Chi-Raq (2015)

Bij Spike Lee:

Weer een nieuw project voor Lee. Klinkt goed!

Spike Lee's Chiraq To Be Released By Amazon Studios ? Articles | Little White Lies - littlewhitelies.co.uk

'Chi-Raq': Spike Lee Film Gets December Release in Theaters - Hollywood Reporter

Nog niet op MM: Chi-Raq (2015) - imdb.com

Eerste recensies zijn veelbelovend. 5 * van The Guardian, 'a midlife masterpiece'

Gaat op de lijst

Nog geen releasedatum voor Nederland?

Wederom een prachtig meesterwerk van Spike Lee . Op een na beste film van 2015 ( Blackhat (2015) is beter ) ; veel beter dan de films Hsiao-Hsien Hou en Malick .

***** / ***** , geniaal !

Ik ben benieuwd.

Verassende film, die hoewel hij enigszins politiek gekleurd is (anti-wapenlobby) cinematografisch en esthetisch zeer goed in elkaar zit en een origineel verhaal verteld. Vond het af en toe wel wat over the top allemaal, maar dat mocht de pret niet drukken.

Voor mij werkt het theatrale niet zo goed. Ik vindt de film wat plat en overduidelijk. Er wordt niets aan de fantasie overgelaten. De "spoken word" vorm werkt voor mij in Coriolanus (2011) wel. Geen last van de politiek kleur, lijkt me duidelijk een probleem als er zo tegen de 7.000 mensen jaarlijks omkomen in 1 Amerikaanse stad. Geen idee van welke politiek kleur je moet zijn omdat geen probleem te vinden?!

De productie startte met het hip-hop nummer "Pray 4 My City" van hoofdrolspeler Nick Cannon, waardoor ik een soort van wakker schuddende film verwachtte. Maar niets was minder waar. Het verhaal (de film was visueel prachtig), waarin vrouwen hun mannen (die bij een bende behoorden) dreigden met een seksstaking, onder het mom "geen vrijheid geen kutje" (gebaseerd op het Griekse Lysistrata), had te weinig inhoud, was te traag (sleepte zich eigenlijk moeizaam voort) en slechts enkele emotionele momenten wisten me te beroeren.

Hmn.. begon wel aardig en het idee van een oud- Griekse tragedie in ghettosetting, een beetje zoals Romeo + Juliet, was wel ok.

Maar de uitwerking mwa.

Duurt veel te lang en wordt eigenlijk steeds banaler met dat hele 'no peace, no pussy' geneuzel.

Bagger. Niet Spike Lee's eerste baggerfilm, vast ook niet zijn laatste : terwijl hij het WEL kan.

De film is voorspelbaar, traag, zeikerig, nep, en gewoon echt slecht. Het herhalende karakter van het 'no peace, no pussy' snapt iedereen wel na een keer of 15.

Het meest storende vond ik de nu wel overspeelde ras-kaart, die wederom door de heer Lee getrokken wordt. Segregatie, racisme en het niet gelijkwaardig behandelen van mensen gebaseerd op ras, uiterlijk, afkomst, is verschrikkelijk - dat ben ik volledig met de heer Lee eens... maar hij zet zelf zijn acteurs zo weg.. alsof iedereen met een tintje wel een G moet zijn.

Dat in combinatie met het constante gerijm (werkt mij op de zenuwen als 'ghetto'-nepwoorden worden gebruikt om te rijmen), zorgden ervoor dat ik deze film dan ook niet heb kunnen afkijken tot het eind.

Ik wist voordat ik de film bekeek al van Spike's Oscar-boycot : als hij zich gepikeerd vindt dat hij niet genomineerd wordt, moet hij wellicht weer eens een goede film draaien !! Dit was bagger.. vandaar mijn welverdiende 1.

Zelden zo kwaad geweest op een film. Wat een onzin. Verschrikkelijk.

Blijft een geniale film . WAKE UP !!!

VIDEO ESSAY: Wake Up: Spike Lee's Vital "Chi-Raq" - vimeo.com

De film ziet er met name in het begin erg gelikt uit en de intenties van Lee zijn mooi hoor, maar het is wel erg prekerig en traag allemaal. Pas na een half uur komt de film echt ter zake met dat "no peace, no pussy"-plan, en het duurt voor mijn gevoel eigenlijk pas tot de bezetting van de legerkazerne (of arsenaal) dat de film een beetje in een ritme van een film komt. En ook dan nog voelt het allemaal wat abstract en als een los geheel aan scènes, een reeks van speeches, opgedreunde statistieken en feitjes en namedropping. En uiteindelijk weet de film eigenlijk niets nieuws te zeggen of het verhaal echt persoonlijk te maken. We leren geen enkel personage kennen en het blijft tamelijk oppervlakkig allemaal, soms te veel met een knipoog zonder dat het echt grappig is en andere keren weer te hoog ingezet op het drama. Zo'n scène met de moeder die het bloed van haar doodgeschoten dochter van de straat schrobt hoef ik niet zo te zien.

