Ace in the Hole (1951)

Lekker overdreven inhoud, alles ligt er mooi dik op - meestal is dat een minpunt, maar hier werkt het juist extra goed. Mede door de sterke bezetting en de interessante gegevens. Het is misschien allemaal overdreven, maar het lijkt me duidelijk dat er behoorlijke kernen van waarheid in de film zitten.

Hoe de psychologische ontwikkelingen van de hoofdpersoon zijn weergegeven, vind ik ook nog eens goed gedaan. Een film die de tand des tijds heeft doorstaan en vandaag de dag (nog steeds) veel actualiteit en kwaliteit heeft. Een fijn werkje van Wilder. 4*

Inderdaad, cynischer dan dit wordt het niet. Bijna alle personages in de film zijn zelfzuchtig. Zo laat Tatum zich door niets of niemand stoppen om naam te maken (Not enough to stop me. I'm on my way back to the top, and if it takes a deal with a crooked sheriff, that's alright with me! And if I have to fancy it up with an Indian curse and a broken hearted wife for Leo, then that's alright too!), gaan Lorraine en de sheriff mee in Tatum's snode plannetjes en zelfs Leo, de poor bastard die vastzit in de mijn, blijkt volgens zijn vrouw een klootzak te zijn.

Ace in the Hole is een aanklacht tegen foute journalistiek. Volgens Wilder leven we in een wereld waarin doorgewinterde journalisten zich door niets laten tegenhouden om het nieuws aantrekkelijker te maken dan het in werkelijkheid is. Dat betekent feiten verdraaien, liegen, bedriegen en slecht nieuws presenteren als relevanter dan goed nieuws. Of zoals Tatum zegt: Good news is no news.

Het slotstuk van Ace is erg sterk. ''I'm a thousand dollar a day newsman, you can have me for free.'' En zo zijn er wel meerdere memorabele scènes. Het acteerwerk is ook goed, meer dan goed zelfs. Kirk Douglas heb ik nooit beter gezien en al is Jan Sterling geen Veronica Lake, ze is het noemen waard. Eén ding vond ik minder: Tatum wordt gestoken maar blijft nog een lange tijd leven, hij kan gewoon lopen, praten etc. Wel vreemd.

Wilder zou weleens uit kunnen groeien tot één van mijn favoriete regisseurs. Sunset vond ik geweldig, zo ook Double Indemnity en Witness for the Prosecution en nu Ace. De volgende Wilder die ik wil zien is The Lost Weekend en daarna Stalag 17.

** 3.5 - 4.0 **

Waarvan ik met name het ijzersterke Lost Weekend aanbeveel. Stalag is bijzonder leuk, maar bij vlagen iets te flauw. Maar goed, je zal over beide films een oordeel willen vellen, en terecht.

Dit straatje films van Billy Wilder kan ik erg waarderen . Sterk qua thematiek die ook nog eens steeds actueel is. Wellicht wat dik aangezet zo her en der, maar plaatjes van zo'n vlakte gevuld met een grote bonte kermis zijn wel weer erg indrukwekkend. Een wat onbekendere film van Wilder, die erg de moeite waard is.

Ik had hem eerst op 3.5 afgerond, omdat het hier en daar bewust over de streep ging qua geloofwaardigheid terwijl het verder een serieuze film poogde te zijn. Maar toen zag ik een afbeelding van de straat waaraan de Oostenrijker Fritzl woonde, met honderden journalistenbusjes, waarop ik de afronding de andere kant op heb gegooid..

Goh, bij mij was de irritatiegrens nog lang niet bereikt. Ik kan het me goed inbeelden. Bij mij werkte deze beruchte truc alweder. Sociaal-kritische films: de truc is juist om die irritatiegrens [nu weten we het wel hoor!] niet te overschrijden.

Maar goed, stoorfactor waren de onsympathieke personages. Als ze razend sympathiek waren geweest, dan was de film beter uit de verf gekomen? Dat kan, maar dat werd reeds in het verleden veelvuldig uitgevoerd, en ik kan me voorstellen dat Wilder liever een eigen stempel wilde drukken dan een Capra-kloon te zijn.

