La Vergine di Norimberga (1963)

Een redelijk sfeervolle, gotische horror van regisseur Antonio Margheriti (vooral bekend van 'Video Nasty' Apocalypse Domani). Hij maakte er in deze tijd wel meer met o.a. Barbara Steele.
Vooral de setting van het middeleeuwse kasteel met zijn geheime gangen en 'trap doors' is goed gevonden.
Het acteer werk van Rossana Podestà is me soms wat aan de hysterische kant, maar ze heeft een knap snoetje en doet nochtans waar ze voor ingehuurd is (scream queen spelen). Georges Rivière zet een degelijk personage neer en ondanks zijn wat minimale rol weet Christopher Lee toch weer indruk te maken. Deze keer als een gehavende museum curator. Alleen wat jammer dat ze niet gewoon hemzelf lieten spreken in de Engelse dub. Misschien dacht men dat zijn Britse accent niet paste (het personage heeft een Duitstalige achtergrond/nationaliteit).
Hier en daar valt de film wat stil en is er niet zoveel te beleven, maar de pay-off met de verschrikkelijke onthulling en het inferno (wat overigens in veel klassieke horrors te zien is) mag er zeker zijn. Thumbs up voor de make-up artiest die het mismaakte hoofd maakte.
Wat minder kleurrijk (letterlijk en figuurlijk) dan een Bava horror, maar nog steeds wel de moeite waard voor de Italo liefhebbers.

"La Vergine di Norimberga" (1963) van Antonio Margheriti is een gotische horrorfilm waarin Mary met haar echtgenoot haar intrek neemt in een Duits kasteel vol duistere geheimen. Deze visueel indrukwekkende film valt op door het sterke gebruik van kleur, dramatische belichting en klassieke gotische sfeer, waardoor het gevoel van dreiging constant blijft. Een lekkere brok griezel met speciale effecten die verrassend grafisch zijn voor die tijd: er zijn enkele expliciete martelscènes die de kijker niet snel vergeet. Prima prent met degelijke vertolkingen.