Angel and the Badman (1947)

Al 31 stemmen, maar niemand die de moeite neemt een berichtje erbij te zetten. Jammer.

Deze film is het bekijken waard.

John Wayne eens niet als horkerige boer, maar als romanticus. Het gaat hem niet slecht af, mede dankzij Gail Russell.

Sterker nog: John Wayne speelt hier één van zijn betere rollen, voor zover ik zijn films ken (het zijn er wat te veel om allemaal te gaan zien).

De rest van de cast speelt prima mee.

De weinige actiescenes zien er goed uit.

Het verhaal zelf zit goed in elkaar en de diverse leuke bijrollen dragen bij aan het plezier aan de film.

Voor nu een 3,5*. Maar dat kan meer worden bij een herziening.

Het is eens iets anders dan de westerns in de Lone Star reeks, waar ik er onlangs een tiental van heb gezien.

In deze film is er wat meer ruimte voor een echt verhaal (al blijft het wel beperkt). Er wordt bijgevolg niet alleen aandacht besteed aan actiescènes, maar ook aan het veranderende gedrag van Quirt Evens. Je ziet hem geleidelijk aan veranderen naar een brave huisvader, met een John Wayne die dat uitstekend doet. De film is wel niet echt over de hele lijn boeiend, er had toch wel gerust wat meer actie in gemogen voor mijn part.

Sympathieke, bespiegelende western. Moeilijk om het 38 jaar later gemaakte Witness niet als een officieuze remake hiervan te beschouwen.

Angel and the Badman is een western volgens het boekje. Zoals wel vaker is er ook hier een jonge 'engel' die verliefd wordt op een oudere man, die vaak de grote ster is. Ditmaal is de man eerst heel slecht en slaagt zij erin hem te veranderen. Deze verandering kent zijn pieken en dalen maar uiteindelijk weet je hoe het afloopt. Echt spanning is er dus niet en de voorspelbaarheid zorgt ervoor dat het met meer dan anderhalf uur nog best een lange zit is. Het verhaaltje is te mager om dit goed te kunnen vullen. Toch is er voor de liefhebber van de mooie grote open vlakten van Monument Valley en haar omstreken best nog de nodige voldoening uit te halen. De nostalgische westernsfeer is sterk aanwezig en in combinatie met de aanwezigheid van John Wayne maakt dat een film voor mij al gauw het kijken waard. Ook zijn tegenspeler Gail Russell mag er wezen en de aanwezigheid van Harry Carey en Bruce Cabot komt de film ook ten goede.

He's closed the eyes of many a man... and opened the eyes of many a woman

Mijn kijkachterstand van gekochte films is ondertussen onder de 300 gezakt, maar voor de overzichtelijkheid had ik eens een lijstje gemaakt van alles wat ik nog moest zien. Deze Angel and the Badman zat er tussen en het vreemde was, ik wist niet meer waar die film was.. Ik was ervan overtuigd dat ik de films uit de twee John Wayne Volumes (die gevuld zijn met zijn Lone Star periode) allemaal had gezien. Uiteindelijk elke film apart langs gegaan en wat bleek? Angel and the Badman bleek toch in zo'n boxset te zitten. Snel maar opgezet vooraleer ik weer vergat waar de film was.

Het is de eerste film die door John Wayne zelf werd geproduceerd (de productiemaatschappij draagt dan ook toepasselijk zijn naam) en het is eigenlijk best wel een atypische film in het oeuvre van de Duke aangezien hij hier de romantische toer opgaat. Nu is de romantische cowboy een rol die hij wel eens zeldzaam zou oppakken in zijn carrière, maar het merkwaardigste is dat hij over de gehele lijn overtuigt in zijn rol van Quirt Evans en dat is niet altijd het geval geweest. Het verhaaltje van Evans die een evolutie van gunslinger naar brave boer doormaakt wanneer hij gewond geraakt en wordt opgelapt bij de Worth familie is op zich nog wel boeiend gebracht, maar na een tijdje heb je het echter wel gezien. Gelukkig wordt het geheel nog wat opgefleurd door een vermakelijk gevecht in een casino en een heerlijk cynische sheriff. Het einde staat dan misschien wel vanaf minuut één vast, toch weet James Edward Grant het allemaal nog wel leuk te brengen. Vreemd genoeg zou hij enkel nog maar één film na deze maken en zich voor het verdere verloop van zijn carrière focussen op het script van menig John Wayne film.