De uitwerking + finale redden de film. Tevens is het jammer dat het hoofdzakelijk een Douglas one-man-show was. Krijgt te weinig tegenspel van de grote bijrollen. De 1-minuut performance van New Yorker krantenmagnaat Nagel is een lichtpuntje.

Nou het probleem was eerder dat ze onsympathiek deden en niet waren. Het was een vernislaag die 'misbruikt' wordt, omdat dat Wilder goed uitkwam. Ik vind een satire met onsympathieke figuren helemaal niet erg om naar te kijken. Maar Kirk Douglas (én zijn personage) ís geen onsympathieke boer. Hij is zo'n beetje de personificatie van de good-old-all-family-american-dream-man waarvan heel Amerika houdt. Ook in deze film ligt dat er duimendik bovenop. En dan speelt hij hier onsympathiek en heeft toch een hart van goud en bla-bla-bla. Natuurlijk! Maar dan kijk ik liever naar Capra, waar het glazuur meteen van je tanden springt, maar die houdt de schijntenminste niet op! Ik geloof die hele Tatum hier voor geen meter en dat was terecht want hij speelde slechts onsympthiek, want zo kan hij niet zijn. Ik vond het daarmee een ongelofelijk neppe film! En Douglas volkomen ongeschikt voor dergelijke rollen.

Ik vond Tatum de gehele film een veelal onsympathieke brallerige klootzak die gaat voor z'n eigen gewin, koste wat het kost. Hoe 'f***ing' onsympathiek iemand wel niet is, er zit normaliter een "normaal-denkend" (humanistisch?) mens onder het uitgestreken vernislaagje. Wat is daar nep aan? Ik zie het niet. [en daar zit het verschil]

Dit is een (sterke) satire op de mediagekte.

Vandaar het Douglas personage dat vele malen larger than life en meaner than life is.

De mens komt hier niet al te positief vanaf en is slechts uit op eigen gewin. Maar misdaad loont niet, dus snap ik je punt niet MR.

Hij wordt niet bepaald beloond voor zijn gedrag.

De American Dream wordt hier in alle facetten te kakken gezet.

Hij weet zijn wandaden en valse intenties goed te verbergen, maar mochten ze zijn ware aard zien dan niet natuurlijk!

Dat dat het idee is, is mij ook wel duidelijk. Maar daar faalt de film naar mijn mening volledig in. Door de persoon én het personage van Douglas.

Ik probeer je te begrijpen...kun je het misschien beter uitleggen?

Tatum is niet de enige die de American Dream naleeft, alhoewel hij de grootste aanstichter is van de denkbeelden van de overige personages.

Tevens is 'the all American 'first' family' al een dikke middelvinger jegens de gemiddelde Amerikaan. Daar heeft de rol van Douglas niets mee te maken.

Beetje verlate reactie...

Ik kan het blijkbaar niet goed onder woorden brengen als ik het opschrijf. Het is voor mij te moeiljk om dingen precies te duiden, waarnaar nu duidelijk een vraag komt, omdat het voor mij weer 'even' terug is (en ik de film niet veel vond en dus ook snel ben vergeten) en die voor jullie (Kapp en Mug) verser in het geheugen ligt. Ik kan dus niet meer precies aangeven welke acties en dingen er dus bij Tatum mij zo tegenstonden dat ik de film nep vond anders dan dat ik eerder schreef.

Ik laat het hierbij (en ga de film, zoals je begrijpt, niet herzien).

In elk geval zijn we nog blij met de score *2, had immers nog lager gekund... aangezien er zelfs een-score * 0,5 is gegeven!

Na het briljante 'One, Two, Three' en het redelijk spannende 'Five Graves to Cairo' was het nog maar eens tijd om een Billy Wilder uit te proberen. Als bij wonder viel 'Ace in the Hole' in de bus, en dus was de keuze snel gemaakt.

