Le Coup du Parapluie (1980)

Slapstick komedie met Pierre Richard, die op dat moment op het hoogtepunt van zijn carrière was. Zoals vaker vertrekken de komische situaties ook hier vanuit een gigantisch misverstand. Grégoire Lecomte droomt van een filmcarrière maar het hoogtepunt van zijn oeuvre is momenteel een commercial voor hondenvoer. Wanneer hij in een misdaadkomplot betrokken wordt, blijft hij denken dat hij de rol van zijn leven tegemoet gaat in een thriller. Vooral het laatste half uur is het een cascade van grappen en komische situaties die over het scherm rollen.

Ook mooie familieherinneringen hierbij. Toen ik een ventje van acht jaar was en er kwam een film met Richard op de buis, zat iedereen samen in de zetel om te lachen. Andere aanraders met Richard : Le Distrait, La Chèvre, Le Jouet en Le Grand Blond avec une Chaussure Noire.

Typische Pierre Richard-film met misverstanden en dolle situaties die het wel grappig maken, maar helaas, zoals in vele komedies, gaat men al te sterk overdrijven, aanleunen bij het onmogelijke en valt het geheel wat dwaas uit.

Pierre Richard heb ik steeds op zijn best gevonden aan de zijde van Gerard Depardieu, maar eigenlijk zijn al zijn films wat boven het gemiddelde. Deze film is echt wel leuk, niet bedoeld om er bij na te denken, maar gewoon om eens heerlijk te lachen en wat deert het dan of het al of niet geloofwaardig is of dat het wat overdreven is? Zoals ik zei: gewoon genieten en lachen!

In Le Coup du Parapluie wordt het personage Lecomte met een heuse huurmoordenaar verwisselt. Lecomte wordt prima gespeeld door Pierre Richard. Lecomte is een arrogante acteur zonder werk, die alleen aan zichzelf en zijn eigen voordeel denkt. In een gewone film wens je een dergelijk type geen goede dingen toe. In een dwaze komedie met Pierre Richard ligt dat anders. Zijn eigenliefde en arrogantie zorgen voor talloze komische en chaotische momenten die je doen vergeten wat een naar personage die Richard eigenlijk uitbeeldt.

Rondom hem een gedienstige cast. De echte huurmoordenaar natuurlijk. Een onaangenaam persoon met de typische kille uitstraling die je van een huurmoordenaar verwacht. Humorloos en daardoor zeer geschikt als klankbord voor de humor die Richard genereert. Verder nog een Indische lijfwacht (ook humorloos) en dus ook geschikt en nog wat minder essentiële personages die er verder niet erg toe doen maar als onderdeel van de (humoristische) gebeurtenissen een beetje van belang zijn. Ook de vrouwelijke bezetting is niet meer dan omlijsting. Het centrum van de aandacht is voor Pierre Richard.

Het verhaal is onzinnig, maar functioneert goed als kapstok voor slapstick en visuele humor. De grap waar de film om draait is dat Lecomte niet weet dat hij voor een huurmoordenaar wordt aangezien en zich niet bewust is van de ernst van het geweld dat om hem heen plaatsvindt. Die rode draad werkt tot het einde toe prima. Ik vond de hectiek en komedie die eruit ontstond in ieder geval erg grappig.