La Niña Santa (2004)

Soms kun je er radicaal naast zitten. Ik hoopt op een licht-mystieke en mysterieuze film over religie en seksualiteit. Ik kreeg een vrij flauw zouteloos licht-komisch relatiedrama. Ik vond het in bijna elk opzicht een behoorlijk saaie bedoeling eigenlijk. Saai script, fletse humor, weinig boeiende personages. Pas tegen het einde als alle verwikkelingen een beetje tot een ontknoping komen wordt de film wat leuker, maar dat is veel te laat.

2.0*

Ik zat me de hele tijd af te vragen of ik nu een aflevering van Frasier aan het kijken was of een arthousefilm?

Ja, sorry hoor, maar die dokter Jano lijkt ook gewoon tèveel op Kelsey Grammer! Lijdt veel teveel af!

De tergende traagheid waarmee 'alles' zich ontwikkelt zorgt er ook voor dat ik op dit soort onbenulligheden ga letten en tevens voor mijn lage score hier. O, ja, en af en toe irritant camerawerk!

En wat heeft Martel met oude zwembaden????

Hola, deze film snijdt een gevoelig thema aan... Het gaat namelijk over de sexuele aantrekkingskracht die volwassen tienermeiden uitoefenen op alle mannen, de leeftijd van de man speelt hierbij geen rol. Het is niet toevallig dat een "Miss Universe" of dergelijke meestal uit deze leeftijdsgroep afkomstig is...

De meeste oudere volwassenen weten zich wat dat betreft te beheersen maar er zijn altijd de uitzonderingen die het nieuws halen. In deze film wordt aangetoond dat er in vele gevallen geen scherpe lijn te trekken valt over wie zich nu schuldig heeft gemaakt aan het verleiden van de andere.

Want zoals iedereen weet heb je als volwassen tiener wel eens seksuele fantasieën over een oudere man/vrouw, doodnormaal toch..? Maar owé als dit in de openbaarheid komt ! Als volwassene hang je dan, maar voor de volwassen tiener in kwestie was het meestal maar een leuk spelletje en gaat die al fluitend verder met zijn/haar zorgeloze leventje...

Meer ga ik over dit taboe onderwerp niet zeggen, want straks denken jullie nog dat ik een mafketel ben die zich eens dringend moet laten nakijken

De eerste 40 minuten vond ik vrij saai maar vanaf dan begin je mee te leven met de personages en blijf je geboeid verder kijken tot aan het open einde...

7/10.

Ik ga hem niet aanraden aan het grote publiek want ik ben er zeker van dat de meesten onder jullie al na een half uur kijken stevig liggen te ronken. Ik daarentegen vond het een vrij aardige film, geen hoogvlieger maar toch boeiend genoeg om helemaal uit te zitten.

Filmsite : La Niña Santa - laninasanta.com

Een lastig te beoordelen film. Martel maakt films, waar je soms even goed voor moet gaan zitten en dit is er duidelijk ook zo eentje.

Het tempo is traag en ik had best wat moeite om in het verhaal te komen. Daarna wordt het allemaal wat boeiender, al is en blijft en het lastig om alle symboliek op te vangen. Een oudere man lijkt handtastelijk richting een tiener, of is het de schuld van de tiener, die de man zat te verleiden? Dit vraagstuk wordt door Martel uiteindelijk best goed uitgewerkt. De waarheid is namelijk niet altijd eenzijdig en juist dat standpunt wordt hier ook geschetst. Het laatste uur is dan ook duidelijk beter en daardoor ook boeiender.

De camera zit erg dicht op de huid van de personages en daardoor komen de gevoelens ook best goed over. Geluidstechnisch is La Niña Santa erg sterk, omdat het geluid soms een erg belangrijke rol speelt. Dat viel me in haar debuutfilm overigens ook al op een positieve manier op. Al met dus zeker niet slecht en na een lastig begin, toch bij vlagen best boeiend te noemen.

3,0*

Strontvervelend is wat me opkomt na het zien van deze film. Had ook al twee eerder films van Lucrecia Martel gezien en die kwamen er ook niet goed van af. Snap ook niet waarom ie is opgenomen in deze lijst, maar soit. La niña santa gaat over een vrouw en haar dochter, waarvan de vrouw een dokter wel ziet zitten, maar de dokter vooral de dochter (en vice versa) ziet zitten?

Je zou denken, van zoiets kan een interessante film van gemaakt worden, maar nee! Het wordt uiterst saai verteld en ook het camerawerk is ronduit lelijk. Je ziet veel ruggen van personen en gezichten half in beeld, dat soort dingen dus. Het zal vast de bedoeling zijn van Martel, maar ik werd alleen maar verveeld door.

Na het zien van Kreuzweg (2014) en Camino (2008) raakte ik in deze geïnteresseerd, vanwege de titel, in de hoop dat het in datzelfde straatje te plaatsen was. Uiteindelijk is dat niet het geval en is dit een heel ander soort film, met hier een seksuele aantrekkingskracht als onderliggende drijfveer. Bij de derde poging in maanden ben ik erin geslaagd om door het eerste kwartier heen te komen. Tweede kwartier gaat wel, derde kwartier was weer moeizaam, en daarna ging het gelukkig wel. Maar ik ben dus niet te spreken over het verhaal en de montage, verder is het qua beeld en camerawerk vrij doorsnee. Over acteerwerk valt er weinig te klagen, vooral de meisjes spelen heel sterk in hun lastige rollen.

In feite heb ik drie plotjes herkend, dat van de meisjes, van de ouder(s), en over religie. Dat ze als los zand aan elkaar hangen wil ik niet zeggen, maar een beetje komt het wel in de buurt. Religie krijgt onevenredig veel aandacht aangezien het slechts als achtergrond dient v.w.b. de normen en waarden die de meisjes wel of niet volgen. Het plot m.b.t. de meisjes is het meest interessant en het meest uitgewerkt, met een subplotje over een weinig relevant ongeluk inbegrepen. Het plot m.b.t. de ouder(s) hapert, is oninteressant en warrig. Pas op het eind krijgt dat meer inhoud en juist dan besluit de regie dat de film is afgelopen. Het meest interessante moment uit dat plot krijgen we dus niet meer te zien, een vreemde/slappe keuze.

Wat wel werkt is de 'chemie' tussen de meisjes onderling en met de dokter die jonge meisjes wel ziet zitten, wel wordt de dokter neergezet conform het stereotype engerd. Die chemie maakt veel goed. Overigens heb ik weinig gemerkt van het laatste zinnetje uit het plot hierboven. Dat van "de keurig katholiek opgevoede Amalia reageert anders dan verwacht en meent als roeping te hebben Dr. Jano's ziel te redden" heb ik er niet uit kunnen halen. Als meerdere mensen datzelfde probleem hebben dan mag het wat mij betreft uit de plotomschrijving worden verwijderd. Volgens mij handelt ze uit andere motieven, evenals in haar andere (liefdes)relatie, ook daar merk ik niet dat ze uit is op het redden van de ander terwijl ook daar alle katholieke normen met handen en voeten worden getreden.

Dit was voor mij de eerste kennismaking met Lucrecia Martel. Ben helaas niet dusdanig overtuigd dat ik snel achter haar andere films zal aangaan. Een magere 2,5*