Interessant, maar evenzeer voorbarig, is om over een tijdsbestek van telkens 10 jaar te kijken hoe Wilder als cineast veranderd is. 'Five Graves to Cairo' bevat amper kritiek op het maatschappelijk systeem, terwijl 'Ace in the Hole' juist een zuivere media-satire is. En de puzzelstukjes passen volledig in elkaar als we 'One, Two, Three' beschouwen als een synthese, waarin tussen alle kritiek door toch flink wat afgelachen mag worden. Maar dat is, zoals gezegd, waarschijnlijk veel te voorbarig.

Terug naar 'Ace in the Hole' nu. Met de formule is niets fout, integendeel: ergens wordt wat Billy Wilder opgevat heeft als een probleem van zijn tijd met de dag actueler. Helaas heeft de film te kampen met een ernstig probleem wat betreft het tempo: aanvankelijk loopt de film aan een lekkere vaart, en Kirk Douglas heeft de juiste smoel voor de verbitterede journalist die hij vertolkt. Helaas wordt de man in het tweede uur een soort gimmick, om te verhelen dat de film in feite vastloopt. Verhaaltechnisch worden er geen nieuwe elementen meer aangereikt, wat leidt tot een relatief saaie bedoening die gestaag gaat overheersen.

Gelukkig is dit probleem slechts van die gestalte dat ze het laatste half uur in palmt, en geen schaduw werpt over de ganse film. Met 'Ace in the Hole' hebben we immers hier en daar wat afgelachen, en Wilder's dialogen zijn, indien niet grappig, tenminste scherp. De personages zijn niet legendarisch, maar des te meer drijven hun menselijke trekjes boven. En dat "confronterende" is ergens toch altijd fijn om te zien... Een interessant cineast, daarover mag consensus bestaan!

2,75*

Cynisch, erg cynisch. Wilders films worden wel vaker gekenmerkt door enig cynisme, maar daar wordt het altijd nog wel goedgemaakt door een bepaald gevoel voor romantiek of is er ergens anders wel hoop te vinden. Hier nauwelijks tot niet. Daarmee behoort Ace in the Hole tot een van de zwartgalligste films die ik tot nu toe zag, samen met Sweet Smell of Success (die ik overigens beter vind).

ik vond de film echter niet ondraaglijk pessimistisch. Ik moet eerlijk toegeven nogal regelmatig tijdens het kijken het gevoel te hebben gehad dat het allemaal iets te overdreven was om het serieus te nemen. Komen er echt honderden mensen naar zo'n grot in de middle-of-nowhere als er iemand vastzit? Gaan er werkelijk mensen hotdogs verkopen? Ik geloofde er compleet niets van. Echter verwees de film naar een Pullitzer Prize-winnend artikel over een soortgelijk ongeval. Ik heb eens opgezocht hoe dit verhaal in elkaar zat en ik tot mijn grote verbzing waren er bij dat ongeval tienduizend man komen kijken en werden er inderdaad hotdogs verkocht. Belachelijk, maar de film was minder ongeloofwaardig dan ik dacht.

Wat ik tijdens het kijken vooral waardeerde was Kirk Douglas' geniale performance. Ik vind hem beter als een soort charismatische schurk zoals hier dan als in de goedzakrollen waar ik hem vooral van ken. Verder weet Billy Wilder weer fantastische dialogen te voorschijn te toveren en zijn er weer een aantal scènes die erg veel indruk maakte. Met name de momenten binnenin de grot waarin we de arme Minosa vast zagen zitten. Opvallend is ook dat Wilder een regisseur is wiens films altijd heel strak in elkaar lijken te zitten. Ik kan het moeilijk uitleggen, maar zijn films zakken eigenlijk nooit in, zelfs niet als ze ongeloofwaardig worden. Iedere scène heeft een bepaald niveau. Dat zag ik ook al in alle Wilders die ik 4 sterren of hoger gaf.

De film heet wel twee zwaktes. De sheriff was wel een erg onbewuste man. Dat hij voor zijn verkiezing zich ging bemoeien met de zaak wil ik accepteren, maar dat hij vervolgens verkiezingspraatjes gaat houden en zelfs een advertentie voor zichzelf groot op de rots laat schilderen is gewoonweg onzinnig.

