Ninja Terminator (1985)

Deze film is even hilarisch als hopeloos. Hij komt op geen enkel moment over als iets dat serieus moet worden genomen.

Het aantal absurde en ridicule situaties is bijna niet te tellen.

Ninjas die midden in een gevecht verdwijnen en plotseling weer tevoorschijn komen, extra bad-guys die vanuit het niets mee komen vechten, de baas met de blonde pruik, een robot die boodschappen komt brengen, twee totaal overbodige seksscènes, het slaat allemaal nergens op.

Nochtans, het verhaal is niet bepaald slecht te noemen. Het is alleen op zo'n verschrikkelijke manier uitgewerkt, dat er al gauw onduidelijkheden opduiken.

Waarom wordt er zoveel aandacht besteed aan Jaguar Wong? Dit is 'maar' een mannetje van Harry. In plaats van alle aandacht te richten op de mensen die de ontbrekende stukken hebben, maar neen, zij mogen watermeloenen in stukjes hakken.

Verder wordt er gewoon onvoldoende informatie gegeven over alle personages en hun visie ten opzichte van elkaar. Harry en die andere blanke mogen elkaar niet. Punt aan de lijn volgens de scenarist.

Alles is afschuwelijk lelijk geregisseerd. De regisseur was ofwel dronken, ofwel blind, want je mocht al van geluk spreken als er één scène was waarin de zaken op een deftige manier in beeld waren gebracht.

Het acteerwerk is om in tranen uit te barsten. Er is geen enkele acteur die tenminste probeert geloofwaardig over te komen. Het is haast niet te bevatten.

Al deze trieste eigenschappen niet in acht genomen slaagt deze prent er wel af en toe in een glimlachje op het gelaat te toveren, zij het dan wel om de verkeerde reden. De bespottelijke vechtscènes zijn namelijk wel min of meer entertainend, mede dankzij het overdreven theatrale aspect ervan, alsook de rampzalige geluidseffecten.

Verspil je tijd hier in hemelsnaam niet aan, tenzij je een die hard-fan bent van Z-films.

*

On The Dark Side Of The Ninja.

Het blijft masochistisch om films van een van de slechtste regisseurs ter wereld, te aanschouwen. Gelukkig valt er, dankzij het ontbreken van vakmanschap, genoeg te lachen en is dit zeker niet de man zijn slechtste werk. Dat is hoogstwaarschijnlijk Zombie vs. Ninja, de misschien wel meest beeldvervuilende film uit het cinematografische landschap der martial-arts.

Er zit dus humor in deze prent, ook al is dit om andere redenen dan men bedoelde. En ditmaal tevens een echte vechtspecialist, genaamd Jaguar Wong. Een verademing en Ho's eigen Lee of Jaa. Eindelijk valt Harrison door de mand en blijkt hij gewoon echt een oplichter te zijn. Beetje meloenen in elkaar hakken is het enige wat hij kan. Met de aanwezigheid van de sierlijke Jaguar lijkt heel soms een gevecht bijna echt, iets waar Ho al jaren op hoopte..

Zoals Dave terecht al opmerkte, arriveert Godfrey nog steeds dronken op zijn werk. Daardoor krijgt de kijker steeds de neiging om naast het scherm te zoeken. Ja, Ho-ho, zoals ik hem liefkozend noem, weet als geen ander wat humor is.

Pink Floyd-liefhebbers moeten overigens goed opletten. Ho-ho jat namelijk niet alleen van Star-Trek en Jan Hammer de muziek voor zijn eigen ninja-pareltjes. Hier zijn Syd en de zijnen aan de beurt. Uncredited uiteraard, want Ho is heel veel, behalve rijk. Hoe zou dat toch komen?

2 Ninja-sterretjes.

Ah, ninja's… Dat waren nog eens tijden. Een echte rage in de jaren '80 en ook nog '90. En Godfrey Ho is natuurlijk de ninja-"regisseur".

