Y Tu Mamá También (2001)

Mooie film. Leuke verbanden tussen heel Mexico en het verhaal van de jongens. Ik vond de voice over niet storend, integendeel, hij gaf de film voor mij extra perspectief. Veel mooie Mexicaanse plaatjes en sfeertjes ook.

Zit tussen 3.5 en 4.0* in. Voorlopig maar het eerste.

Vond het, net als vele voorgangers, ook geen goeie film. De irritante pubertjes, de quasi-intellectuele dialogen en de onfunctionele seks... Het zal wel aan mij liggen, maar ik heb graag een film die inhoudelijk ook ‘iets’ biedt en dan deed deze film imho totaal niet. Daarom 2*

Nee, ik kon er maar weinig mee. De twee jongens spelen de sterren van de hemel, de Amélie'esque extra informatie was soms stomweg ontroerend (het verhaal over het ongeluk met de kippenwagen, bijvoorbeeld, waarna de auto langs een steen rijdt waarop een blauw kruis is geschilderd), maar het is vooral het op mij nogal inhoudsloos overkomende verhaal wat de film de das omdoet. Het was ook zo vreselijk voorspelbaar allemaal. Hier en daar amusant, maar niet meer dan 2,5* voor deze film.

Mooie film. Mooi hoe de klassenverschillen ook tussen de Mexicanen zélf tot uiting komen.
Het puberale gebral van de jongens hing me in het begin de keel uit maar het blijkt toch echt wel een functie te hebben in het verhaal en de uitbarsting van Luisa (toen ze niet meer met hun verder wilde rijden) deed me bijna op de stoel staan. Geweldig!
De voice-over vond ik raaaar. Vaak volstrekt overbodig en die rare stilte ervoor was zeer storend. En inderdaad, deed denken aan de verhaaltjes bij Amélie en Lola Rennt. Wat ik er wel leuk aan vond was dat je je kunt afvragen door de verteller of Tenoch misschien dan tóch schrijver is geworden, ondanks de economie-studie. Mooie gedachte.
Ik vond het juist leuk dat de jongens gingen zoenen omdat Luisa het min of meer voorspeld had tijdens haar uitbarsting. Haar einde zag ik volstrekt niet aankomen. Blijkbaar had de scène in de wachtkamer zich niet in mijn hoofd genesteld.

Simpele en leuke wegkijkfilm perfect geschikt voor een warme avond als deze. Onbezonnen en zorgeloze pubers, zwoele locaties, sex en een verrassend down-to-earth einde. Stilistisch stelde het allemaal niet zoveel voor (al vond ik die stiltje voor de voice-over wel geslaagd, itt de voice-over zelf), maar ik heb me zeker niet verveeld.

3.5*

Mooie film die thema's als liefde, lust, vriendschap en vrijheid op ontzettend effectieve wijze in beeld brengt. Naast deze thema's is Y Tu Mama Tambien vooral een ontzettend leuke en speelse roadmovie, met veel humor. Mooi gefilmd. Ontzettend sterk vond ik ook hoe de omgeving waar het drietal zich in begeeft, op een terloopse manier in beeld wordt gebracht. Het zegt wat over het land en de passanten, maar is geen doel op zich en het remt gelukkig ook niet af. Het tempo in deze film is dan ook uiterst aangenaam. Ontzettend goed gedaan en zonder ook maar een enkele pretentie.

De seks in deze film is net zo functioneel. Net zoals geweld of humor dat kan zijn in een film (maar net als bij NL films, kan dat bij seks volgens sommigen nooit het geval zijn). Jongens die hun seksualiteit aan het ontwikkelen zijn. Een vrouw die de laatste weken van haar leven nog even los wil gaan Ik las ergens dat dit een oversekste film was. Ik zou het eerder ontzettend zwak vinden, als er steeds met de camera weggedraaid wordt. We zijn geen 12 meer. Als seks een belangrijke drijfveer is voor de personages, kan je dat best gewoon laten zien. Ik vond het ook heel duidelijk dat het niet op de seks an sich gericht was. Voorbeelden zijn als Juila besluit seks te hebben met Julio. Je krijgt dan alleen de reactie van die andere jongen te zien. Dat was op dat moment belangrijk. Ook de laatste seksscène (of beter scène met seks) bewees voor mij, dat er heel volwassen mee omgegaan werd en dat Cuaron niet een geile filmer is, die zijn natte dromen op doek probeert te krijgen.

