Y Tu Mamá También (2001)

Erg sterk samenspel tussen de acteurs en een ongelofelijk goede balans gevonden tussen ernst en gelach. Het spel lijkt volkomen natuurlijk en is erg overtuigend. De voice-over is in het begin wat vervelend, maar draagt sterk bij aan de spanningsboog en de samenhang van het verhaal. Ook leuk om weer eens wat van Mexico te zien in een film. Verder een geweldige film met een aantal memorabele momenten.

Aangenaam.

Keek weg als een tierelier, en kent een fijn broeierig sfeertje. Visueel had Cuarón net iets meer uit de kast mogen halen, zeker aangezien de exotische locaties zich perfect lenen voor mooie plaatjes. Die passeerde slechts sporadisch de revue.

Verder wordt het hele coming-of-age thema redelijk simpel geëffectueerd, doch doeltreffend, aandoenlijk, en bovenal nergens gekunsteld of onecht. Overdreven sentiment komt er ook niet aan te pas, duidelijk pluspunt, gezien ik dat eigenlijk wel verwacht had. Daarnaast doen de hoofdpersonages het allen naar behoren, en kon ik met gemak sympathie opbrengen. Nét daar wringt het schoentje voor mij vaak bij dit soort drama's, dus dat is al een verdienste an sich.

Geen 4*, daarvoor is Cuarón's aanpak net wat te triviaal, maar een ruime 3,5* heeft de film dubbel en dwars verdient. Lekker sappig filmpje, bij uitstek eentje om je DVD-speler in te knikkeren na zo'n zwoele middag, zoals vandaag het geval was.

3,5*.

Bijzonder fraai geschoten film *), die echter vooral zijn meerwaarde krijgt door de knappe wijze waarop het kluchtig-puberale leven-in-het-moment sfeertje aan de oppervlakte langzamerhand wordt ingekaderd in een haast tegenovergesteld perspectief, dat gekenmerkt wordt door afstandelijkheid, melancholie, het besef van de tijdelijkheid van vriendschap, liefde, en het leven; van ‘de dingen die voorbijgaan’.

Niet in het minst draagt daar de voice-over aan bij, die, tezamen met de herhaaldelijk van het gedoe van de drie hoofdpersonen wegdraaiende camera, ook een een bredere blik biedt op de sociale en maatschappelijke werkelijkheid in Mexico.

Het geeft deze op het eerste gezicht vrolijke en levenslustige film een wat donkerder ondertoon, maar Y Tu Mamá También weet prima beide balletjes in de lucht te houden, en tegelijkertijd uitdrukking te geven aan het besef van het voorbijgaan van alles, én aan de liefde voor het leven.

Wat die ‘uitdrukking’ betreft, had die gewild poëtische tekst over het leven, de zee en de golven best achterwege gelaten kunnen worden, maar ach, als dat het ergste is wat er op deze film is aan te merken...

*) Dat is vanaf een huis-tuin-en-keuken dvdtje óók wel te zien, McSavah

Fraaie roadmovie. De plot kon me niet heel erg boeien; ik heb het sowieso niet op jongeren die samen zich lopen af te rukken of alleen maar daarover lullen. Ik heb altijd het idee dat dit alleen in boeken en films voorkomt, of ik heb iets gemist vroeger. Niettemin herken ik me geenszins erin. Maar verder is het geheel wel sfeervol en worden de Mexicaanse binnenlanden mooi in beeld gezet. Ook de vele lange shots zijn erg fraai. En het tempo is uitstekend waardoor de 105 minuten voorbij vliegen en je je goed vermaakt. De verdere thematiek zal wel aardig zijn, maar komt me net iets te veel op de achtergrond voor. Je merkt dat Cuarón iets over zijn land wil zeggen, maar het is net te veel zijdelings verstopt om echt volwaardig mee te tellen. 3,5*.

Mexicaanse coming-of age van regisseur Alfonso Cuaron. Dat deze man later Gravity, Children of Men en een Harry Potter-film zou maken zag ik nergens terug. Een pijnlijk inhoudsloos plot, met in het script vooral veel gezever over hormonen en alles wat daar bij komt kijken. Logisch en haast karakteristiek voor die leeftijd, maar breng het zo oppervlakkig en het wordt snel vervelend. Verteltechnisch was verder de voice-over een grote misser. Een goede cast had de film kunnen redden, maar de twee jongens en het Spaanse meisje wekten de indruk zo van straat geplukt te zijn voor rollen die vrij weinig om het lijf hadden.

