The Man from Planet X (1951)

Van hetzelfde jaar als The Thing from Another World. De alien ziet er deze keer niet als een mens uit, maar een man met een nogal uitdrukkingloos masker (dat zijn hele hoofd bedekt) waardoor hij nogal creepy overkomt. Het was precies een stenen beeld dat tot leven was gekomen. Duidelijk low budget film met een leuke locatie in het Schotse hoogland aan de rotsachtige kust. Het ruimtetuig zag er best OK uit en op het einde nog een paar leuke effecten. Helaas voor een speelduur van slechts 70 minuten gebeurt er gewoon veel te weinig, veel gepraat en doelloos gekuier in de buurt van het schip. Hierdoor was het toch een lange en vooral saaie zit. Het idee was goed, de uitwerking heel wat minder.

Aan het einde van 1950 was The Day the Earth Stood Still (1951) in pre-productie, en de producenten van The Thing from Another World (1951) waren klaar om te beginnen met filmen, maar moesten wachtten op de broodnodige sneeuw. Het gaf een klein productiebedrijfje de kans om regisseur Edgar G. Ulmer in te huren en in slechts zes dagen en met een belachelijk laag budget deze film te maken. Zodoende kwam deze film een maand vóór 'The Thing' en bijna een half jaar voorafgaand aan 'The Day' uit.

Voor een sciencefiction B-film die met minimale tijd is opgenomen heeft het een verrassend doordacht script. Het buitenaardse wezen is niet in staat om in onze atmosfeer te ademen en geometrie wordt gebruikt als een universele taal. Ook zijn we nooit helemaal zeker van wat de Alien van plan is. Er zijn maar weinig films waar een Alien zowel goed als slecht is! Dit neemt niet weg dat de dialoog, nogal onhandig aanvoelt.

Ook uit de minimale middelen weet regisseur het maximale te slepen! Hoewel goedkoop gemaakt, ziet het er erg gestileerd uit. De film werd opgenomen op de geleende set van de film, 'Joan of Arc'. Het ruimteschip is vrij stijlvol, hoewel het duidelijk een duikbel is met een knipperend licht bovenop. Filmisch gezien geeft het een knipoog naar de oude expressionistische horrorfilms van de jaren dertig, met zijn schemerige verlichting, gotische kastelen en mistige moerassen. Al zijn er ook verschillende gelegenheden waar de acteurs op slechts een paar meter afstand van schilderijen spelen. Er is zelfs een goede jump-scare als de Alien onverwacht in de patrijspoort leunt als Margaret Field binnen wil kijken.

Het resultaat is een waardige kleine film, met goed acteerwerk, helaas bemoeilijkt door een laag budget, zesdaags opnameschema, en niet al te sterk script en dialoog. Het eindproduct is misschien niet het meest geweldige maar is zeker leuk om te kijken op zeg; een stormachtige nacht.

Het is ook duidelijk te zien dat Edgar G. Ulmer een groot regisseur had kunnen zijn, waren het niet dat hij een affaire had met de vrouw van een filmproducent, die toevallig ook de neef was van de Universal-baas. Hij werd op de zwarte lijst geplaatst door alle grote Hollywood-studio's, en kon hij alleen nog werk vinden op Poverty Row. Echter leverde hij nog steeds bijzonder leuke B-films af!

Tenslotte nog een leuk feitje; Actrice Margaret Field die we hier zien is de moeder van Sally Field, en opvallend genoeg lijkt haar stem op die van haar dochter.

In één woord : saai. 't Is misschien wel eentje uit de hele oude doos. Maar het buitenaards wezen zag eruit alsof het uit een marionetten theater was weggevlucht. Het ruimtetuig zag er als een blikken dartspijl uit. The Invisible Man uit 1933 zag er stukken beter uit, ook al is die pakweg 20 jaar eerder gemaakt.

1.5*

verre van een topfilm natuurlijk maar toch heeft de film wel degelijk zijn momenten ( de eerste confrontatie met de alien is best wel spannend ) helaas voor de rest ljikt het allemaal nergens naartoe te leiden .

Toch op zich best een knappe prestatie gezien het budget en krte draaitijd .