Een goed gemaakte film door een volwassen regisseur die tot een van mijn favorieten van dit moment behoort. 4,5 sterren.

LOL

De doodstrijd die wij in eerstgenoemde film te zien krijgen kan niet tippen aan de manier waarop we hier iemand om zien springen met haar laatste levensdagen. De toonzetting is natuurlijk compleet anders, maar deze luchtig gebrachte roadmovie bevat meer waarheden dan de lijdensweg Viskningar och Rop. Daar waar dood bijna niet van levend te onderscheiden valt. Een beetje geforceerd zwaarmoedig doen, dat kan iedereen in beeld brengen.

Wat Cuaron hier doet is velen malen lovenswaardiger. Hij weet een film die draait om 2 jongens die samen met een wat oudere vrouw naar een fictieve locatie reizen de allure mee te geven van het alledaagse Mexico. Broeiend, dankzij de zonovergoten scenes die deze film rijk is, inspirerend dankzij een apart gekozen stijlmiddel in de vorm van een voice - over die de kijker voorziet van schijnbaar nutteloze informatie, die je echter wel in staat stelt om je een beeld te vormen van het leven in Mexico, Levendig en sprankelend in de vorm van lol willen maken en met de zon op je kop gaat er natuurlijk wat meer testosteron stromen door je bloed met als logische reactie sex. Sluit mij dan ook aan bij Quentin dat deze film oprecht omgaat met zijn seks. Zou het pas ongeloofwaardig vinden als 2 jongeren en een meisje samen een trui zouden breien of als een jongen en een meisje samen op bed een film keken zonder dat een van beide verdere handelingen zou ondernemen, tenzij beide een dermate lage hematocrietwaarde zouden hebben die verdere productiviteit onmogelijk zouden maken.

Cuaron geeft zijn film flair mee zonder gebruik te maken van special effects. Dat doet hij dankzij een prachtige manier van cameravoeren waarbij vele objecten van buiten de auto zich mogen dompelen in zonnestralen, dansbare muziek te gebruiken die je vanaf het moment dat je het menu onder ogen krijgt beetpakt en een impressie van wat er gaat volgen geeft, tevens brengt hij de sex met veel passie van beide zijdes in beeld. Ongenaakbaarheid is er hier niet bij, beide jongens zijn als kleine jongetjes die op schoot van mama mogen vertoeven, die ze in alle liefde ontfermt over hen. In de wetenschap natuurlijk dat er geen sprake is van een incest - context.

Wordt ook een beetje moe van die reacties van: ja, maar de 2 hoofdrolspelers gedragen zich irritant. Alleen nog maar films met voorbeeldige personages kijken is mijn devies.

Deze film ademt leven uit en de weerbarstigheid ervan. De dood komt onverwachts, maar laat genoeg nuance open om niet constant te vervallen in een klaagzang. Het relativeert daarnaast ook tevens het belang van vriendschappen, zonder een standpunt in te nemen. Y Tu Mama Tambien is een film die je in staat stelt om te genieten. Maribel Verdu illustreert dit perfect, de zee biedt een helende functie voor haar.

Kan wel spreken van een geslaagde herziening. Dit blijft vermaak, in optima forma. Alhoewel ik wel kan begrijpen dat tieners en adolescenten meer kunnen met deze film dan de wat oudere mens. Een steeds dikker wordende 4,5*

Dan hoor ik blijkbaar tot die 'wat oudere mens', want ik vond er vrij weinig aan. Er zijn zoveel betere 'coming of age' drama's, waarbij deze volledig in het niet valt. En die vind ik nog steeds leuk, ook al ben ik inmiddels al dichter bij de dertig. Denk aan een Dead Poets Society, Billy Elliott of Stand by Me.

De karakteruitdieping is in Y Tu Mama Tambien is minimaal, de contrasten met de arme bevolking nauwelijks in beeld gebracht en achteraf wordt er eventjes tussen neus en lippen door vermeld dat Luisa aan kanker is gestorven. Een gekunstelde manier om een dramatisch effect aan de film mee te geven.

Oke, visueel is alles prima in orde, maar daar gaat het toch helemaal niet om in dit type drama!? Aan het einde weet je nog niets van de twee karakters, behalve dat ze veel rukken, neuken en blowen. Wat zijn hun toekomstdromen, wat zijn hun angsten of (jeugd)trauma's, wat zijn hun idealen? Dat zijn toch vragen die je bij een 'coming of age' drama mag stellen.