Ook het einde vond ik niet nodig. Dat Kirk Douglas moest sterven was wellicht verplicht voor de productie code of zo, omdat hij een schurk was, maar het slaat eigenlijk totaal nergens op voor het verhaal. Ik had er niets mee. De kleine omslag van Tatum op het einde vond ik overigens wel degelijk zeer geloofwaardig.

4* Dit heeft overigens niets met film-noir te maken. Ik zie de link nauwelijks.

Als journalist in spé, althans dat mag ik hopen, vormt ‘Ace in the Hole’ op zijn minst interessant kijkvoer. Meer nog, na maanden van oponthoud biedt deze prent de kans om de auteur in Billy Wilder nog eens aan het werk te zien. Om echter meteen met de deur in huis te vallen: Wilders mediasatire haalt zelden het niveau van de reeds geziene meesterwerken en serveert inhoudelijk weinig stof om werkelijk tot journalistieke reflectie te komen. Conclusie: '‘Ace in the Hole’ ontbeert de vinnigheid van een ‘One, Two, Three’, de scherpte van een ‘Sunset Boulevard’, de intimiteit van een ‘Stalag 17’ en bovenal de filmische en structuurmatige bravoure van een ‘Double Indemnity’. Nochtans heeft Wilder voldoende troeven achter de hand om de kijker finaal bij de keel te grijpen. Hij legt ze daarentegen te voorbarig en enigszins voorspelbaar op tafel.

Een gedegradeerde journalist gaat moedwillig op zoek naar een verhaal dat hem terug naar zijn aloude, succesvolle milieu kan brengen. En wanneer dat verhaal zich vervolgens voorstelt, neemt de realiteit sluipenderwijs de bovenhand op zelfzucht, die onderhand anderen heeft meegesleept in de afgrond (de vrouw van het slachtoffer, die bij aanvang een symbolische hap neemt uit een appel).

Een cynische handleiding voor de rechtgeaarde journalist in wording kunnen we ‘Ace in the Hole’ bijwijlen noemen, een intense mokerslag echter niet. Wilder slaagt er namelijk niet in om uit de veelbelovende premisse een optimaal effect te bekomen. Zo gaat ‘Ace in the Hole’ halfweg tijdelijk uit de bocht wanneer gitzwart cynisme plaats moet ruimen voor sensatie. Een gebruik aan vertelstof en een complete afwezigheid van enige satirische inslag zijn het rechtstreekse gevolg, en vormen allesbehalve de ideale voorbereiding voor de finale slotact.

3.5*

Weer een goeie film van Wilder (blij dat ik er hier nog 5 ongezien heb liggen )

De acteerprestaties van Kirk Douglas en Jan Sterling zijn zoals al vaker gezegd erg goed. Het verhaal is zijn tijd ver vooruit en is sfeervol in beeld gebracht.

Het eindshot blijft lang hangen.

Een ruime 3,5* , maar dit zou bij herziening best eens hoger kunnen worden.

Nu nog minstens zo actueel als toen. Wilder deelt hier een mokerslag uit aan de sensatiezucht van de journalistiek, en vooral van het publiek dat dit soort journalistiek vreet. Wij, de ramptoeristen.

Dat doet hij letterlijk en figuurlijk zwart/wit, uitermate ongenuanceerd, en zonder happy end. Een maatschappij-kritisch pamflet, waar het publiek in ieder geval toen niets van moest hebben. Het is nooit fijn om als publiek je eigen nare karaktertrekken voorgeschoteld te krijgen.

En soms moet dat met de botte bijl ja....

Gisteravond maar eens opnieuw bekeken. Na Lust for Life had ik zin om een film te bekijken waar ik Kirk Douglas wel erg goed kan hebben. Man, hij is echt spijkerhard hier. Hij staat zelfs boven de wet (hoe hij die sheriff in het begin aanpakt!), en ook mooie blondines die in het zelfde schuitje zitten hoeven niet op begrip te rekenen. En dan zeg ik nog niet eens wat hij arme Leo aandoet. Hij is er echt alleen maar voor zichzelf. Dit moet toch een van de grootste klootzakken allertijden zijn. Je zou zelfs kunnen zeggen dat hij de Duivel zelf speelt. Hoe hij iedereen van het goede verjaagt en meesleurt in zijn plan, en hij Leo dagelijks bezoekt in de Hel. Verder is dit Wilder's inktzwarte Meesterwerk, met een nogal beangstigende toekomstvisie. Hoe slechter het gaat met Leo, hoe hoger de prijs. Het toppunt is denk ik wel de dood van Leo waar Douglas (die inmiddels een transformatie heeft ondergaan) naar buiten komt en uitkijkt over een veld vol met ramptoeristen, hot dog stands, kermismuziek en weet ik veel wat nog meer.

