Conquest (1983)

Lucio Fulci's draai aan het fantasy genre is een fascinerende no-budget filmervaring is letterlijk een donker en grauwe film.

De omgeving wordt gecamoufleerd door overmatig gebruik van rookmachines en lijkt enkel belicht door fakkels. [voor de fictieve wereld klinkt het logisch, maar toch...]

Lachen zul je wel met de grunts met hondenmaskers, een terracotta soldaat lijkende 'god' met Monte Cristo masker en een lichtelijk homo-erotische male-bonding toon, maar de topper is toch wel de verschijning van zombies.

Die Fulci kon het waarschijnlijk niet laten, he...

Lucio Fulci on LSD. Beetje een cross-over tussen Caligula en Star Wars. Het ene moment werd ik toch geboeid door de fantasie het volgende voelde ik me ronduit vies. Ben toch overwegend positief omdat er enkele goede momenten zijn die qua campyness en zieke fantasie zo extreem zijn en soms zelfs vanwege onvervalste visuele schoonheid. In ieder geval is La Conquista een film voor iedereen die nog niet overtuigd is van de ziekelijke kronkel in Fulci's hersenen.

Onverwachts een uitstekende film van Fulci, en dit keer eens niet in het horror genre. Ben het volledig eens met Reinbo.

Twee krijgers, spierbundel Mace (gespeeld door Mexicaan Jorge Rivero) en Ilias (gespeeld door Andrea Occhipinti, ''bekend'' van La Casa con la Scala nel Buio (1983) en Lo Squartatore di New York (1982) trekken door de heuvelachtige landen van een verre wereld om de kwade godin Ocron te doodden (een glansrol van Sabrina Siani die de hele film topless is en een creepy gouden masker draagt). Je raad het al... Het verhaaltje stelt niet veel voor. De film moet het dan inderdaad ook voornamelijk hebben van de sfeer. En die is dan ook magistraal.

Conquest komt surrealistisch en naargeestig over. De monster en kostuum designs zijn geweldig. Het tempo is ongekend. Stukjes waarin langer dan drie minuten niet gevochten wordt komen bijna niet voor. Hierdoor verveel je je nooit en gebeurt er altijd wat. Ook niet onaardig is dat Fulci tijdens de gevechten expliciete gore weer niet schuwt. Geen horror film dus, maar wel genoeg smeerlapperij. De score van niemand minder dan Claudio Simonetti is uitstekend en geeft net dat beetje extra power aan de film.

Iets minder ben ik helaas te spreken over het visuele gedeelte. Het overmatige gebruik van de rookmachines kon ik zeer zeker hebben. Het werkt zeer sfeerverhogend en zorgt voor het gevoel van een desolate omgeving. Helaas is de belichting af en toe nogal matig, maar belangrijker nog, hangt er een soort waas over de film waardoor het soms wat moeilijk te volgen is wat er nou wordt getoond.

Desondanks is dit een geweldige Fulci. Totaal anders dan bijvoorbeeld een Zombi 2 of The Beyond (wat ik tot nu toe tot zijn beste werken beschouw), maar mag zich zeker in dat rijtje mengen. Geweldige sfeer, hoog tempo, lekkere gore en een naakte kwade godin.... Meer zoek ik niet in films als deze.

Ik was lange tijd erg benieuwt wat Lucio Fulci - The Master of Gore - met het Fantasy genre zou doen. Conquest voelde aan als een mix van de Hercules-exploitationfilms (de hoofdpersoon is vernoemd naar het oud-Griekse Ilias) en films als Conan en Red Sonja, met trekjes van Italiaanse kannibalenfilms en dit alles in de setting van La Guerre du Feu.

Ilias reist naar een ver land waar barbaarse half-mensen leven die een tyrannieke heks Ocron vereren die doet alsof ze de zon laat op en ondergaan. Samen met dierenvriend Mace moet Ilias het opnemen tegen de vele gedrochten die Ocron op hen af stuurt.

De film is prima opgenomen. Alleen wel jammer van die hinderlijke soft focus-effecten die de film een mysterieus uiterlijk moesten geven. Het was slim van Fulci om La Guerre du Feu na te apen en mooie locaties in de natuur uit te kiezen in plaats van goede filmsets in een Roomse studio te bouwen. De locaties in Italië, Spanje en Mexico zijn dan ook prachtig.

Zoals we van Fulci wel kunnen verwachten zit de film weer vol gore. Ik geloof niet dat ik ooit eerder een Sword and Sorcery-film heb gezien met zoveel gore en macabere zaken. Bij een paar afgehakte hoofden houdt het normaal wel op, maar Fulci wil een ook hoop gespleten schedels, vierendelingen, kannibalisme en zelfs dikke pusbulten. De vele gedrochten zijn eigenlijk best wel goed gemaakt voor het budget. Vergelijk de Zwijnkop-man maar eens met die uit Deathstalker.

Claudio Simonetti van Goblin toverde voor Conquest even een lekker foute 80s soundtrack uit z'n synthesizer. Eigenlijk wel geinig die sequencers met rennende barbaren.

Het verhaal blijft natuurlijk heel erg aan de oppervlakte, al zaten er wel een paar geslaagde elementen in. Eigenlijk is het haast een soort videogame, er zijn allemaal hindernissen en problemen die je moet oplossen om uiteindelijk de eindbaas te verslaan. Omdat de gore en de actie er goed uitzagen en de dialogen niet te achterlijk waren, was het prima vermaak. Het had wel wat dit brute Sword and Sorcery avontuur van de Italiaanse splatter-koning. Ben benieuwt hoe andere Italianen dit hebben aangepakt.

Waarom de film Conquest heet is me overigens niet duidelijk, want er wordt niets veroverd. Bij zo'n titel denk ik toch eerder aan een barbaar die het schopt tot koning en met brute kracht andere landen veroverd.