Nee, de film is te mager en mist de diepgang die je mag verwachten. 2,5*

De film heeft genoeg positieve punten. Vooral de voice-over die net even de uitdieping geeft, de landschappen en vooral de dingen die om de drie heen gebeuren. Helaas heb ik een veel te grote hekel aan jongens als Tenoch en Julio. Vind het maar trieste figuren en dan is het uiteindelijk ook geen pretje om constant naar hun stoerpraterij te kijken. 3*

Y Tu Mamá También is de zoveelste "coming of age" film die ik heb gezien, maar de uitvoering hiervan is toch zeer goed.

Zeer verfrissende en visueel mooie film, die niet erg terug deinst om hard en oprecht te zijn. Het camera werk is werkelijk schitterend en wordt een personage opzich, en dit is al een erg belangrijk onderdeel om goed een sfeer over te brengen voor mij.Want werkt de cinematografie niet, dan werkt een film niet.De camera is constant in beweging en staat geen moment stil, dit heeft Cuarón in zijn Children of Men nog beter en mooier doorgevoerd.Echter staat in het laatste shot de camera nagenoeg wel stil in de koffie bar,en het stilstaan van de camera betekende voor mij een stilstaan en het einde van de vriendschap tussen Julio en Tenoch en dit kwam ook zeer goed op mij over.

Het verhaal is natuurlijk niet alleén maar drama maar er zit ook humor in die je als kijker zo af en toe wel nodig bent,maar die niet iedereen zou kunnen waarderen. ik heb echt wel erg moeten lachen om de masturbatie scene bij het zwembad. Maar kan dan wel weer goed vervallen in waar de film nou over gaat coming of age en het vinden van hun identiteit, en dit wordt zeer goed door de acteurs overgebracht. Dat maakt Y Tu Mamá También voor mij de beste coming of age film tot nu toe, en is mijn waardering voor de buitenlandse cinema weér een stukje gegroeid.

4*

Duister, komisch, gedurfd, en bij vlagen briljant.

Ik was aardig verrast door de film. zeer komische dialogen die als een vlieg je oren omvliegen. Vele shots oogden verbluffend uit. De film behandelt de thema's in 'n zeer solide balans. Voor mij kwamen allen gebeurtenissen in de film heel geloofwaardig over, het voelt natuurlijk en aankomend aan. Ben blij dat de film zich minder op de plot leunt en zich vooral meer op de emoties.

Alhoewel ik moet toegeven dat ik ietswat teleurgesteld ben naar het uiteindelijke eindbestemming. Wellicht kon er meer sfeer van pas komen en de bestemming meer op een fantasie plaats laten lijken. Overig had ik graag meer wat van zij verhaaltjes willen zien. Vooral tegen het einde lijkt dat beeld maar te vervagen. Verder een heerlijke conversationele film die absoluut de moeite waard is.

4*

Onbezonnen Mexicaanse pubers in energieke film

De Mexiaanse jongens Tenoch en Julio zijn twee schetenlatende pubers die geen genoeg kunnen krijgen van sex. Gelukkig gieren bij hun vriendinnen ook de hormonen door het lijf en komen ze voldoende aan hun gerief. Als hun beider vriendinnen op vakantie gaan naar Europa, ligt de hele wereld weer eventjes voor hun open. De beloften van kuisheid en trouw die de stelletjes elkaar doen, zijn voor de beschouwer weinig geloofwaardig.

Op een bruiloft komen de pubers de oudere Louisa tegen. Zij is weliswaar getrouwd maar heeft na de ontrouw van haar man een verzetje nodig en gaat met de twee jongens op pad. De jongens hebben haar beloofd een paradijselijk strandje te laten zien. De belofte is uit pure bluf ontstaan - het strand bestaat helemaal niet - maar nu Lousia op het aanbod ingaat, moeten de jongens hun opschepperige verhaal wel doorzetten.

Y tu mamá también ontwikkelt zich van dat moment tot een komische en ontroerende roadmovie. Regisseur Alfonso Cuarón laat via de reis van deze drie de onderkant van de Mexicaanse maatschappij zien. Zonder pamfletterig te worden komen politiek, armoede en dood voorbij. Soms heel nadrukkelijk, soms terzijde, bezien vanuit de autoraampjes. Tussen de drie bestaat van meet af aan spanning, sexuele spanning welteverstaan. Louisa voelt dat aan en geeft beide jongens een voor een hun zin.

