Beavis and Butt-Head Do America (1996)

Beavis & Butt-head zijn enger dan eng en ze staan voor alles wat van slechte smaak en foute opvoeding getuigt en liggen stellig in de knoop met hun hormonenhuishouding. De geesteskinderen van de Texaan Mike Judge draaien al sinds het begin van de jaren '90 mee op MTV. Ze ontketenden vrij snel een echte hype. Deze prent werd gereleased tijdens de kerstdagen van '96, wat voor een heuse stormloop naar de bioscopen zorgde. Is deze film het bekijken waard of niet? Wel, je houdt van hen of je haat ze. Er is volgens mij geen middenweg. Je kan het een beetje vergelijken met de humor in South Park: ze doen je lachen of braken...

Hehe, toch wel lachen met B&B. Ook 10 jaar na hun hoogtijdagen nog van te genieten. Het niveau mag natuurlijk eigenlijk geen naam hebben, maarja

3*.

Net weer gezien, maar helaas is ie de tweede keer stukken minder. Enkele stukken waren nog steeds erg lollig, maar over-all draait de film eigenlijk maar op enkele grappen die in verschillende variaties terug komen. Als serie werkte het wel, maar als lange speelfilm is 80 minuten iets te veel van het goede.

HAHAHAHA!!!

Erg leuke film! Zag hem ooit met een vriend in Breda (hier in de omgeving W-Brabant draaide hij verder nergens! Schande!). Hebben we nog dwars door heel Breda moeten rennen, want we waren met auto pech gestrand langs de weg (later bleek dat de meter stuk was en de benzine gewoon op was! lol), eerste kwartier gemist, maar allebei vonden we het toch de moeite waard, want ons kapot gelachen.

Gisteren bij MediaMarkt gekocht en hij is nog steeds helemaal te gek!!

Geef 'm gewoon 5 sterren!

kinderachtig gedoe vooral. Af en toe een leuke grap, maar ik heb nooit de noodzaak begrepen een bioscoopfilm uit te brengen, daar is het nu eenmaal niet grappig genoeg voor. 2*

De vocals zijn zalig : het “euuuuuh” van Butt-Head, dat zijn beperkte hersencapaciteit in geluid omzet, is al genoeg om een lach te voorschijn te toveren, en de hysterische Cornholio, het alter ego van Beavis, dat tevoorschijn komt bij een overdosis pillen en cafeïne, is ronduit grappig. Je krijgt te zien wat je op TV reeds zag, een nihilistische show met dezelfde domme grappen die nog eens worden overgedaan. Niet bijster origineel, maar de oneindige debiliteit van deze twee door seks en geweld geobsedeerde idioten blijft amusant. 3,5*

Vroeger ook al eens gezien. Maar toch nog maar eens opnieuw bekeken en de humor is erg treffend. Beavis is ook erg grappig als energiefreak Cornholio. Een van de leukste animatiefilms die niet voor kinderen zijn denk ik.

Dikke 3 *

In deze film wordt de infantiliteit tot een ongekend hoog niveau gebracht. Werkelijk alle normale dingen lijken wel in verband gebracht te kunnen worden met vieze woorden etc. Prachtig om de verwarring te zien die het duo met hun zeer beperkte wereldbeeld bij de andere "normale" mensen opwekt. Voor de animatie hoef je het niet te doen, die is erg simpel, er wordt nauwelijks met schaduwen gewerkt, behalve als het echt nodig is, al was de tripscène van Beavis nog wel redelijk de moeite waard. Wel is de muziek erg goed met o.a. Isaac Hayes (mooie parodie op Shaft), TRed Hot Chili Peppers, Ozzy Osbourne en AC/DC. De humor moet wel net je ding zijn, anders wordt het ondanks de korte lengte een lange zit. Vrienden met bier erbij helpt zeker ook, alleen kijken is toch iets saaier.

Ik kan er 3* aan kwijt. Wellicht dat een volgende kijkbeurt met vrienden erbij een half sterretje extra oplevert.

Bioscoopfilm van de destijds populaire MTV-tekenfilmserie Beavis & Butt-Head. Uiteraard is het dus allemaal wat groter aangepakt dan de gemiddelde episode, waarbij de twee pubbers Amerika doorkruisen en zelfs in het Witte Huis belanden omdat hun tv is gestolen. De stemmetjes en het constante gegrinnik werkt nog steeds positief op de lachspieren. Het tempo ligt vrij hoog, en hier en daar wat geslaagde grappen wat uiteindelijk een vermakelijk filmpje opleverd.