Wat betreft Ninja Terminator, gewoon je typische Ho film. Een low-budget B-film gefilmd zonder geluid (goedkoper), goedkope locaties en met de nodige footage uit andere films. Dit is weer gecombineerd met een editing waarbij scenes door elkaar worden gehusseld en natuurlijk een vreselijke Engelse dubbing als topping. Maar laten we eerlijk zijn. Hij kon hierdoor van één film gerust vier maken terwijl het budget gelijk bleef. Mijn respect heeft hij (ondanks enkele grandioze floppers). En commentaar wat betreft slecht acteerwerk hoort thuis in het rijk der fabelen. Leer eerst maar het verschil tussen dubbing en acteren en dan praten we wel verder.

Grootste pluspunt aan de film met zijn flutverhaal is de toch wel zeer onderhoudende actie. Daarnaast heeft Ninja Terminator niet één, maar twee grand finales; en nog lekker lange ook. Eerst een uitstekende rond Jack Lam (kung-fu stijl) en later met Richard Harrison (ninja stijl). Als de rest van de film iets beter was geweest, dan had hier gewoon een voldoende gestaan.

"Traitor, listen! You have just three days to return the Golden Ninja Warrior to our master! Hear and obey!”

"Listen to me, traitor! I believe that you've received the death message from our ninja empire. Ninja is supreme and you have double-crossed it! Why did you do that?”

"The ninja empire is evil! I have to reform the ninja empire! That is why I took away the Golden Ninja Warrior!”

"You've got three days in which to return the Golden Ninja Warrior, or else you die!”

“Go to hell!”

Als je denkt dat het nog niet fouter kan dan alle B-films die ik kijk, komen we nu aan bij deze C-regisseur Godfrey Ho die eigenlijk alleen maar van dit soort rotzooi weet te produceren, al was het stiekem dit keer best vermakelijk. Verbaasde me ook totaal niks om Richard Harrison hierin te zien, die is natuurlijk helemaal gemaakt voor rollen zoals deze film. Het is allemaal verder niet zo heel bijzonder hoor, ik denk dat de fans van Ninja films hier wel wat mee kunnen, al zal het voor velen een hele taaie zit gaan worden en moet je ervan houden.

Want zoals ik al zei: een film van een C-regisseur betekent dus simpelweg gewoon een C-film. Dat het verhaal eigenlijk nergens op slaat lijkt me geen hogere wiskunde, dat het productioneel een mislukking is, is gewoon echt jammer. Want de scenes sluiten nergens op elkaar aan, zijn ontzettend snel of zonder enige diepgang, en dan heb je die verschrikkelijke overlopen ook, wat gewoon een simpel knipje is en je bent opeens in een totaal andere setting. Er is geen touw aan vast te knopen, en dat maakt het echt heel erg jammer, daar had de film toch wel meer punten kunnen pakken.

Het verhaal is dus ook niet heel boeiend. We zien “Ninja Master Harry” (lol) die een goud beeldje steelt genaamd de “Ninja Warrior”. Dit beeldje hoort bij een ninja meester die van dit beeldje speciale krachten krijgt, alleen wil Harry voorkomen dat de Ninja Empire dit beeldje in handen heeft, omdat deze kwade dingen kan gaan doen met het beeldje en diens krachten.

Buiten dat vrij matig verhaal om zit er ook nog wat actie. Al moet ik dat “wat” gewoon wel omzetten in een overload aan actiescenes. De één nog slechter dan de andere, alleen wel heel vermakelijke kost. Althans het is ook maar hoe je het als vermakelijk moet gaan zien, je weet waar je naar kijkt en het is zeker geen topproductie, dus dan is dit inderdaad wel vermakelijke kost om gezien te hebben.

Ik ga zeker wel meer films kijken van Godfrey en/of Richard Harrison. Het is en blijft een C-film dat spat er ook gewoon van af en meer krijg je ook echt niet. Kostuums oogden vrij goedkoop, al doet de hele film dat en is het geen verbazing. De film wist me dus wel gewoon te vermaken, ondanks dat het dus geen verhaal kende maar, misschien duurde het allemaal wel wat te lang. Een anderhalfuur is voor een B-product wel prima te behappen alleen hier vond ik dat toch wel steeds taaier worden.

De film won overigens zijn punten door de Garfield telefoon, dat was op zich behoorlijk komisch . Tja, weet wat je opzet zeg ik dan maar, dan weet je ook wat je kan verwachten. Zeker geen hoogstaande productie, wel erg vermakelijk.