermakelijk vond en een paar keer aardig geschrokken ben. Gezien tijdens een Noobisch Horror avondje met Christine en Species 3.

Dit vervolg is wel aardig. Zeker niet beter dan het origineel uit 95. Vooral de actie was daar wel wat beter. Maar ook hier is het zeker niet slecht. Vermakelijke onderhoudende S-F/horror. 3,0.

Lekkere (en lekker onsmakelijke) B-film. Maar vanuit mijn weerzin tegen pogingen om de kijker met seksistiese naaktscènes op te vrijen heb ik nogal wat bezwaar tegen die twee totaal niet functioneel-blote bovenlijven.

Gelukkig zijn die torso's van die twee college kids niet zo héél lang in beeld en kunnen we daarna weer verder met de echte art shots.

Knullige, goedkoop ogende derde deel dat de twee leuke eerdere delen verder probeert uit te melken. Dit zonder het budget of aardige acteurs. Wat overblijft is een slechte film die weinig met de eerste twee te maken heeft. Er gebeurt weinig en echt moeite om er toch wat van te maken ontbreekt. Het vierde deel is dan weer iets beter.

Er is steeds minder budget binnen zo'n reeks en dat begint hier toch wel storend te worden. Ziet er af en toe uit als een amateur-productie en heeft alleen door z'n herkenbare effecten nog enige zeggenschap. Qua verhaal voegt het er, i.t.t het tweede deel, weer een vol kwartier aan wetenschappelijk geneuzel aan toe. Geeft het nogal een kneuzig karakter mee, nogal hoog maagd-gehalte. Toch blijft het wel vermakelijke pulp en dat verwacht ik van het vierde en laatste deel ook gewoon weer. Het is wel een verdienste als zo'n (duidelijk) minder deel tóch nog weet te vermaken. Dan heb je een vermakelijk concept in handen.

Ik heb toch nog even de stoute schoenen aangetrokken en naar dit derde goedkope (is zeker een B-film) deel gekeken. Dat had ik eigenlijk niet moeten dan, want deze derde Sciencefiction / Horror film is gewoon in mijn ogen erg slecht en ook het aankijken niet waard.

Buiten dat het verhaal tenenkromend slecht is, oogt het verder goedkoop (in alle facetten zoals special effecten en cast) en is het tevens saai, flauw, traag, langdradig (had makkelijk 15 minuten korter gekund en misschien zelfs meer) en niet boeiend, laat staan spannend. Ook de cast is dit keer zeer beroerd en van de vertrouwde cast uit de vorige twee delen, speelt alleen Natasha Henstridge (in de rol van Eve) even mee in dit verhaal en dan alleen gedurende de inleiding, waarbij ze nog snel even een dochter/monster baart en daarna gaat ze dood en verdwijnt ze dus uit het verhaal. Deze dochter, met de naam Sara, wordt gespeeld door de niet onaardig uitziende Sunny Mabrey en ze is geregeld ook topless te bewonderen. De keren dat ze niet topless is te bewonderen, loopt ze steeds rond met een roze trui en daaruit kun je al opmaken dat deze film erg goedkoop is.

Het verhaal volgt wel naadloos op het tweede deel en opent vanuit de ambulance met daarin Eve en het kind (is dit keer opeens wel een dikkerdje geworden ). Ook worden er dan nog, via flashbacks, beelden getoond van de vorige twee delen. De chauffeur van de ambulance, een zekere Abbot (waardeloos gespeeld door Robert Knepper), neemt de dochter van Eve mee en voedt haar ook op en daarbij verandert dan de jonge Sara naar de aantrekkelijke volwassen Sara, die gelijk geslachtsrijp is. Bij haar eerste aanblik (dan is ze ook voor de eerste keer bloot te bewonderen) verleidt ze iemand, een zekere Nicholas Turner, die het huis binnenkomt, maar ze bedenkt zich dan opeens, waardoor die persoon zich beledigt voelt en uiteindelijk wordt gedood door Sara. In dit verhaal draait het ook nog om een student Dean (matig gespeeld door Robin Dunne), die komt werken voor Abbot (die nu lesgeeft op een school) en die verliefd wordt op Sara (die hem ook steeds verleidt). Abbot en Dean proberen een oplossing te vinden voor Sara (zodat het niet weer uit de hand kan lopen) en daar draait het dan om in deze film.