De vriendschap tussen Tenoch en Julio blijkt minder hecht te zijn. Langzaamaan wordt zichtbaar dat ze uit totaal verschillende milieus komen en de onderhuidse spanningen en verschillen komen steeds pregnanter naar boven. Dat Louisa zo haar eigen redenen heeft om met de pubers op te trekken, blijkt pas tegen het einde van de film.

Y tu mamá también is een lekker brutale film. Tenoch en Julio zijn ongekend puberaal, wat soms heel grappig is en soms ronduit banaal. Maar ze zijn vooral energiek, vol sexuele lusten en zoekende, naar volwassenheid, naar de manier waarop ze hun leven willen inrichten. Dat spettert allemaal van de film af. Daardoor lukt het de maker om een komische, sexuele, opwindende én emotionele film te tonen.

Wat doet het een plezier om Y tu Mama te bekijken! Ik kan zo moeilijk kiezen tussen een 8 en een 9.

Vooral Maribel Verdú vind ik fantastisch acteren. Een geheimzinnige, gepassioneerde vrouw zet zij neer. De jongens zijn gewoon de jongens. Boys will be boys. Volgens mij hadden ze niet veel moeite zich in te leven.

Niet dat ik ze niet erg vertederend vind hoor, Bernal en Luna. Ze doen het zeer leuk.

Jammer: het moment bij het zwembad met de bladeren. "Ik heb je meisje geneukt." De mate waarin Luna dat serieus neemt vind ik erg ongeloofwaardig. Dat Bernal Luna dan weer serieus neemt later in de auto is helemaal belachelijk.
Wèl is het grappig dat je als kijker aan het einde nog niet zeker weet of al dat overspel nou een verzinsel is of niet. Ze weten je toch aan het twijfelen te krijgen!

De voice-over vind ik vaak uiterst irritant; hier vind ik 'm hartstikke fijn.

Met name bij de eerste keer zien was ik ontroerd door wat er buiten de auto gebeurt, het Mexicaanse leven dat aan de drie en aan de kijker voorbijtrekt. Heel mooi contrast met het eigenlijke plot vd film.

De laatste woorden van Maribel Verdú.... gôh, dat raakte me toch wel.
Alles opgeteld: een heerlijke film!
(Dank u FilmValley)

De avonturen van onbezorgde, ongeremde, bedorven rijkemanszoontjes mooi en even ongeremd in beeld gebracht.

Reglementen en sociale toestanden raken onze kerels niet en daar ligt toch wel een accent in de film. Ik weet trouwens niet als het de bedoeling was om via deze luchtige komedie (tragedie) de aandacht te trekken op een land, niet zonder bedreiging.

Het einde van de film bevat wel een mooie scène. Is er dan besef van ernst ?

Mooie film en zeer, zeer goed vertolkt.

Een van de fijnste roadmovies sinds Sideways.

Ik ben ook wel een sucker voor roadmovies alleen jammer dat ik ze vaak zwaar onder de maat vindt.

Luna en Bernal spelen werkelijk geweldig, ze zijn misschien wel iets te overtuigend als puberale oversekste tienertjes. Even weg van al dat quasi intellectuele geneuzel maar lekker ouderwetse ordinaire gesprekken met een dame. Ook de mooie plaatjes die Mexico oplevert is een waardig ingredient van deze film.

Het girlfriend fiasco halverwege de film gooit helaas wel wat roet in de heerlijke kabbelende feel van de film. Gelukkig maakt Verdu's personage daar snel korte metten mee.

Naar het einde toe krijg je als kijker dan toch nog wat slecht nieuws wat toch wel een impact op me had, onverwachts en na zo'n reis begin je je toch wel te binden met hun.

Erg leuke film die ik op een zwoele zomeravond toch weer eens uit de kast ga trekken.

Alfonso Cuarón heeft al een briljante film afgeleverd met Children of Men en ook zijn Prisoner of Azkaban vind ik de meest geslaagde uit de Harry Potter reeks. Het zou dan ook slechts een kwestie van tijd zijn voor ik Y Tu Mamá También eens in de DVD speler zou gaan stoppen.

