Le Paltoquet (1986)

Nog geen stemmen voor een film met Piccoli, Auteuil, Yanne, Bohringer, Pieplu, Leotard, Moreau en Ardant ? Misschien komt het door de anderstalige onderschriften die zijn bijgevoegd op de DVD..

Goed, absolute sterrencast die kwam opdraven voor een film gebaseerd op de roman "on a tué pendant l'escale " van ene Falk, een zich voor Duitser uitgevende Franse baron en mystificator die deed alsof het hier om een vertaling van een Duits origineel zou gaan.

Dit resulteert in een heel erg Frans en heel erg jaren 80 product, Frans vanwege het plezier in geestig gepraat zoals alleen Fransen dat hebben, jaren 80 omdat het hier een meta- policier deconstructie betreft uit een tijd waarin het postmodernisme triomfen vierde, het verhaal was afgeschaft en wie iets serieus nam voor achterlijk werd versleten.

Het speelt vrijwel integraal in een soort verlaten , lege fabriekshal afgesloten per glas dat een soort blauw waas over alles werpt, en blijkt te zijn ingericht als een bar waar hoerenmadam Moreau en paltoquet Piccoli in een soort clochard outfit 4 kaartspelende heren voorzien van drankjes, de 4 zelf zijn voorzien van allegorische namen. De routine wordt onderbroken door de entree van Ardant als de schone madame Lotte, een in het wit geklede verleidster die de film- zie poster- grotendeels in hangmat doorbrengt.

Het wordt er niet rustiger op als blijkt dat er verderop in een shabby hotel/ bordeel een moord is gepleegd, en wel schijnbaar door een van de 4 bridgevrienden...inspecteur Yanne lost deze casus op volgens de policier logica, inhoudende dat de meest opzichtige verdachte het niet is en het dus wel is, snap je ?

Voor alle duidelijkheid : liefhebbers van het echte policier werk hoeven deze praatmarathon niet te zien als ze echt een standaardpolicier willen, dit is voor de liefhebbers van Franse sterrencasts die doen wat ze het liefst doen : praten. En dat kunnen ze wel, dat moet je ze nageven. Om het wat leuker te maken doet Fardant ook nog een Salomé dansje in lingerie , en meer actie zult u hier niet zien.

De film heeft trouwens nog een meta-epiloog die me wat overbodig leek, scherp wil zijn maar afgezaagd is imho.

Visueel is dit goed, fraaie fotografie met dat blauwe waas en prima ruimtelijk vormgegeven in die desolate fabriekshal waar de acteurs- laten we het niet eens personages noemen- goed tot hun recht komen.

Auditief mogen we niet klagen : het geleuter wordt begeleid door muziek van Dvorak en Janacek, kamermuziek meest, steeds dezelfde fragmenten uit verschillende gekende werken, door Piccoli- die hier in feite een kristallisatie van al zijn eerdere rollen lijkt voor te stellen- op een aftandse pick- up afgespeeld.

De setting lijkt in de tropen te zijn, maar op het eind weet u waar precies.