Te genieten valt er eigenlijk weinig in deze film, want leuke scenes zijn er niet echt (m.u.v. het doormidden slaan van de bewaker van de energiecentrale) en de scenes waarbij er iets gebeurt in de zin van horror, zien er goedkoop (met matige special effecten) uit. Te genieten valt er eigenlijk alleen van Sunny Mabrey en vooral van Amelia Cooke, in de rol van "monster" Amelia, die na 80 minuten in het verhaal verschijnt. Zij is tevens hetzelfde soort "monster" zoals Sara dat ook is. Die Amelia Cooke was een zeer mooie verschijning (o.a. fraaie lange benen) en ze is gelukkig ook bloot te bewonderen (zelfs een keer van top tot teen, waarbij je o.a. haar borsten en billen tegelijk ziet). Haar entree in het verhaal bij het tankstation mocht er wezen en daarbij wordt de pompbediende Cobb ook nog tot de dood geneukt, mooie dood toch Dat was eigenlijk ook de beste scene in de film, gevolgd door de scene waarbij ze een zekere student Hastings (die haar hulp heeft ingeroepen via de computer, voor hem zag ze er namelijk heel mooi uit op de computer en hij weet niet wie ze in werkelijkheid is. Opzicht ook een wijze les voor degenen die aan computerdating doen ) volledig bloot verleidt. Het einde (o.a. gevecht tussen Sara en Amelia) was best flauw en eigenlijk ook slecht, maar de laatste paar minuten van het verhaal waren best verrassend en leuk (o.a. omdat Dean het nieuwe vriendje van Sara onvruchtbaar heeft gemaakt).

Al met al gewoon een heel slechte derde film (zeg maar gerust een B-film) uit de Species reeks en die het aankijken ook niet waard is. Alleen de mooie en blote vrouwen Sunny Mabrey en vooral Amelia Cooke, verzachten nog een beetje de pijn. Maar ook beiden kunnen er niet voor zorgen dat ik deze film een heel laag punt geef.

You don't want the tongue

Tot mijn verbazing was de tweede Species eigenlijk nog wel een vermakelijke film. Komt qua niveau redelijk dicht in de buurt van de eerste film en dat was alleszins meer dan ik had verwacht. Dan ben ik altijd benieuwd of de volgende sequels ook nog dat niveau kunnen vasthouden maar om de een of andere reden voelde het aan alsof het bij Species III wat ging mislopen. Was het het feit dat er buiten Natasha Henstridge niemand meer van de originele film terugkeerde of gewoon het feit dat er alweer 6 jaar tussen beide films zat?

Want dat is redelijk nefast voor een film die zich profileert als een rechtstreeks vervolg. We pikken de draad terug op dezelfde plaats op waar we hem in Species II hebben laten liggen (de ambulance met het lijk van Eve) en speciaal voor deze scène hebben ze Henstridge nog eens laten opdraven. Een goede zet alleszins, want met een andere actrice voor deze scène was de film sowieso gedoemd om van in het begin te mislukken. Het is echter meteen ook het laatste wapenfeit voor Henstridge in de film waardoor de Species franchise een nieuw gezicht krijgt. Het plot met de driehoeksverhouding tussen Sara, Dean en Abbot hangt dan ook met haken en ogen aan elkaar en is (niet onbelangrijk) gewoon niet boeiend. Waarom regisseur Brad Turner dan ook beslist om dit bijna 2 uur (!) te laten duren is mij een raadsel. Een hoop pseudowetenschappelijk geneuzel hoort niet in dit soort film: laat de mooie alien gewoon wat vernieling zaaien en ik ben tevreden. Hier en daar weet Turner wel de juiste snaar te raken (de intrede van Amelia is op zijn minst vreemd te noemen maar ze neemt wel een aantal van de meest memorabele scènes uit de film tot haar rekening) om dan uiteindelijk compleet de mist in te gaan met de climax.

