Star Trek: Generations (1994)

Ik begin eigenlijk steeds meer waardering te krijgen voor de Star Trek-reeks en -films. In mijn jeugdjaren keek ik regelmatig naar (in het Duits gedubde) afleveringen van The Next Generation, en na het ontdekken van de bioscoopfilms (en wat losse afleveringen van de oude serie) raak ik steeds meer in de ban van dit heerlijk complexe universum met zijn wonderlijke techniek, bizarre werelden en fijne verhalen.

Ik was dan ook aangenaam verrast door deze zevende film. Echt een opsteker in de reeks, vooral na de wat slappe delen 4 en 5. Het werd ook eens tijd voor een castwissel, en het is verfrissend om met Picard een kapitein te hebben die zichzelf en zijn crew niet voortdurend (en vaak roekeloos) in het avontuur stort.

Maar ook zonder Kirk (en helaas ook zonder Spock, toch de spil van de oude films), behoudt de reeks zijn charme. En als het verhaal na de goeie proloog (met een aantal écht grappige momenten) op gang komt, blijft de mix tussen actie/avontuur en een hele reeks persoonlijke momenten bijzonder goed overeind. Niet alleen door de goede acteerprestatie van Patrick Stewart, maar ook door de geloofwaardige dialogen en een aantal erg leuke zijsprongen (ondermeer in de Nexus en in het begin op de driemaster). Zelfs het subplot met de emo-chip van Data vond ik (ondanks de wat onevenwichtige acteerprestatie van Brent Spiner) nog best geslaagd.

Alle nevenverhalen en personages zijn zelfs zo interessant, dat de uiteindelijke hoofdmoot van het verhaal (met een aardige rol van Malcolm McDowell) een beetje flets uitvalt. Gelukkig valt het uiteindelijk allemaal nog in zijn plooi als Kirk er zich mee komt bemoeien, ondermeer door zich (roekeloos?) in het gevaar te storten om Picard te helpen. En wat een goeie laatste woorden, zeg!

Een speciale vermelding verdienen ook de muziek van Dennis McCarthy en de uitstekende digitale- en miniatuureffecten. Vooral de crash van de Enterprise schotel is een knap staaltje miniatuurwerk. Allemaal ingrediënten voor een van de betere Star Trek-films. Moeiteloos entertainend en zelfs met de nodige diepgang. Als ik niet oplet, wordt ik nog een Trekkie...

3.5 sterren.

Star Trek for the next genereraton. Een helaas wat magere kennismaking met de nieuwe crew van de Enterprise.

Net als Star Trek the motion picture wordt er vanuit gegaan dat je de serie van Picard en zijn crew hebt gevolgd, want in de film wordt niemand van de crew echt aan ons voorgesteld en erg weinig voorgeschiedenis prijsgegeven. Toch wel een beetje jammer voor de mensen die, net als ik, de serie nooit hebben gevolgd. Zo krijg je weinig tot niets met de personages en is het moeilijk een band met hen te krijgen. Nu was dat in de originele film niet zo'n probleem, maar hier voelt het gewoon raar. Het verhaal gaat direct van start, en we zien de oude crew van de Enterprise nog even terug. Toch wel een leuk weerzien met de oude crew.

Het verhaal lijkt te gaan om de verdwijning van Kirk. Helaas komt dat een beetje aan het einde van de film en daarvoor gebeurt er weinig. Een beetje een oninteressant verhaal en een bad guy zoals we al zo vaak hebben gezien, wel goed vertolkt trouwens door Malcolm McDowell. Het duurt gewoon te lang voor er wat gebeurt, dus het begin is erg traag. Dan krijgen we nog een saai middenstuk. Het einde is dan wel weer erg sterk, en kent wat meer actie dan we van Star Trek gewend zijn. Ook het einde geeft veel voldoening. Een raar verloop van niveau, het begint slecht en het einde is dan weer erg goed.

Effecten zien er prima uit, en er is een flinke stap gemaakt in de wereld van de effecten, zowel de miniaturen als de visual effects zien er prima uit. Acteerwerk doet te soapie aan allemaal. Enkel Shatner en Stewart zijn lekker op dreef. De rest doet het een beetje middelmatig.

Niet altijd even interessant, maar toch weer erg vermakelijk.

2.5*

Aardige eerste Star Trek film in navolging van The Next Generation. Enige kennis met deze serie, vooral met betrekking tot de personages, is eigenlijk wel vereist.

Na een geslaagde opening met de oude crew zakt het geheel wat in voordat het tijdens het tweede gedeelte weer wat spannender en avontuurljiker wordt. Het ziet er allemaal wel goed uit en ook vermakkelijk omdat Data een gevoelschip krijgt ingeplant.