Maar eerlijk gezegd heb ik de film een beetje voor me uit geschoven ik verwachte een soort Giphart verhaaltje over scholieren die hun ultieme natte droom verwezenlijkt zien omdat ze een mooie en rijpere vrouw tussen de lakens krijgen. Beetje van die Yes wijsheden over hoe een vrouw haar sexuele piek heeft rond haar 30e en mannen rond hun 20e... Wathever

Nou ja aangezien ik van plan ben dit jaar naar Mexico te trekken toch maar eens aan gewaagd. En gelukkig deze film viel mij voor de volle 100% mee! Erg geslaagde roadmovie, coming of age drama met genoeg humor. Heerlijk zomers, zwoel, loom en sensueel sfeertje... Erg lekker allemaal.
Acteerwerk van het fameuze trio is uitermate bevredigend. De jongens zijn zoals jongens zijn op die leeftijd en de vrouw in kwestie is mooi, warm en mysterieus. Bovendien is het volledig geloofwaardig dat jongens en mannen voor haar smelten als ijsblokjes in de hete Mexicaanse zon.
De erotische scènes zijn hier wel op zijn plek, als dit soort scenes goed word gedaan ( Si-Ji, Lucia Y el Sexo, Mullholland Drive) zijn ze niet alleen sensueel maar vertellen ze ook heel veel over de relatie tussen de minnaars. De liefdes scènes die Luisa met de jongens heeft zijn veelzeggend over hoe hun relatie in elkaar steekt. Na afloop is Luisa geen uitgeputte en tevreden geliefde maar houdt ze de jongens beschermend en troostend in haar armen (bijna moederlijk). Luisa is duidelijk al een stapje verder in het leven en dat is niet alleen te danken aan haar leeftijd zoals ik op het einde van de film te weten kwam... Ik vind dit einde toch wel zeer ontroerend, ontwapenend en ontnuchterend tegelijk. Het zet de hele betekenis van deze film ineens in een ander daglicht. Plots begreep ik ook de voice-over en de camera die zich soms ineens van het verhaal en de hoofdpersonen afwendt. De verhalen die worden aangehaald over willekeurige mensen die reeds zijn overleden... Ook zei hebben een leven met passie, liefde, pijn en verdriet gehad ook aan hun had een film gewijd kunnen worden. Erg sterk en mooi gedaan.

Echter ook ik moet toegeven dat ik het vriendinnetjes gedoe zo halverwege de film maar wat onnozele tijd en beeldvulling vind. Levert wat onnodige en niet al te sterke scènes op. Een klein smetje waar voor mij verder ook niet al te veel gewicht aan moet worden gehangen.

Y Tu Mamá También verdient gewoon makkleijk 4 stralende sterren en...

Mexico, Here I come

Uitstekende Mexicaanse road-movie; een van het zeldzame soort films die ik meteen weer wou zien na de eerste kijkbeurt. Zal wellicht een van de komende dagen dan ook gaan gebeuren.

Dat deze Y Tu Mamá También zo'n schijnbaar hoge herkijkwaarde heeft komt niet eens door de te verwachten redenen, namelijk het zomerse sfeertje, de mooie locaties en de sexscènes, maar doordat de personages echter aanvoelen dan in de gemiddelde film. Ik heb eigenlijk nooit echt sympathie gehad voor de twee hoofdpersonen. Dat heb ik eigenlijk zelden voor puberale personages. En toch boeide hun ontwikkeling mij, waarschijnlijk omdat dit een van de zeldzame films is over dergelijke personages die werkelijk de diepte met ze induikt. Ze contrasteren met een sexy, maar volwassenere vrouw lijkt misschien nogal voor de hand liggend, door het sterke script en spel wordt het veel meer. Coming-off age, ja, maar het is meer dan dat. De twee jongens zijn aan het einde niet alleen wijzer en volwassener, maar ook gedessilliusioneerder. Of is dat toch een vorm van volwassener zijn?

De rol van de vrouw is nog fascinerender dan de jongens. Ik had al vrij snel door dat ze ongeneeselijk ziek was en iets bijzonder wilde doen met haar leven voordat het te laat was. Maar hoeveel vrouwen zouden dan met twee onvolwassen pubers op pad gaan die haar als niets anders zien dan als een lustobject? Waarschijnlijk een vrouw die denkt dat de schijnbare onbezorgdheid van de pubertijd de ultieme vrijheid biedt die ze zoekt in haar laatste dagen. Ook zij komt er achter dat deze droom een illusie is, maar ze weet het uiteindelijk om te zetten naar een ervaring is die rijker is dan dat. De jongens hebben hier op het einde een vermoeden van, maar kunnen het niet plaatsen. De onverwachte homoseksuele kus tussen de twee jongens kan ik hierin moeilijk plaatsen, maar lijkt toch essentieel te zijn voor het gevoel van de film.

