Three Strangers (1946)

Het voelt als The Maltese Falcon aan. Lorre's rol zou oorspronkelijk voor Humphrey Bogart bedoelt zijn. Niet geheel toevallig is het script oa. geschreven door John Huston.Heerlijk sfeertje met natuurlijk weer de nodige spanning. Lorre en Greenstreet spelen weer perfect samen. Niet alleen zijn deze twee samen vaak terug te zien in een film ook componist Adolphe Deutsch zijn muziek is in deze film en The Mask Of Dimitrios en Maltese Falcon te horen. Deed ook aardig wat keren de composities voor Bogart films. 3.5 serren

Was een 'lost' film; de 35 mm. print is teruggevonden en in beheer Film-Noir Foundation.

Onevenwichtige film. Zolang Peter Lorre in beeld is, is het allemaal prima. De locaties zijn mooi, de beelden van Londen in die tijd, ook prima. Maar de twee andere acteurs kunnen geen moment de film dragen / nemen de rol enkel letterlijk.

Het enorme succes van Casablanca was aanleiding voor een serie films met Sydney Greenstreet en Peter Lorre. Dit was hun achtste samenwerking, al hebben ze relatief weinig gezamenlijke scènes. De film opent op de avond voorafgaand aan het Chinees Nieuwjaar. De drie vreemdelingen uit de titel - Greenstreet, Lorre en Geraldine Fitzgerald - ontmoeten elkaar bij toeval. Crystal Shackleford [Fitzgerald] vertelt Jerome K. Arbutny [Greenstreet] en Johnny West [Lorre] over de mystieke werking van een afgodsbeeldje dat ze op de kop heeft weten te tikken: als drie volslagen onbekenden hier, tegelijkertijd, een wens doen, die wens zal uitkomen. Ze blijken alle drie dringend geld nodig te hebben, dus wensen ze een winnend lot in een loterij. Vervolgens ontdekken we wat de individuele redenen zijn voor de geldzorgen.

Het is een ongebruikelijk uitgangspunt voor drie verhaallijnen die aan het einde netjes bij elkaar komen en vooral Fitzgerald en Lorre leveren goed acteerwerk af. Het plot rond Fitzgerald en haar overspelige echtgenoot komt het beste uit de verf, maar regisseur Jean Negulesco - die de regie overnam van John Huston, die het scenario schreef - slaagt er niet goed in de verhaallijnen tot een eenheid te smeden, waardoor het wat episodisch en soms verwarrend is. Verplicht kijkvoer voor fans van de drie hoofdrolspelers, maar het is wel duidelijk dat de oorspronkelijke magie tussen Greenstreet en Lorre tanende was.

Een mix van melodrama en misdaad met een bovennatuurlijk sausje erover. Eén van de negen films waarin we Sidney Greenstreet en Peter Lorre samen aan het werk zien, zij het dat hun gezamenlijke schermtijd hier beperkt blijft tot de intro en de finale. Verder spelen ze elk de hoofdrol in hun eigen verhaallijn, net als derde vreemdeling Geraldine Fitzgerald. De eerste samenwerking tussen Greenstreet en Lorre dateert van The Maltese Falon, en met deze film valt verder nog de link te leggen met John Huston, die hier (enkel) meeschreef aan het script, en cameraman Arthur Edeson.

Three Strangers is een onderhoudende film met variatie, gezien de drie onderscheiden verhaallijnen, en met goeie acteerprestaties. Wel een beetje vreemd hoe het personage van Greenstreet zichzelf verliest in de finale, alsook de snelheid waarmee zich een - vrij onrealistisch schijnende - relatie ontwikkelt tussen Peter Lorre en Joan Lorring.

Op de regie van Negulesco en het camerawerk van Edeson is niet veel aan te merken. Mooi craneshot van de wandelende Fitzgerald bij de intro. Mooi ook hoe men de imposante gestalte van Greenstreet te gepaste tijde uitspeelt. De overgangen tussen de verhaallijnen verricht men via wazige fade out, wat wel een dromerig effect geeft, en passend bij de bovennatuurlijke insteek van de Chinese godin als drijvende kracht van het verhaal.

Geen straf om deze te bekijken.