I'm on my way back to the top, and if it takes a deal with a crooked sheriff, that's alright with me! And if I have to fancy it up with an Indian curse and a broken hearted wife for Leo, then that's alright too!

Wow.. het lijkt er wel op dat alles wat Billy Wilder aanraakt in goud veranderd want ik heb me opnieuw ten zeerste vermaakt met een klassiek meesterwerk van hem. Goed ook dat deze film eerst onder drama geplaatst word en dan pas onder Film Noir want dat laatste was hier misschien wel wat minder te bespeuren. Kirk Douglas speelt hier schitterend de rol in van Charles Tatum, een mediaverslaafde journalist die inspeelt op een ramp die zich heeft voorgedaan waarmee hij duizenden ramptoeristen kan lokken. Interessant ook om te zien hoe snel mensen zich laten omkopen en hoe corrupt zo'n 'press'-wereldje kan zijn. Het acteerwerk van de vele bijrollen was niet bijzonder goed maar wel duidelijk met plezier gespeeld, zoals de corrupte sheriff of de concurerende journalisten. Duidelijk een zeer corrupt wereldje..., zelfs de hoofdrolspeelster, Lorraine (gespeeld door Jan Sterling) was niet iemand die zich zomaar liet doen. Een uitstekende mix van Drama en Film Noir..

4.5 sterren

Van alle bekende films van Billy Wilder was dit de enigste die ik tot nu toe niet gezien had. Ik vond het best wel een aardige film maar een meesterwerk zie ik er niet in.

"Ace in the Hall" is misschien wel de eerste film die gemaakt is met het thema ramptoerisme, maar dan op zijn Amerikaans; zorgen dat je er zo veel mogelijk geld mee kan verdienen, niet alleen als journalist maar ook als kermisattractie. Maar zoals ik al zei vind ik het geen meesterwerk omdat ik nogal oneffenheden ontdekt heb. De vraag die ik al heel snel stelde toen ze met die drilboren bezigwaren was; hadden ze toen in 1951 nog geen gehoorbeschermers? En dan bedoel ik gehoorbeschermers voor het slachtoffer. Lijkt mij toch meer dan logisch toch als je vijf dagen zit opgesloten met dat gebonk boven je hoofd. Maar goed, misschien graaf ik weer te diep. Niettemin weerhouden dit soort constateringen mij er van deze film - met toch best wel goed acteerwerk van Kirk Douglass - het predikaat 'uitstekend' te geven, zodat er uiteindelijk niet meer dan een kleine 3,5* overblijft.

Eigenlijk ben ik alleen bekend met enkele komedies van Billy Wilder, die zowel hilarisch als haarscherp zijn. Nu dan eindelijk een drama/film-noir, waar hij ook vele van heeft gemaakt. En ook Ace in the Hole is net zo scherp en slim. Bijna zestig jaar geleden werd deze film gemaakt, en het onderwerp leeft meer dan ooit. Prachtig weergeven hoe een mediahype gecreëerd wordt, waar ieder enkel voor eigenbelang zaken doet. Het lijden van een man verandert hier letterlijk in een attractie. Ontzettend knap om te laten zien hoe er op de mensen wordt gespeeld, en de truucs voor een voorpagina. Een niet te missen kracht is dan ook het acteerwerk van Kirk Douglas, een van mijn favoriete acteurs uit de oude doos, die met cynisme en charme iedereen om zijn vinger weet te winden en de kijker te amuseren. Dat amuseren is natuurlijk ook te danken aan het mooi opgezette verhaal dat Billy Wilder schetst, die hij mooi weet te schieten. Een tikkeltje langdradig misschien, maar Ace in the Hole is ook absoluut een topper in het oeuvre van Billy Wilder (waar ik nog vele films van te gaan heb).

