Ren Pi Deng Long (1982)

Shaw Brothers goes horror

Met veel gezoek ben ik aan het proberen om mijn Shaw Brothers collectie volledig te krijgen. Natuurlijk niet de volledige reeks vermits het productiehuis honderden films heeft uitgebracht maar wel de reeks van 20 films die is uitgebracht door DFW. Ik heb nog wel wat titels te gaan maar een tijd geleden had ik eindelijk weer eens wat chance op een rommelmarkt en vond ik deze Human Lanters. Op het eerste zicht een erg interessant filmpje en gisteravond maar eens opgezet.

En het is inderdaad een interessante zit geworden. Ik ga mij niet profileren als een Shaw Brothers kenner want daarvoor heb ik echt te weinig gezien maar het is vrij duidelijk dat dit niet in het oeuvre past. Human Lanters is een mengeling tussen Wuxia en klassieke horror geworden en het is een combinatie die ik eigenlijk wel kan waarderen. Vooral omdat dit visueel erg indrukwekkend is (deed me denken aan het werk van Mario Bava en dat is sowieso een compliment) vanwege het mooie kleurgebruik. Ook qua verhaal kon ik dit wel waarderen. Toegegeven, de beweegredenen van Chao Chun-Fang komen niet altijd even goed tot hun recht (ik blijf het wat zwakjes vinden dat hij achter Tan gaat omdat hij een rivaal is van Lung) maar het heeft erg veel charme. Vooral ook omdat het personage van Chao Chun-Fang sowieso één van de leukste killers is die ik ooit heb gezien. De combinatie van het dreigende masker en de heerlijk hyperactieve bewegingen zorgen ervoor dat hij een genot is om naar te kijken. Erg, erg leuk allemaal. Het horror element wordt eigenlijk ook nog vrij mooi vormgegeven. Het is natuurlijk niet meer te vergelijken met wat we nu te zien krijgen maar voor een film van 30 jaar oud zijn de scènes waarin het vel van de vrouwen er wordt afgetrokken degelijk gedaan.

Het maakt niet uit in wat voor films ik hem voor de rest nog ga tegenkomen want ik weet dat de rol van excentrieke moordenaar de rol is waar ik Lieh Lo altijd zal associëren. En terecht want dit doet hij erg goed. Hij is erg lenig, al is het natuurlijk nog de vraag of hij het echt was in dat pak en niet één of andere stunt double, en hij zorgt voor een geweldig personage. Het is echter de aanwezigheid van Tony Liu en Kuan Tai Chen die ervoor zorgen dat de film naast het visuele aspect nog de moeite waard is. Human Lanters steunt voornamelijk op dit trio op gebied van actiescènes en die zijn gewoon degelijk uitgevoerd. Wuxia ten voeten uit en dit resulteert in het afspringen van ettelijke verdiepingen of van een dak afvliegen. Normaal gezien eigenlijk niet zo fan van het overdreven vliegen en dergelijke maar hier is het eigenlijk een perfecte combinatie.

Nooit echt een idee wat ik moet verwachten bij het werk van de Shaw Brothers, zeker niet als ze van hun gebruikelijke stijl afdwalen (Oily Maniac, brrr) maar dit is gewoon uitstekend. De twee genres vloeien perfect in elkaar over en visueel is dit heerlijk om naar te kijken. Fans van Bava moeten dit sowieso ook eens een kans geven.

4*

Shaw horror.

Er zijn er meer dan doorgaans aangenomen heb ik de indruk. De Shaws zijn toch vooral bekend om hun eindeloze stroom aan martial arts werk, maar tussendoor waagden ze zich toch ook wel aan andere genres. Deze is in ieder geval één van de bekendere, en met reden.

Zo héél verschillend van het typische Shaw werk is het ook weer niet. De decors en de acteurs zijn bekend, uiteindelijk ligt de basis ook nog steeds bij de martial arts. Maar dan met een duisterder randje. Wat fantasy erbij en een aantal "creepy" kostuums, meer nachtopnames en hier en daar wat fake bloed.

Echte horror is het niet, dat zijn die HK films eigenlijk zelden, maar sfeervol is het zeker wel. Film vliegt voorbij en die kerel met z'n masker op is toch één van de leukere Shaw Bros figuren die ik al tegengekomen ben. Misschien binnenkort toch maar eens kijken of het genre nog wat meer te leveren heeft, want dit smaakte wel naar meer. Soort van voorloper van de fantasy films uit de vroege '90s, maar dan met een duisterder randje.

3.0*