"You know if Spock were here he'd say I was an irrational, illogical human for going on a mission like that."

Goede film alleen veel te weinig Kirk, Scotty, Chekov en helemaal geen Spock. Ik vind dat Kirk ook een waardigere dood had verdient. Ook gedaagd hij zich niet helemaal zoals iemand van zijn stand zou moeten.

Patrick Stewart is hier weer geweldig en al zitten ze er maar kort in William Shatner, James Doohan en Walter Koenig zijn natuurlijk ook geweldig!

Redelijk geslaagde overgang van de originele naar de nieuwe crew. Hier zie je ook goed de verschillen. Hoewel ik de tv-serie The Next Generation geweldig vind vind ik de films van de originele crew toch veel beter.

Verhaal is een beetje vergezocht en die hele Nexus is een goedkoop ding om Kirk op het scherm te krijgen.

Heb me wel prima vermaakt! Goede film!

Wel aardige Star Trek film. Een beetje van hetzelfde niveau als het leeuwendeel. Vond de rol van Kirk juist wat groter dan ik had verwacht. Hij is de letterlijke hoofdrolspeler in de eerste 20 minuten en laatste half uur van de film waarin hij tot twee keer toe redding brengt Wat had men dan van deze overgangsfilm verwacht? De andere oude castleden komen er wel wat bekaaid van af of ontbreken in zijn geheel.

Het hele ‘generations’ thema is mooi verweven in die overgang en de gevoelens van Picard over ouder worden sluiten daar mooi op aan. Die hele nexus is een aardig idee dat daar ook goed bij past, maar de scenes in die nexus zijn uitermate teleurstellend. Het geheel is wel lekker divers, maar lang niet alles werkt. Het hele zijlijntje met de gevoelens van data is er een beetje bij geraapt, net als de nogal flauwe ceremonie op het schip. Het begin waar Cameron uit Ferris Bueller’s day off een weinig bekwame kapitein blijkt, het zijlijntje van de klingons die , het neerstorten van de enterprise en de rol van Malcolm McDowell als slechterik zijn wel aardig.

En zo is het weerals bij de meeste Star Trek films. Het vermaakt best, de thematiek is niet oninteressant, maar uiteindelijk houd ik toch het gevoel dat er meer in zat. 3 sterren maar weer.

Ha, een wisseling van de wacht met de nieuwe (voor mij in ieder geval) wel bekende gezichten. Op zich okee hoor en het geeft de filmserie de nodige frisse wind. Vond het zelf wel leuk om wat nieuwe karakters zoals een Data en Geordi bezig te zien. Qua looks zag het er overigens ook heel behoorlijk uit. Daarin is Star Trek altijd wel erg sterk. Het verhaal alleen vond ik echter wat zwakjes en suf. Magere voldoende dus.

Ook deze eens opnieuw bekeken, en opnieuw tevreden over deze film.

Ik blijf dit 1 van de leukste en na First Contact de beste Star Trek film vinden! Echte Trek stuff dus geen actiegerichte haastklus maar gewoon een verhaal dat goed in elkaar zit en je aan het denken zet hoe je zelf met de Nexus, een soort hemel, om zou gaan. En het maakt het motief van bad guy Malcolm McDowell begrijpelijk.

Men zou kunnen mopperen dat een aantal karakters zoals Worf niets te doen hebben. Maar hey dit gaat om Picard en Kirk vooral. En ik vind dat ze Kirk hiermee een waardig afscheid gegeven hebben, hij is ook grappig en eigengereid in de film.

Het begin is ook erg humorvol vanwege Data. Die ik overigens groot gelijk geef met zijn actie richting dokter Crusher. Schitterende scene is dat.

Regisseur David Carson neemt de taak op zich om de afgesloten filmreeks te vervolgen met een nieuwe reeks, maar de start pakt stroef uit. Soms is het goed om een gebeuren als Star Trek voor onbepaalde tijd in de ijskast te leggen, zodat ze de boel weer met vernieuwde techniek en nieuwe regielessen kunnen vervolgen. Dat is met Generations niet het geval, want de computereffecten ogen nog altijd brak en de achtergronddecors vooral onbenut. De cast is ook niet briljant sterk, met uitzondering van een charismatische Patrick Stewart. De schurkenrol van Malcolm McDowell oogt te karikaturaal en de kostuums zien er nog altijd hopeloos gedateerd uit, maar het valt de film niet te ontnemen dat er nog een verdienstelijk tempo hangt. Ik ben nooit een grote liefhebber van deze wereld geweest, maar een film als Generations is dan ook niet bepaald uitnodigend om dat te veranderen.