E Poi lo Chiamarono Il Magnifico (1972)

Deze vanavond in de originele Italiaanse versie gekeken en dat scheelt nog al:

stukken beter dan de Engelse of Duitse versies.

Nog steeds niet behorend tot Hills allerbeste films, maar behoorlijk vermakelijk, met een grotere rol dan gewoonlijk voor stuntman Riccardo Pizzuti als directe tegenstander van Hill.

Geheugen kan je soms in de steek laten, want -ondanks wat ik eerder beweerde- zitten er toch wel een aantal knokpartijen in en een spannende, amusante finale, waarbij Hill weer Trinity trekjes vertoond.

Leuk voor de collectie en een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze Western / Komedie film zag ik bij toeval voorbijkomen op de leuke televisiezender AMC en omdat ik zag dat Terence Hill erin meespeelde heb ik hem ook maar bekeken, want oude films met Terence Hill zijn eigenlijk altijd wel vermakelijk om naar te kijken en zeker als daarin ook nog eens Bud Spencer meespeelt, wat in deze film wel niet het geval is.

In dit verhaal draait het om Sir Thomas Fitzpatrick Phillip Moore (Terence Hill), die op verzoek van zijn stervende vader naar het Wilde Westen gestuurd, om daar een echte man te worden. De dromerige jongeman verafschuwt geweren en gevechten, houdt van gedichten en neemt liever de fiets dan dat hij op een paard zit. Zijn drie leermeesters, te weten Bull Schmidt (Gregory Walcott), Holy Joe (Harry Carey Jr.) en Monkey Smith (Dominic Barto), welke stuk voor stuk bandieten zijn en die goed bevriend waren met zijn vader, proberen hem te veranderen in een stoere vent. Dit werkt niet, totdat Thomas zich moet verdedigen tegen huurmoordenaar Morton Clayton (Riccardo Pizzuti), die jaloers is op Thomas liefde voor de mooie dochter Candida Olsen (Yanti Somer) van veehouder Frank Olsen (Enzo Fiermonte).

Hoewel het luchtige verhaal weinig voorstelt (geen enkele dode hoeft betreurd te worden), het vol zit met clichés en flauwe grappen, wist deze twee uren durende film me toch te vermaken en dat komt vooral door de cast de sfeer en een aantal leuke scènes (o.a. de scène waar Terence Hill op een belachelijke manier een ochtendritueel uitvoert, welke voorzien is van gymnastiek). Ook zitten er twee leuke vuistgevechten (eentje in een saloon en het eindgevecht tussen Thomas en Morton Clayton) in en worden er uiteraard ook weer bonen gegeten en beiden is vrijwel altijd te zien in westernfilms waarin Terence Hill in meespeelt. Het hoogtepunt van het eten van bonen in een film is overigens te zien in de zeer vermakelijke Western / Komedie film "Il Mio Nome È Nessuno (1973)".

Van de cast deden vooral Terence Hill en Gregory Walcott (liep vrijwel continue rond met een sigaartje in zijn mond) het leuk, en zij maken het vooral ook waard om deze film te bekijken. Hoewel Yanti Somer geen al te grote rol had in deze film, vond ik haar wel een leuke en mooie verschijning om naar te kijken.

Gewoon een leuke en vermakelijke Western / Komedie film om eens gezien te hebben en zeker als je een liefhebber bent van Terence Hill zoals ik, welke tijdens mijn jeugd een filmidool was. Regisseur Enzo Barboni was ook een liefhebber van Terence Hill, want hij was vaak te zien in zijn films (o.a. in zijn beide "Trinity" films).