Een goed idee om via het plot eventjes je gebrek aan budget te maskeren (er wordt iets gezegd dat er niet teveel ruchtbaarheid aan de aliens gegeven mag worden dus dat een grootschalige actie zoals in de vorige films niet aan de orde is) maar het oogt wel redelijk belachelijk. Dat kan ook gezegd worden van de cast trouwens. Robin Dunne was altijd al de zwakke schakel in (het voor de rest trouwens wel aan te raden) Sanctuary en ook Robert Knepper heeft al wel beter geacteerd. Met Sunny Mabrey heb je nog wel een redelijk goede vervangster voor Henstridge maar laat ons eerlijk zijn: aan Henstridge ten tijde van Species (en in mindere mate ook Species II) kunnen maar weinig weinig actrices tippen. Zoals hierboven al vermeld is Amelia Cooke nog een goede toevoeging maar voor de rest is het wel allemaal redelijk lowbudget. Ook visueel is het merkwaardig dat het eerste deel (een film die bijna 10 jaar ouder is) er beter uitziet dan dit derde deel.

Volgende week eens aan het vierde en (voorlopig?) laatste deel uit de Species franchise beginnen. De verwachtingen staan vrij laag dus dat kan alleen maar meevallen. Hoop ik toch. Interessant idee om dit rechtstreeks op deel 2 te laten volgen maar je mist Henstridge (en de rest van de personages die nu opeens miraculeus verdwenen zijn) en de nieuwe gezichten zijn stuk voor stuk belabberder. Jammer, maar ik heb al slechtere delen in een franchise gezien.

2*

Meer van hetzelfde met minder middelen. De fans zullen niet meer vragen, voor de meesten zal het niet genoeg zijn. Species III ziet eruit als een TV-productie en de kwaliteit van de eerste twee delen wordt niet bereikt, maar een aardige poging is het wel. Zelfs de special effects vielen me niet tegen. Het is een direct vervolg op de tweede film en distilleert daar nieuwe elementen uit zoals die half-breeds. Groots is het absoluut niet maar als derde deel in een franchise was dit nog geen regelrechte ramp.

Species : 3,5*

Species II : 3*

Species III : 2,5*

Vandaag weer eens herbekeken, ditmaal op Blu-ray,

ik vond hem beter dan het 2e deel en ietsje minder dan het 1e deel, dacht even dat we in dit deel weer terug gingen naar het begin, maar het is toch een goed vervolg geworden.

Goede en spannende scenes in de kelder van het huis en met de vrouw als Alien keert ook weer terug en een leuke toevoeging met de leraar en leerling die hier meedoet!

Goed verhaal, redelijk wat spanning en ook wat gore en actie, ook leuk dat er nu 2 vrouwen zijn.

Al met al zeer vermakelijk en een spectaculair einde!

Lomp en tamelijk saai derde hoofdstuk binnen deze weinig onderhoudende filmreeks, met specifiek de speciale effecten die allesbehalve overtuigend zijn. Zowel de praktische kant als de geanimeerde kant raakt kant noch wal, met erg lompe kostuums en houterige computerbewegingen als voornaamste voorbeelden. Het acteerwerk is daarnaast ver onder de maat en het verhaal neemt veel te veel tijd voor de behoorlijk dunne inhoud, een totale duur van 111 minuten is ronduit belachelijk te noemen. Enkel het redelijk ambitieuze einde maakt tot op zekere hoogte indruk, verder is Species III een absolute lijdensweg om doorheen te komen.