Waarom ik de film vooralsnog niet hoger geef dan vier sterren is omdat ik soms zijlijnen niet bevat. Er wordt erg veel verwezen naar veranderingen in de Mexicaanse politiek en naar verschillen in klassen in Mexico, maar wellicht weet ik te weinig van dat land om precies te snappen wat ermee bedoelt wordt en wat het met de rest van de film te maken heeft. Of misschien was ik teveel gefocused op de hoofdlijn van het verhaal om hier genoeg aandacht aan te schenken. Ook vreemd zijn momenten waarop Cuarón zomaar ineens de hoofdpersonen verlaat om iets schijnbaars onbelangrijks te laten zien. Zo zitten de drie personages op een gegeven moment in een restaurant te praten, waarna de camera ineens besluit een serveerster te volgen terwijl ze de keuken inloopt waar we een paar mensen de afwas zien doen. Geen idee wat hier de bedoeling van is.

Dessalniettemin blijft er een opvallend pakkende film over. Cuarón is duidelijk een van de grootste talenten die momenteel in de filmindustrie werkt, al zie ik nog altijd weinig overeenkomsten tussen zijn projecten. Benieuwd waar hij de volgende keer mee komt.
4*

Aardige roadmovie met mooi plaatjes van Mexico en goed spel van de nog jonge acteurs. Het verhaal is onderhoudend, maar weet me nergens écht te pakken. De voice-over werkt goed voor mij. Ik denk dat je met meer kennis van de achtergronden van Mexico nog meer uit de film kan halen, maar die kennis heb ik helaas niet. Gelukkig is de vriendschap van de jongens en het leven van de Luisa boeiend genoeg voor een voldoende.

3.0*

Sterke film dit en op de een of andere manier veel beter dan ik van tevoren had verwacht. Het acteerwerk is van grote klasse en het zijn voor alle drie de hoofdrolspelers toch niet bepaald de makkelijkste rollen die ze moeten spelen.

Er zit behoorlijk wat functioneel bloot in de film en dat versterkt de boodschap van de film uiteindelijk wel. De roadtrip zelf is eigenlijk hetgene waar het om draait en wat voor alle drie de hoofdrolspelers een belangrijke invloed heeft op de rest van hun leven. Het was op het einde even schrikken toen bleek dat Luisa al tijdens de reis ongeneeslijk ziek was. Dat had ik tijdens de reis zeker niet door, maar maakte voor mij achteraf een hoop duidelijk.

Ook toont de film mooie beelden van een prachtig Mexico en tevens is de soundtrack van de film ook niet verkeerd. Ik keekde film op een koude Oktoberdag, maar eigenlijk is dit de perfecte aanrader voor een warme, zwoele zomeravond.

4,0*

Toffe gozert die Cuarón, één van de grote talenten in de filmwereld op het moment. 'Children of Men' binnenkort maar weer eens zien, heb me nu eindelijk eerst aan Y Tu Mamá También gewaagd.

En ja, schitterende film. Net of je 106 minuten op vakantie bent in Mexico - wát een sfeer; prachtige locaties, de warmte straalt gewoon de hele kamer in. Erg mooi. Ware het niet dat het zo'n beetje perfecte acteerwerk van het trio het nog makkelijker maakte om me in deze film in te leven.

Eén van de sterkste staaltjes acteerwerk die ik in lange tijd heb gezien. De interactie tussen Bernal en Luna is geweldig, ijzersterk, humoristisch en ultra-geloofwaardig. Die hebben veel plezier gehad in het spelen van deze personages. Het ontmoeten van de doodzieke Luisa verandert hun leven voorgoed.

Het indrukwekkende (brok in je keel) einde, maakt veel duidelijk en sluit eigenlijk gewoon perfect aan op het uitermate vermakelijke voorgaande wat Cuarón op het scherm heeft getoverd. Veel naakt, sex, wat jointjes, drank, rondrijden in die rammelbak, het strand; schitterend allemaal.