Mijn kennismaking met deze 2 pubers. Nog nooit eerder dan ook maar één aflevering gezien.

De kennismaking is me dan ook meer dan goed bevallen. Wat een hilarisch duo in een al even hilarische film. Uiteraard moet je van dit soort humor houden, maar als je daarvan houd zit je goed. Het idee is simpel, maar op een geniale manier uitgewerkt. Een gestolen tv leidt tot een trip door Amerika waarbij 2 pubers omdat ze het willen 'doen' het hele land in paniek storten.

Het typetje Cornholio die 'tp for my banghole' wilt is gewoonweg geniaal.

De MTV-serie Beavis and Butt-Head was in de jaren 90 razend populair en ik keek er graag naar (mede ook omdat men daarin Hardrock draaide). Vanwege de enorme populariteit moest het er natuurlijk van komen dat er een film van gemaakt werd. Dat is dan deze film geworden en ik heb hem destijds ook in de bioscoop gezien. Hoewel de film de nodige leuke momenten heeft, is deze film geen aanrader omdat het gewoon te lang duurt waardoor het op een gegeven moment dus te flauw en te langdradig wordt. De film begint best leuk, maar op een gegeven moment had ik het er wel mee gehad en het zingen in een film hoeft voor mij ook niet. Nee, geef mij maar de serie waarbij een aflevering maar iets van 20 minuten duurde, want dat is meer dan genoeg.

Veel gegaap.

Ik heb de serie nooit gezien, maar kende de figuurtjes wel, zoals de meeste mensen rond mijn leeftijd. Sowieso was MTV niet zo'n interessante zender, zeker niet wanneer je meer met electronische muziek bezig was. Rock, metal en de hele scene daarrond interesseerden me niet.

Geen idee hoe de film dan tov de serie staat, maar op basis van dit ding heb ik vroeger weinig tot niks gemist. Flauwe en ultravoorspelbare innuendo grappen zijn zo'n beetje het enige waar de film op steunt. Het plot probeert misschien absurd te zijn, maar is ook erg makkelijk, de personage zijn vooral one-note.

Visueel is het ook lelijk, qua stijl is dat allicht bedoeld, maar de animatie zelf is vooral goedkoop eerder dan gestileerd. 80 minuten is verder niet echt lang, maar het leken er zeker 80 meer, aangezien de film erg repetitief is na een tijdje zelf op de zenuwen begint te werken.

Mnee, ik kan best genieten van bedoeld lompe en boertige humor, maar anderhalf uur lang entertain us -> anus grapjes vind ik gewoon lui.

1.0*

In de jaren 90 was ik gek op Metal maar om de een of andere reden waren Beavis and Butt-Head niet aan mij besteed. Met moeite kon ik een aflevering uitzitten en heb alleen hard gelachen om een video die ze ooit met Cher opnamen.

Nu 20 jaar later wilde ik dit dynamische duo toch nog een kans geven maar hetzelfde euvel als vroeger kwam weer naar boven. Het is heel veel van hetzelfde en na pakweg een kwartier heb je het wel gezien. Neemt niet weg dat in de huidige cancelcultuur het heerlijk is om twee intens foute pubers uit mijn jeugd op oorlogspad te zien. Om sommige dingen heb ik ook best kunnen lachen maar in zijn geheel was de film simpelweg niet goed genoeg.

Matig jeugdsentiment.

Energiedrank voor de fanaten, maar ik neem aan dat de meeste filmliefhebbers ook wel doorhebben dat het universum van Beavis and Butt-Head uitsluitend bestaat uit repetitieve en infantiele humor. Daarnaast hijst regisseursduo Mike Judge en Yvette Kaplan het gebeuren in nogal goedkope en ronduit lelijke animatietechniek. Het ziet er allemaal op visueel vlak niet uit en na 20 minuten begint de effectiviteit van de humor (voor zover dat er was) op te raken, iets wat verraadt dat dit formaat veruit geschikter is als televisieaflevering. Een aantal spaarzame momenten pakken komisch uit en de makers zijn niet bang om de absurditeit op te zoeken, maar uiteindelijk vormt deze film een zwaar weerzien met zeer weinig pluspunten en twee onsympathieke losers in de hoofdrol.