Het is dat de locaties allemaal vrij aardig in beeld zijn gebracht, anders was ik wellicht halverwege afgehaakt.

1*

Ik ben het in grote mate eens met het bovenstaande bericht. Deze film heeft iets teveel last van teveel hormonen. Of misschien heb ik momenteel wel last van te weinig hormonen, wie zal het zeggen. In ieder geval had de focus wat mij betreft wel wat meer op de persoonlijkheden mogen liggen in plaats van op seks, wat wel overvloedig in de film voorkomt. Maar goed, veel tieners hebben wellicht meer hormonen dan persoonlijkheid en dan is zo'n plot misschien wel logisch. Maar aan mij is het helaas niet besteed. De kunstgreep aan het einde om een diepere laag te suggereren kon het ook niet meer redden.

Verder een roadmovie, maar visueel wordt daar helaas maar bar weinig mee gedaan. Sommige locaties zijn gewoon minder mooi dan de andere. Misschien daar dan ook niet filmen, maar dan nog had er veel meer mee gedaan kunnen worden dan er nu is gedaan. En dat geldt ook voor de mooiere locaties.

1,5*.

Op papier is dit het soort film waar ik oeverloos wild van word. Maar toch zijn er een aantal zaken waardoor dat in de praktijk niet zo is.

Het begint allemaal zo heerlijk, de scène met het 'verdwenen' paspoort is bijvoorbeeld goud waard: die straalt een fantastische jeugdige energie uit. Helaas wordt die energie vaak onderbroken door de zakelijke, afstandelijke stijl van de voice-over, die overigens niets toevoegt. Het verhaal en de beelden vertellen in principe genoeg.

Ook een welbepaalde plotwending halverwege haalt de vaart, de sfeer en de positiviteit uit het verhaal. Die had integraal achterwege kunnen gelaten worden (want ze voegt ook niets toe), om in plaats daarvan meer te focussen op het karakter van de jongens, hun doelen, wensen en dromen. Dat één van hen schrijver wil worden, komt bijvoorbeeld te weinig uit de verf.

Tot slot wordt het einde te veel afgeraffeld, ik had een harmonischer slotakkoord verwacht. Jammer dus, want voor de rest is dit een heerlijke zomerfilm. Alles wordt prachtig in beeld gebracht en de beide jongens overtuigen in hun rol, maar het is Luisa die de show steelt. Wat een klasse, wat een naturel, wat een geloofwaardigheid. Met een paar betere (scenario)keuzes had dit een film opgeleverd die ik elke zomer zou willen herbekijken. En in de winter stiekem ook nog eens.

Y Tu Mamá También

Een zwoele en sensuele film die door een combinatie van beelden, muziek en het samenspel tussen de acteurs blijft boeien. Y Tu Mamá También is een coming of age/road trip film (van Julio en Tenoch), maar dat is maar één kant van het verhaal.

Door het einde moet je deze film eigenlijk nog een keer bekijken, maar dan geheel bezien door de ogen van Luisa (de fantastische Verdú). Een einde dat hard en ietwat deprimerend is, maar ook realistisch en hoopvol. Luisa die de zee in loopt en alles lijkt los te laten is echt een fenomenale scene. Y Tu Mamá También is zeker niet perfect en vooral het oversekste en puberale gedrag van Julio en Tenoch (de overigens wel sterke Bernal en Luna) gaat op een gegeven moment op de zenuwen werken. Ook de Narrator werkt niet altijd even goed. Maar het laatste gedeelte laat je dat allemaal vergeten.

Een luchtige roadmovie die inhoudelijk (en letterlijk) niet te veel om het lijf heeft. Leuke sfeerbeelden, beetje nostalgisch vakantiegevoel dat wordt opgeroepen met het levensmotto Yolo en carpe diem!

Liefde en seksualiteit worden uitgesproken met de nodige frisheid en spontaniteit. De luchtigheid verdwijnt wel op het einde en komt erg onverwacht. Maar net als bij de jongens ervaar ik als kijker wat hetzelfde: erg, maar het leven gaat gewoon door, gewoon omdat er te weinig voeling is met de film, met de personages.

Behoudens het overdreven puberale oversekste gedrag van de jongelui is er weinig karakteruitdieping van de 2 jongens. De film blijft te veel steken in het soms platte discours rond het 'versieren' van meisjes en het opscheppen van de eigen prestaties. Geen slechte film, maar binnen het genre zijn er andere referenties.

Toch niet zo goed als ik gehoopt had. Dat komt met name door het verhaal, in het begin krijg je allemaal ingewikkelde informatie wat voor de hele film totaal niet uitmaakt. Dat zorgt ervoor dat ik er niet erg in werd meegezogen.