Het heerlijke zwoele sfeertje trekt je in een rap tempo door de film. Prachtig hoe de rollen worden omgedraaid en hier niet hun reis, maar haar reis wordt. Heb érg genoten. En je moeder ook!

Zelden zo eens geweest met een theorie, maar ook nog is jouw theorie over de rol van de vrouw. Erg fascinerend, maar vooral ook erg ophelderend. Waar ik aan het einde van de film dacht dat het allemaal wat overbodig was, geeft jouw visie toch de doorslag dat ook het einde erg goed was en dat ik verkeerd zat. Het geeft een diepere laag aan de film die je op voorhand niet zou verwachten in de film. Doet ook wat met de herzieningswaarde van de film, die erg hoog ligt.

Ben het ook met je eens dat je van die rare scenes hebt in dat kleine restaurantje. De bedoeling daarachter vind ik ook vaag, zelfde geldt ook voor de politiek getinte beelden/discussies. Dingen die me redelijk koud laten, omdat ik ook weinig met het land zelf heb. Ook de voice-over werkt voor mij niet altijd, een beetje te kille stem.

Voor de rest kan dit eigenlijk niets anders zijn dan een jongensdroom die uitkomt. Met je beste vriend op vakantie en dan een lekker ding meenemen die er ook wel zin in heeft. Echt heerlijk.
Ook zijn de jongens zo mooi neergezet, ze komen over als echte jongens met echte problemen. Vooral die schetenwedstrijd aan het begin van de film vind ik wel iets waar ik me in zou kunnen herkennen haha.

Echt een meer dan uitstekende film, maar vanwege een paar vage bijbedoelingen van de regisseur die ik niet helemaal snap ook 4 sterren!

Heerlijk Mexicaans road-tripje!

4*

Erg sterke Mexicaanse roadmovie van de regiseur van Children of Men. Om te beginnen waren de 2 testostrongierende jongens erg goed en besluiten samen een roadtrip te maken, waarbij ze ook uiteindelijk de oudere Luisa meenemen die wel in de jongens geintereseerd is. Zo komen we nog wel eens langs erg grappige situaties hoe Luisa eigenlijk met 2 oversekste jongens zit opgescheept, tot hele pijnlijke situaties in een vriendschap. En natuurlijk seks.

Verder zit het sfeertje er ook goed in en de jongens trekken van de drukke Mexico city naar de armoedige plekjes in Mexico zelf, wat gelijk al een heel verschil maakt. Het einde vond ik ook erg pakkend: hoe een vriendschap zo kan vervagen en dat Luisa ziek was was ook erg onverwacht. Die wou dus nog een allerlaatste belevenis in der leven.

Erg pakkende film ja. Een jongensdroom inderdaad, maar ook met nadelen.

4,0*

Hij is me een beetje tegengevallen. Vond deze goed voor een keer, maar 't zal daar ook bij blijven.

Toch al veel betere Spaanse films gezien dan deze. Geef me toch maar bv "Amores Perros", die bevat toch wat meer verhaal

Ik zal, zoals Dwarrel al vreest, wel een gigantische plaat voor m'n hoofd hebben, maar ik vond deze erotisch getinte road movie, die de middelmaat nauwelijks ontstijgt, erg tegenvallen. En wat het acteerwerk betreft: ik heb wel eens betere films gezien van Maribel Verdú en Gael García Bernal.

Niet mijn ding.

Het was al een poos geleden dat ik nog eens een film zonder enige voorkennis in de dvd-speler stak, in de hoop op een verrassing.

En een verrassing is het zeker geworden... alleen niet in (onverdeeld) positieve zin. Dit is namelijk zo'n film waar amper iets van te begrijpen valt, wat betreft motieven van de personages - in dit geval de twee vrienden. Het derde hoofdpersonage heeft natuurlijk wel wat om het lijf - figuurlijk toch - en zorgt voor een pakkend einde.
Al het andere is weinig soeps en met een groot whattafuck-gehalte (Waar komt in godsnaam dat homogedoe vandaan?).

De mij onbekende Maribel Verdú staat best goed te acteren, met veel subtiliteit in de scènes waarin drama de overhand heeft.
Diego Luna en Gael Garcia Bernal zijn vooral energiek, helaas zelden in positieve zin. Enkel in de gezamenlijke drinkscène komt hun ADHD-gedoe geloofwaardig over.