Dit soort films zie je voornamelijk voor de Duke uiteraard. Angel and the Badman markeerde mijn 52e film die van hem zie en het doet me deugd dat ik hem nog steeds niet beu ben. Hier dus een ietwat andere rol dan we van hem gewend zijn, hoewel hij nog altijd wel John Wayne is natuurlijk, en hij doet het goed. Wayne speelt uiteraard de Badman en de rol van Angel is weggelegd voor Gail 'die met de Bambi ogen' Russell. Een aangename verschijning en een goede tegenspeelster voor Wayne. Jammer genoeg zou haar carrière geen zelfde proporties als die van Wayne aannemen aangezien ze op 37-jarige leeftijd overleed aan een hartaanval.

Nog een goede rol van Bruce Cabot als de slechterik en Yakima Canutt als second unit director (en waarschijnlijk ook opnieuw verantwoordelijk voor de stunts) zorgen ervoor dat dit een erg vermakelijk filmpje is geworden. Jammer dat hij niet wat compacter is geworden, had toch voor een nog hogere score gezorgd vermoed ik.

Dikke 3,5*

Toen ik deze de eerste keer zag was ik niet zo onder de indruk, jaren later toen hij op de bbc eens herhaald werd kwam ik er achter dat het eigenlijk een heel vreemde rol van Wayne was, toch slaat hij er zich goed doorheen. Maar gelukkig is het, bij mijn weten, bij deze keer als gevoelige farmer gebleven.

Wanneer er in die tijd iemand een dergelijke rol moest spelen, dan was James Stewart een betere keus geweest. Wayne kon niet die gevoeligheid en onzekerheid in een rol leggen zoals Stewart dat kon, Wayne kon dat wel degelijk, getuige zijn rol in de Searchers, maar dan zit er toch en zekere onderhuidse hardheid in zijn optreden. Toch was dit geen slechte rol, maar ben blij dat hij niet te veel van dergelijke rollen heeft gespeeld. Dat Angel and the Badman toch wel een goede film is geworden is ook te danken aan de bijrollen van Carey en vooral Cabot. Gail Russel, jammer dat zij vroeg aan haar einde kwam, anders????? De beelden zijn zoals het hoort bij een western, geweldige natuuropnames. De muziek vond ik passend niet bijzonder, maar toen zocht ik de film op IMDB op, weten jullie dat voor de muziek ene Richard Hageman verantwoordelijk was, geboren, jawel in Leeuwarden, maakte dat ik anders naar de muziek ging luisteren.

In feite veel beter dan veel van die Lone Star-producties die ik de laatste tijd zag. Meer uitwerking, meer rustpunten, niet enkel plot. Maar dat betekent nog niet dat de film ook leuker is. Het tempo is steeds te traag en dan speelt ook mee dat de film me weinig maar kon boeien. Zo werd het een lange zit. Ook ondanks de soms aardige plaatjes van Monument Valley visueel weinig bijzonders te beleven. Het einde is dan wel aardig. Maar vooral Wayne is miscast omdat hij vanaf minuut één sympathiek is en die 'verandering' bij hem er eigenlijk nooit is. 2,5*.

De laatste tijd een aantal aardige westerns op de kop getikt zoals The Outlaw Josey Wales, Rio Lobo, het nog te zien Pale Rider, en deze Angel and the Bad Man. Hoewel Angel and the Bad Man geen hele hoge gemiddeldes heeft verwachtte ik er dan ook niet super veel van, en aan die verwachting werd voldaan. Degelijk en braaf zijn de eerste woorden, vooral dat laatste gezien vanuit de tijdgeest, en vooral voorspelbaar, en niet echt bijzonder als geheel.

Het begin is nog redelijk met de mooie zwart wit stijl, typerende muziek en een John Wayne die qua stem nog helemaal geen John Wayne lijkt. Aardig is de indruk die zijn naam maakt en vanaf daar zijn er herkenbare parallellen met John Book in Witness. Het waard te benoemen zijn daarna nog het ontvangst van drie heren aan de deur en de achtervolging die eindigt in het water. Vooral de laatste lijkt me wel een kunststukje voor die tijd en ik vraag me af hoe die paarden het er af hebben gebracht. Ten laatsten de prachtige en veel te vroeg aan overmatig alcoholgebruik overleden Gail Russell, potverdorie...36 maar.

Maar daarmee houdt voor mij wel op. De ontknoping is gemakkelijk te raden, met dit gegeven laat het einde nog erg lang op zich wachten en dat terwijl de film eigenlijk niet eens zo lang is, en verder kan dat amoureuze gedoe van Duke me eigenlijk niet zo boeien. Angel and the Bad Man, seen it en afgestreept, en dat is het voor mij.