La Coda dello Scorpione (1971)

Waarschijnlijk één van de betere gialli van Martino en bij uitbreiding in het hele genre. Enige smet is, zoals wel vaker, het web van intrige dat zich sluit met een allesverklarende ontknoping. Toch blijft de veelheid aan plotontwikkelingen - in tegenstelling tot in pakweg Lo strano vizio della Signora Wardh - overzichtelijk en houdt de spanningsboog stand tot in de laatste minuten.

Audiovisueel niet zo overdonderend als Bava of Argento, al moet de muziek van Bruno Nicolai beslist niet onderdoen voor Morricone of Goblin. De fotografie en cameravoering zijn echter oerdegelijk, mede dankzij de Griekse setting. Aan spannende achtervolgingen, waarvan de meeste altijd wel een wenteltrap bevatten, ook geen gebrek. Tevens prachtig geconstrueerd, net zoals de stilistisch verantwoorde moorden waarbij een in zwart leder gehulde moordenaar zijn slachtoffers vakkundig de keel oversnijdt. De film bevat zelfs één Fulci-moment waarin een oogbol kennismaakt met een glasscherf. Mooie rolbezetting bovendien, met als uitschieters Hilton en de bekoorlijke Strindberg.

Alle typische genre-elementen zitten erin inclusief de geheimzinnige killer met de leren handschoenen, een beetje gore en tot 5 minuten voor het einde hebben we nog geen idee wie de killer nou zou kunnen zijn. En toch is een groot deel van de film teveel standaard en bevat het te weinig echte thrills.

Aardige wegkijker, maar we hebben onze giallo's liever nog iets pittiger qua plot.

George Hilton heeft eigenlijk wel wat weg van Gert Timmerman (van Gert en Hermien) in deze film. Daarnaast is Anita Strindberg bijzonder bevallig, maar haar borsten zijn toch wat vertekend door slechte implantaten. Wist niet dat ze dat toen al deden!

Zover mijn diepgravende analyse van deze fijne giallo. Dikke 3,5* blijft staan. De nieuwe Arrow bluray is een aanrader overigens.

Geweldig. Dit heeft alles in huis wat een goeie giallo nodig heeft. Er is de invloed van Psycho Hitchcock en Mario Bava wat natuurlijk goeie referenties zijn. Visueel heeft de film erg aantrekkelijk camerawerk met enkele scenes die eruit schieten. Pov’s met de moordenaar die rondloopt in het zwart gekleed en met leren handschoenen, recht uit het boekje. Daarnaast lopen er enkele knappe dames rond in de film die effectief bijdragen aan de plotontwikkeling. Er is de niet zo slimme politie-inspecteur die wel eens voor comic relief zorgt. Last but not least is het genieten van de bij momenten avant garde soundtrack van Bruno Nicoloa - typisch voor die jaren. Het is een film die stijl uitademt, spannende en bij momenten ook cheesy romantische momenten kent. Top voor de liefhebbers.