Visueel is het nooit speciaal, maar af en toe zit er een relatief lang shot tussen en dat kan ik altijd wel smaken. Het shot waarin de jongens kikkeren en Luisa aan de telefoon instort is top - vreugde en verdriet zijn zelden dichter bij elkaar geweest.
De voice-over is overbodig. De drie seconden stilte die aan elke voice-over voorafgaan, zijn leuk gevonden, maar de voice-over zelf is overwegend saai.

Eens iets anders, maar daar blijft het dan ook bij.
2,5

Ik heb deze film helaas moeten kijken met Engelse ondertiteling wat natuurlijk niet echt ideaal is als er Spaans wordt gesproken. Hoewel de film er visueel fraai uitzag (inclusief Maribel Verdú) en de cast het eigenlijk ook goed deed kon ik niet echt in de ban van het verhaal komen. Er zitten best een aantal aardige scenes in (eigenlijk alle vrij en bloot scenes), maar als geheel kon de film me niet echt boeien waardoor ik hem regelmatig heb zitten vooruit te spoelen. Misschien als ik hem ooit ergens op TV (NED 3 geef ik een goede kans dat ze hem uitzenden) zie met Nederlandse ondertiteling hij me wat beter zal bevallen. Voorlopig houd ik het dan ook op een kleine onvoldoende.

Bweuk, vond hier niet zo heel veel aan. Een dame ergens rond de 30 jaar wordt meegenomen door twee hitsige pubers. Ik denk dat ze niet zo weldenkend is, want wie doet nou zoiets? De twee jongens vinden het hoe dan ook prima en hebben achter elkaar seks met haar. Het is sowieso een redelijk expliciete film met de nodige vunzigheden en ook veel geruzie over en weer. Het is dat het een roadmovie is en je als kijker nog leuke beelden van Mexico krijgt te zien, anders was het oordeel vast lager uitgevallen.

Zwoele roadmovie met geweldige muziek een vrije benadering van seksualiteit, wat voor een losbandige sfeer zorgde. In mijn optiek zorgde deze aanpak echter ook voor een hoop overbodige en geforceerd overkomende scenes.

De acteurs deden het naar behoren, zonder ooit een echt hoog niveau te bereiken. Alleen Gael Garciá Bernal laat soms echt zijn potentie zien. Het werkte natuurlijk ook niet in het voordeel van de acteurs dat elke keer wanneer er een dramatische wending te bespeuren was, dit met een voice-over piekfijn werd uitgelegd.

Al met al, 3,5 sterren.

Het verhaal van 2 pubers en een jonge vrouw die worstelt met haar relatie. Het is te simpel om deze film enkel tot deze zin te reduceren. De drie figuren hebben elk hun motief om er met z'n drieën op uit te trekken. Al snel volgt er een vertrouwensband en als ze tegenover elkaar hun persoonlijke verhalen op tafel gooien, verandert dat niet alleen hun houding tegenover elkaar, maar ook hun eigen persoonlijkheid. Op het einde vallen de stukjes in elkaar en begrijpen we als kijker des te meer (vooral bij Luisa) waarom alles zo gelopen is. Het verhaal is meer dan een Mexicaanse 'Het werd zomer'.

Alfonso Cuarón is een regisseur die misschien niet direct bij de grootste in het vak genoemd zal worden, maar anderzijds toch steeds maar mooie sfeervolle pareltjes aflevert. Y tu mama tambien is een zeer sfeervolle film en Cuarón slaagt erin om de 3 figuren centraal te zetten zonder storende bijfiguren. Om de juiste momenten muziek en een pracht van een roadmovie met het zonnetje erop. Een trip door het leven waarvan we even getuige mogen zijn.

Indrukwekkende coming-of-age/roadmovie.

Goed verhaal, mooie beelden van het Mexicaanse landschap, (onderbroeken)-humor, dit alles met een melancholieke ondertoon. Ik heb er alles bij elkaar bijzonder van genoten.

Veel memorabele scenes. Het manifest, het paradijselijke strand en de zee, de tequila-avond ('y tu mama tambien') met de toch wel twist in de eindscene als ik dat zo mag noemen, die de reis naar Boca del Cielo in een wat ander daglicht zet.

In 2008 een keer op TV gezien en film is sindsdien blijven hangen bij mij. Gisteren herkeken, erg goed! 4*