Trans-Europ-Express (1966)

De tweede film die ik van deze regisseur bekeken heb en waarvan gezien de stijl je toch onmiddellijk zou denken dat dit een film van Godard was. Vooral als je de scène ziet op het einde hoe Jean-Louis Trintignant neerviel toen hij werd neergeschoten . Verder geen onaardige film waarbij twee dingen mij opvielen; de doorgaans zeer aantrekkelijke ogende Eva die mij constant deed opveren en natuurlijk de mooiste scène van de film "De sexslavin in chains" act. De muziek van Verdi vond ik daarentegen niet bijzonder geslaagd.
Opvallend dat de film die ik bekeken heb niet meer dan 1½ uur duurde, terwijl 105 minuten hier op MovieMeter vermeld wordt.

3,5*

Minder dan L'Eden et Après, maar ook dit was weer interessant. Zoals hierboven al gezegd klopt het plot niet helemaal. Het is inderdaad Grillet zelf die in de trein een film bedenkt, die we dan ook meteen zien. Klinkt een stuk ingewikkelder dan het is, Grillet gebruikt het concept vooral humoristisch en relativerend.

Verder wel aardig. Grillet experimenteert (met mate) en dat levert een paar ingenieuze shots en bij wijlen een meeslepende editing op. Trintignant doet het ook prima. Lekker koel, met soms erg droge humor.

Wel een cool filmpje, al bij al. Kleine 3,5*.

Best een grappig gegeven, met het produktieteam dat de film verzint die we ter plekke voorgeschoteld krijgen, inclusief onduidelijkheden, improvisaties en plotgaten waarvan ze geen benul hebben hoe ze die moeten verklaren, "maar dat maakt niet uit, dat komt nog wel." In een interview vertelde Trintignant dat de redenen waarom Robbe-Grillet hem in zijn films wil precies overeen komen met wat hij zelf wil zijn als acteur: "iemand die neutraal is, weinig gedefinieerd, anoniem bijna", en daar maakt deze film handig gebruik van, want het grootste deel van de tijd heeft zijn personage er geen idee van wat er om hem heen gebeurt en wie er wèl en wie niet te vertrouwen is, en Trintigants bijna emotieloze uitdrukking geeft zijn verbazing en "verlorenheid" goed weer (om nog maar te zwijgen van het feit dat zijn personage eigenlijk veel geïnteresseerder is in SM dan in zijn illegale handeltje). Alles best interessant dus, maar dan vooral op een theoretisch niveau; iets als een serieus fictie-plot is hier dus niet te bekennen, dat ik er als kijker attent op moet zijn dat ik steeds naar een film (en niet de werkelijkheid of de waarheid) zit te kijken wéét ik op een gegeven moment wel, en dan duurt anderhalf uur zonder enige emotionele binding toch wel flink lang. Mooie beelden overigens wel.