Echt een verhaal is er niet. 2 tieners gaan met een vrouw van ongeveer 30 op reis en alle gesprekken gaan over seks. Vooral die gesprekken was ik snel zat, ik had liever wat meer verhaal gehad. De seksscenes waren wel goed gedaan, duidelijk geen Hollywood film, niet te braaf en geloofwaardig, niet te geromanticeerd.

Wel werd er ook goed geacteerd en de laatste 3 minuten bleek de film ook meer inhoud te hebben dan gedacht.

Leuk om gezien te hebben, maar geen topper

Blijft een magnifieke film.

Y Tu Mamá También was 1 van mijn favoriete prenten toen ik pas wat meer met film begon bezig te zijn. Het is wellicht al een jaar of 15 geleden dat ik hem voor het laatst zag, maar de film heeft niks aan kracht ingeboet.

Cuarón tovert hier zowat de ultieme roadmovie op het doek, en dan nog eens door een prachtig land als zijn thuishaven Mexico. De film zelf voelt ook aan als een reis, waarbij je samen met de 2 jongens hun bekende leefwereld in de stad verlaat om een ander deel van het land te ontdekken.

Er wordt veel gebullshit en gelachen, maar na verloop van tijd ontstaan er ook conflicten, zoals dat wel vaker het geval is als je erop uittrekt met vrienden. Er zijn ontmoetingen met nieuwe mensen, er wordt gegeten, gedronken en gedanst, en onder het mom 'het lichaam reist sneller dan de ziel' zal de impact van de reis pas veel later duidelijk worden.

De persoonlijke reis van de jongens wordt gekoppeld aan de 'reis' die Mexico zelf doormaakt. Het eenvoudige plattelandsleven is er aan het verdwijnen en de levens van de mensen die er wonen veranderen dus ook. Cuarón duidt op tijd en stond deze sociale achtergrond met een warme voice-over, die wat mij betreft gewoon wérkt en voor rustpunten zorgt te midden van de drukte van de 2 pubers.

Het camerawerk is op zich niet zo enorm bijzonder, maar Mexico wordt sfeervol in beeld gebracht en nu en dan wordt er een prachtige, dromerige scène op het doek getoverd.

Hoewel mijn leefwereld die van de 2 jongens in de hoofdrol wat is ontgroeid en mijn blik op cinema ondertussen ook flink is verruimd, blijf ik dit een geweldige film vinden. En dat is een leuke vaststelling.

De melancholische sfeer die in Y Tu Mamá También af en toe de kop opsteekt, zorgde hier zelfs voor een zweem van nostalgie, waarbij ik af en toe wat wegdroomde bij de reis die ik zelf heb afgelegd sinds ik de film voor het laatst zag. Figuurlijk, maar ook letterlijk bij reizen naar andere landen en de bijbehorende ontmoetingen, die in coronatijden uiteraard niet mogelijk zijn. En dan dat grandioze slotnummer van Frank Zappa...

4,5*

Cuarón.

Had hoge verwachtingen van deze film, vooral omdat Cuarón als regisseur met geweldige dingen aan kan komen zetten. Binnen zijn vak een absolute vakman die in staat is om geweldige stileringen te realiseren waarbij emotie en beleving heerlijk worden gemengd. Deze film is een wat vroeger project van hem, en het viel eigenlijk tegen.

Het voornaamste probleem dat ik met deze film heb is dat ik de personages nooit een eigen gezicht vond hebben. Cuarón geeft ze ondanks de ontwikkeling weinig ruimte om een persoon van vlees en bloed te zijn. Ik kreeg eerder het gevoel naar domme tieners te kijken die nagenoeg geen voortgang maken door de film heen. Ik merk totaal geen ontwikkeling, vooral escalatie die uiteindelijk omslachtig wordt opgelost.

Prachtige natuurbeelden en een knappe sfeerzetting, dat wel. Cuarón wist zich toen ook al best staande te houden met de presentatie en trekt naar genoeg locaties en plekjes om er een mooi gevoel van variatie in te krijgen. Verder is het allemaal ook best prima om te volgen voor een keertje. Erg bijzonder vond ik het alleen niet, eerder een momentopname van het leuke avontuurtje met de boys & their secret lover. Meer hoef ik er niet over kwijt, eigenlijk. Prima te doen, maar hoef 'm niet nog een keer te zien.

