Tokugawa Onna Keibatsu-Shi (1968)

Ik vond het helemaal niks...

Dat konden we uit je stem ook wel opmaken hoor...

Dit soort films hebben natuurlijk ook maar een kleine aanhang. Ik noem het een "guilty pleasure".

Zeker voor die tijd soms opvallend mooi gefilmd drieluik over 'Japanse' straf- en martelpraktijken uit het verleden. De verhalen zouden zich in de 17e eeuw afspelen maar daar merk je -behalve de afwezigheid van moderne elementen- eigenlijk niets van.

De film hakt er gelijk lekker in, of beter gezegd: af, met losstaande scenes van (uitsluitend) vrouwen die worden onthoofd, doormidden gehakt, gevierendeeld en verbrand. Soms heel aardig maar soms ook wat knullig in beeld gebracht.

Dat geldt ook voor het eerste verhaal, wat mij betreft de minste van de drie. De straf die de jonge vrouw op de incest met haar broer krijgt is verdrinking; ze wordt omgekeerd gekruisigd in de vloedlijn aan zee. Dat levert een romantisch zonsondergangetje op maar dat kan toch nooit het bedoelde effect geweest zijn. Van de verdrinking zie je nl. niets.

Het tweede verhaal is al een stuk beter. Twee nonnen, waarvan de één een overste en ook nog lesbisch is, vechten om de verboden gunsten van een priester van de nabijgelegen tempel. Als de priester zich door de overste laat verleiden maar toch voor de ander kiest, neemt de eerstegenoemde op verschrikkelijke wijze wraak op haar rivale. Zo wordt ze in een waterton gezet waar honderden alen ('modderkruipers') in worden gegooid, die onmiddellijk haar intiemste delen opzoeken. Daarna worden die vervolgens bewerkt met een gloeiend hete staaf. Allemaal niet expliciet in beeld gebracht, maar de suggestie is voldoende, mede door het ijselijke gegil van het arme slachtoffertje.

Het derde verhaal over een tattooist die zijn levenswerk wil maken en hiervoor bereid is tot ontvoering en moord, is eveneens best interessant en heeft een zowaar enigszins verrassende ontknoping. Deed me denken aan een specifieke Twilight-Zone aflevering die ongetwijfeld op deze film gebaseerd moet zijn. Jammer genoeg is het laatste gedeelte van zijn ultieme tatoeage een behoorlijke anticlimax; deze wekt geen 'angst' maar eerder de lachlust op.

Het akteerwerk is vrij typisch Japans: karikaturaal en vol emoties, die voor sommigen overtrokken zullen overkomen, maar 'het' bij mij wel doen.

'Shogun's Joy of Torture' is bijna 40 jaar oud maar nogmaals, dat is de film niet aan te zien. Niet echt schokkend, maar boeiend genoeg voor

3*

Heb vanmiddag de Uncut / Uncencored remastered print van 96 minuten gezien. Dit soort films is niet zo mijn pakkie aan. In 1976 is er een film uitgebracht met als o.a. de titel Shogun's Joy of Torture 2, maar volgens mij heeft die film niets te maken met de eerste uit 1968. De versie uit 1976 heb ik in mijn collectie als Shogun's Sadism, die moet ik nog kijken.

Een film die de wilde fantasieën van het martelen de vrij loop doet gaan in een setting van het Middeleeuwse Japan. Het waren vooral de vrouwen die deze eer te beurt vielen in deze film. Een film die echter een beetje gedateerd aanvoelde, want de gecreëerde gruwel was weinig schokkends. Inventief en creatief was men wel. Dat zag men al in de openingscredits van de film.

Een film die eigenlijk bestaat uit drie aparte delen. Niveau lijkt me gelijk te zijn. Er is er niet echt één die er uit springt. Allen hebben ze wel iets. De eerste twee handelen over de verboden liefde en laatste is de eerder het decor van een tatoeerder die op zoek ging naar inspiratie.

Niet archislecht, maar geweldig is het niet allemaal. Leuk om eens één keer gezien te hebben. Acteerwerk zoals hier al gezegd karikaturaal en theatraal en dat kan misschien wel een afknapper zijn.

Shogun's Joy of Torture heeft zijn naam zeker niet gestolen. We krijgen drie afzonderlijke verhalen met de focus op 17e-eeuwse marteltechnieken voorgeschoteld. Deze martelingen worden vooral toegepast op mensen van het vrouwelijke geslacht en liefst zo naakt mogelijk. Het zal nooit wat voor mij zijn want het breinloze geweld is er vooral om te shokeren. Er zit een goede boodschap achter alles maar op een gegeven moment is het welletjes geweest. Het eerste segment is het beste van de drie met een omgekeerde kruisiging die ik niet snel zal vergeten.

2,5*