Les Amants de Montparnasse (1958)

Dik tegenvallende biopic van Becker over het Verdoemde Romantische Genie Modigliani.Aanvankelijk was het de bedoeling dat Ophuls deze film zou regisseren,maar die ging dood.Ik denk overigens niet dat hij vanaf zijn wolkje met enthousiasme naar deze edelkitsch heeft zitten kijken.Weliswaar hoeft de film qua sentimentele zoetigheid niet onder te doen voor welke Ophuls dan ook,maar cinematografische brille ontbreekt hier totaal.Er valt ook aan niets te merken dat de regisseur van le trou,CDO, of TPAG hier aan het werk is.

De inhoud is van een afgrijselijke afgezaagdheid waarin zo'n beetje alle romantische clichés over arme uitgestoten genieen voorbijkomen.Behalve dan dat de held slechts drinkt en zijn dopegebruik wordt overgeslagen.Natuurlijk ontbreekt de vernedering door een vulgaire yankee kapitalist niet.

Philipe kan nog steeds niet acteren en hij zal het ook nooit kunnen,want hij was reeds stervende toen de film werd gedraaid.Dan nog ziet hij er uit en acteert hij als de ideale schoonzoon die alleen een beetje slecht heeft geslapen.Bovendien lijkt hij uiteraard niet op Modigliani.

Anouk heeft natuurlijk wel een Modigliani -model figuur.Ook draaft Ventura hier op,maar wat moeten we met Ventura als louche kunsthandelaar?Ik zat steeds te wachten op het moment dat hij zich zou openbaren als undercover agent die zich uiterst onhandig voordeed als louche kunsthandelaar...

Niet best allemaal,kortom.

Film geldt een hele tijd als een trieste liefdesaffaire waarbij filmisch toch weinig te beleven valt.

Gelukkig wordt het nadien toch wat steviger wanneer het hoofdpersonnage als kunstenaar meer aan bod komt, met de teleurstellende ervaringen en bittere realiteit die in het slot tot uiting komt.

Zie geen graten in de acteerprestaties. Philipe is geschikt voor wat de figuur van Modigliani in de film voorstelt, Lilly Palmer heeft klasse te over en jonge Anouk Aimée is beslist veelbelovend.

Hoort weliswaar niet tot Becker's beste werk, toch vond ik deze film wel boeiend. Er is weinig mis met de acteerprestaties van Philippe, Aimée en Palmer, en Ventura is een goeie schurk. Wel vond ik het Parijs van 1919 er nogal uitzien als dat van de 50s, een enkele oude auto daargelaten. Het verhaal verloopt weinig verrassend, de zelfdestructieve, talentvolle artiest die bij leven verguisd werd maar zodra hij zijn laatste adem uitblaast geld oplevert, schrijnend blijft het wel.

Het liep overigens ook voor Jeanne niet goed af, twee dagen na Modigliani's dood pleegt ze, hoogzwanger, zelfmoord door uit het raam van haar ouderlijk huis te springen.

Geweldige film!