Y Tu Mamá Tabién is een film met goed acteerwerk en is een film die zich bezighoudt met de hobbelige weg die naar de volwassenheid leidt. Tenoch en Julio zijn beiden 16 jaar en denken bijna alleen aan seks en drugs. De film laat het leven zien van twee jongeren afkomstig uit de hogere- respectievelijk de middenklasse. Een leven dat volgens mij niet erg afwijkt van het leven van twee jongens in een Europees land. Op een feest ontmoeten ze de 27-jarige Luisa die met haar saaie man in Mexico is komen wonen. Haar huwelijk gaat niet zo lekker en ze gaat samen met de jongens op een roadtrip met als bestemming een prachtig verlaten strand.

Het verhaal wordt om de zoveel tijd onderbroken door een voice-over. De voice-over trekt zich niets aan van een lopende handeling of een lopende dialoog. Hij breekt gewoon in en begint te vertellen van een banale gebeurtenis. Over een dodelijk ongeval van een arbeider op een plek ergens onderweg, Over de ouders van de beide jongens. Over Luisa die afkomstig is uit Spanje en aldaar een familielid en aanhanger van Franco verpleegde. Over een visser die ze tegenkomen en zijn huis zal kwijtraken omdat op die plek een hotel zal worden gebouwd. Enzovoort. Banale wetenswaardigheden die op een toon worden gebracht alsof ze werden voorgelezen als een saai nieuwsbericht. Leuke wetenswaardigheden maar zonder betekenis voor het verhaal.

Even betekenisloos als de relaties tussen de personages. Even betekenisloos als de rij van filmische episoden waarin Tenoch en Julio steeds iets beleven. Steeds zoekende naar een piekmoment. Met wie dan ook. De tijd tussen de pieken is gevuld met verveling, drugs en het wachten op het volgende piekmoment. Even betekenisloos zijn de dialogen die de personages met elkaar voeren. De banale manier waarop over seks wordt gesproken en de behoorlijk onomwonden seksscènes bevestigen de grilligheid van de vriendschap. De terloopsheid ervan. Een vriendschap zonder wezenlijk fundament. Even terloops is de vrijheid die nu nog kan worden ervaren terwijl verderop hun levenspad onomstotelijk het gestructureerde spoor van hun vermaledijde ouders zal gaan volgen. Ze beseffen het alleen nog niet.

De film speelt zich af in een belevingswereld die gekenmerkt wordt door zelfgenoegzaamheid, Een wereld waarin de vraag naar de zin der dingen niet bestaat. Regisseur en schrijver Carlos Cuarón maakt met Y Tu Mamá También een serieuze en ook humoristische film. Een film die een saaie wereld toont waarin twee jongens op zoek zijn naar thrills. De film doet dat zonder belerende vinger maar permitteert zich wel een spottende ondertoon die relativerend werkt en duidelijk maakt dat de spannende dingen die in deze film worden beleefd en waarover met vuur wordt gesproken in feite zonder betekenis zijn.. Goeie film.

Uitstekende film over twee vrienden die samen met een vrouw een roadtrip maken in Mexico. De onderlinge verhoudingen tussen de drie hoofdpersonages is goed uitgewerkt, en vooral ook de seksuele spanning. Deze vlotte roadmovie wordt nergens platvloers en heeft hier en daar mooi camerawerk (met een paar lange shots). Ook uitstekend acteerwerk van de drie hoofdrolspelers.

De laatste keer dat ik nog iets van Cuarón had gezien, was geleden van Gravity en dit is wel een heel andere film geworden, waarmee hij bewijst een goede filmmaker te zijn.

In het begin vreesde ik een beetje dat het een vrij platvloerse film ging worden met schetenlatende, geile puberjongens, maar eens de roadtrip is ingezet met Luisa krijgen we een sfeervolle en vooral sensuele film voorgeschoteld. De zwoele zomerse sfeer is erg genietbaar, de verschillende seksscènes zijn functioneel en het voelt vooral allemaal realistisch aan wat er zich afspeelt tijdens de trip. De spanning die tussen de 2 jongens ontstaat wanneer Luisa met beide seks heeft, zorgt voor de nodige wrevel. Ook interessant is de ruzie tussen de 2 jongens over de bekentenissen dat ze seks hebben gehad met elkaars vriendinnen. Eigenlijk is het nooit echt duidelijk of het echt gebeurd is of dat de jongens het gebruiken om elkaar te kwetsen.

Geslaagde film van Cuarón dat ook nog eens een sterk einde heeft. Dat Luisa ongeneeslijk ziek was tijdens de rit plaatst alles in een ander daglicht wat er gebeurd is tijdens de trip en eerlijk gezegd had ik het niet zien aankomen.

3.5*