4,0*

Toch een lichte teleurstelling. De film begon echt heel goed. Het boeide, er was chemie, het zat goed. Kirk Douglas zet hier een perfect personage neer. Het is geen diepgaand personage, maar hij zet hem wel goed neer. Ook met de muziek zat het goed (eigenlijk het enige wat constant een positieve factor was).

Daarna werd de film, en ik moet altijd voorzichtig zijn met dergelijke uitspraken, voorspelbaar. Misschien was dit destijds heel orgineel, maar het gaat toch om de kijkervaring in het heden. Op voorhand had je het al kunnen voorspellen, met enige zekerheid.

De hele heisa vond ik gewoon dom en onrealistisch. Zoveel rampentoeristen. Een kermis ter gelegenheid van een man die vast zit in een ravijn. Zoiets kan er bij mij niet in. Eveneens het feit dat alles op basis van de insteek van één man gaat. En dan heb ik het over het al dan wel of niet van boven gaan boren. Een man zijn leven staat op het spel. Dan wordt (en moet) er gewoon naar de experts geluisterd worden. Misschien dat zoiets in die tijd nog gewoon kon, maar het kan er bij mij niet in.

Het einde maakt daarentegen veel goed. Het is voor het eerst dat een film uit dat tijdperk mij emotioneel geraakt heeft. Maar het kwaad was al geschiedt en het was niet genoeg om mij op andere gedachte te brengen.

Ondanks het verhaal nog een redelijk luchtige film. Hij kijkt lekker weg. Ace In The Hole doet eigenlijk niks fout, maar het is net niet goed genoeg om echt een topper te zijn.

3,5*

Dom is het zeker, maar niet zo onrealistisch als het lijkt. De film is losjes gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Floyd Collins, die op een vergelijkbare manier vast kwam te zitten in een grot. Daar kwamen ook ontelbare ramptoeristen op af en uiteindelijk ook weer mensen die entertainment leverden en voedsel en drank verkochten voor deze toeristen. Het is hier allemaal wat dikker aangezet, maar op genoeg punten is de film niet zo heel ver verwijdert van de waarheid.

Eén zijn dood...

...is de ander zijn kermis. Heb het altijd al een rare uitspraak gevonden.

Het zal ook best gebeurd kunnen zijn. Er zijn minder aannemelijke dingen die er bij mij niet ingaan, maar zeker gebeurd zijn. Zeker in Amerika zie ik iets als dit wel gebeuren. Het feit waar ik niet bij kan, is dat er zulke naïeve mensen zijn. Beetje doublethink.

Ik kan zulke domheid ook niet begrijpen, maar je kunt deze film het niet afrekenen dat ze wel bestaan.

De eerste twee films die ik van Wilder zag waren ook de laatste twee die ik goed vond. Na het dramatische Witness for the Prosecution en niet veel betere Some Like It Hot, kan ik hier in ieder geval weer eens een iets hoger cijfer aan toekennen.

Toegegeven, het tweede uur kon mij een stuk minder boeien. Mede omdat na een half uur mij wel duidelijk was wat het einde zou brengen. En meer gelijk kon ik niet krijgen. (Leo dood, maar Tatum moet zijn zelfzucht bekopen met hetzelfde lot). Het eerste gedeelte keek echter wel aardig weg met een door Douglas goed neergezet personage. Helaas ben ik niet zo van de moraalridders en flauwe zogenoemde satires.

2.5*

Ik mis de link van profiteur naar moraalridder...

Wilder=moraalridder. Om het duidelijker te maken: ik heb het over het algemeen niet zo op maatschappijkritische films. Krijg ik vaak een nogal zuur gezicht en kromme tenen van.

Het heeft vandaag goed geholpen dat ik ben begonnen met twee pareltjes en daarna flink wat geweld om mij op te laden voor deze film. Toch even 2,5* onzin praat natuurlijk