Dat theatrale taalgebruik is erg leuk maar wordt niet heel de film consequent toegepast en gaat in een film die niet loopt en veel zwakheden heeft dan ook een puntje van ergernis worden en de muziek stopt vervelend genoeg geen moment. Er zitten zelfs een paar musical-achtige scènes in de film. Wat wel leuk is aan het taalgebruik is dat er een moderne draai is gegeven aan een Klassiek stuk. Feitelijk spreken spreken de personages gewoon in de gevatte en vooral bloemrijke teksten die je in hiphop kunt vinden. Wel leuk om nog Isiah Whitlock jr. en zelfs Felicia Pearson uit The Wire nog in film te zien. Misschien zijn er nog meer, maar alleen deze twee herkende ik direct. Vooral bij Pearson erg leuk. Die zie je nooit ergens in spelen. 2.5* omdat Lee wel echt zijn nek uitsteekt. Niet met de inhoud maar de vorm.

Over. The. Top.

Jezus christ wat een draak.

Spike Lee kan het toch nog.

Na zijn Oldboy remake leek hij afgeschreven te zijn, maar met deze Chi-Raq weet hij toch weer iets eigens neer te zetten. Misschien iets te eigen, waardoor de meningen allicht verdeeld zullen zijn, maar dit is ten minste weer een film van een regisseur die iets bij te dragen heeft.

Perfect is het zeker niet. Hiphop kan best poetisch zijn, maar de dialogen zijn soms iets te simpel op rijmvorm geschreven. De muzikale performances zijn ook niet echt op niveau en John Cusack ... zijn speech was dramatisch, net als z'n hele rol eigenlijk.

Zo had het misschien net wat korter gekund, zodat de blitse stijl ook nog tot een vlotte film had kunnen leiden. Nu is het in z'n geheel wat te traag en slepen sommige scenes te lang aan, terwijl er verder toch een strak tempo inzit.

Visueel is het best de moeite, de soundtrack (los van de performances) is goed en gepast, het verhaaltje leuk gebracht. Maar toch vooral het gevoel dat je naar iets zit te kijken wat je nog niet vaak eerder in deze vorm gezien hebt. Leuke film van Spike Lee, maar had makkelijk nog wat beter gekund.

3.5*

Goeie film over het hedendaagse Chicago waar al duizenden slachtoffers zijn gevallen door bende-oorlogen. Net als zo'n beetje alle films van Spike Lee is deze ook behoorlijk politiek geladen. Wat repetitief, maar daartegenover staan wel een aantal goeie en soms sterke scenes. De veelal rijmende teksten en dialogen weten het geheel op een mooie manier extra kracht bij te zetten.

Een niet te categoriseren film waarin Spike Lee zijn sociale betrokkenheid combineert met een vlijmscherp gevoel voor humor, zonder daarbij ooit de bloedserieuze onderliggende boodschap uit het oog te verliezen. waarin de Atheense Lysistrata alle vrouwen weet te mobiliseren om over te gaan tot een seksstaking, in de hoop dat ze zo hun mannen kunnen overhalen om een zinloze strijd te staken. Voor deze bewerking van het klassieke Griekse toneelstuk Lysistrata van Aristophanes, verplaatsen Lee en co-scenarist Kevin Willmott de actie naar Englewood, Chicago waar de dood van een meisje bij een schietpartij tussen twee bendes aanleiding is voor Lysistrata [Teyonah Parris], de vriendin van bendeleider Chi-Raq [Nick Cannon], om de vriendinnen van de bende van aartsvijand Cyclops [Wesley Snipes] over te halen om over te gaan tot een seksstaking. Het motto: "No Peace, No Pussy!" Lee schakelt met gemak van satire naar drama, van musical naar komedie en uiteindelijk naar een sociaal-politiek drama dat tot het beste werk behoort dat deze grootmeester heeft voortgebracht. De rijmende dialoog is briljant geschreven Samuel L Jackson steelt de films als een verteller die zich het best laat omschrijven als Rudy Ray Moore (alias Dolemite) met Shakespeariaanse trekjes. Een film vol passie, humor en bevlogenheid zonder ooit nadrukkelijk prekerig te worden. Zelfs in de preek die een dominee [John Cusack] geeft!