The Dream Team (1989)

Aardige comedie waarin een viertal krankzinnegen uit een pscyhiatrisch ziekenhuis onder begeleiding een dagje uit gaan, maar ontsnappen. Echt hilarisch wordt het zeker niet en de situaties en het verloop is wat voorspelbaar. Maar mede door de leuke personages die ook door een leuke cast worden ingevuld toch nog 3.0 sterren.

Ach, the Dream Team krijgt wel een onnodig laag cijfer. De film is misschien niet bijster origineel, niet bijzonder grappig en wellicht een tikkeltje te lang. Maar de film pretendeert ook niet meer te zijn dan gewoon plezier en een hart op de juiste plek hebben. De film doet niemand kwaad en het gezelschap is lekker over de top en vormt een leuk geheel samen. Het zijn een stel nut jobs bij elkaar en de chemie is gewoon voelbaar.

Verder allemaal typisch jaren 80 en dat decennium wordt door dit soort type komedies gekenmerkt.

Ik verwacht ook zelden dat ik een nieuwe komedie klassieker kijk met dit soort films en met die instelling kan je hier geen buil aan vallen.

3,0*

Beter dan ik verwachtte. Vier psychiatrische patiënten lopen vrij los in New York nadat hun begeleider bij een dagje uit ongelukkigerwijs in de kliniek terecht komt. Laat de lol beginnen. Het misdaadplot was niet bepaald geslaagd en kon er gerust uit wat mij betreft. Het beste in de film waren enkele situaties met de nutcases van dienst, zoals de godsdienstfanaat met nudistische neigingen die tijdens een gospelmis begint te strippen en het viertal die "John Doe" bezoeken (hun begeleider) en waarbij ze zich voorstellen als de Doe family . Van standup comedian Keaton moet je het vooral van de dialogen hebben. Hij is ook de enige die nog een beetje normaal overkomt. Ja, leuk om een keertje op te leggen, lachen zat er in en mede daardoor viel het niet tegen. Dikke 3*