The Mummy's Hand (1940)

Onnozel en tamelijk flauw vervolg op het briljante The Mummy uit 1932.

Vreemd genoeg wordt de hele Mummy-mythe uit het eerste deel volledig herverteld (met behulp van allerlei scènes uit de eerdere film) en gaat het nu om een soort mummie-zombie die door een cult in leven wordt gehouden dankzij een geheimzinnig drankje.

Het tempo ligt hoog en er zit halverwege een leuke knokscène in, maar de griezelige sfeer die het origineel zo genietbaar maakt, is ver te zoeken. Cecil Kellaway (als goochelaar) en Wallace Ford (het lijkt Joe Pesci wel!) maken bovendien meer grappen dan de Marx Brothers en dat gaat op den duur echt wel vervelen. Ook het plot zit niet bepaald logisch in elkaar en er verdwijnt zelfs een personage uit het verhaal zonder dat er verder aandacht aan wordt besteed. Niet bepaald wat ik had verwacht.

Wel leuk is de rol van de mooie Peggy Moran. Zeker in het eerste deel van de film heeft ze veel weg van een hard-boiled gangsterbruid. Al mag ze na de ontknoping uiteraard wel in zwijm vallen in de armen van de held.

Grootste teleurstelling is nog de fletse make-up van Jack Pierce. Hij deed ook de make-up van Karloff, maar dat zou je na het zien van deze film amper geloven.

2 sterren.

Niet al te beste mummie film uit de Universal stal.
Dick Foran en Wallace Ford maken in hun rollen veel (gedateerde) grappen, waardoor het horror gehalte gelijk op een laag pitje komt. Verder halen ze Kellaway's personage wel erg gemakkelijk over om met ze op expeditie te gaan, maar dat kan ook een beetje door de speelduur komen: veel tijd hadden ze er immers niet voor.
De snelheid waarin alles moet komt meer aspecten uit het verhaal niet ten goede. Zo is het niet geloofwaardig dat Peggy Moran's karakter op het einde ineens verliefd is op Steve. Daarnaast komt ook het subplot met haar en de hogepriester/museum directeur die haar het eeuwige leven wil schenken naast zijn zijde ook niet goed over. Het lijkt allemaal wat te ongeloofwaardig.
De mummie, die als marionet gebruikt word, loopt er een beetje bij en naast. Echte dreiging gaat er nooit van hem uit en ik moet zeggen dat de make-up van hem ook wat tegenvalt, zeker als je het vergelijkt met die van Karloff.
Het lijkt er allemaal een beetje op alsof er 'weer even vlug een film gemaakt moest worden'. Het verhaal stelt maar weinig voor, de humor is mij wat te gedateerd en de mummie valt tegen en is eigenlijk wat aan de saaie kant.

Acht jaar nadat Boris Karloff de rol op zich nam van Imhotep in de eerste Mummy film, kwam er een complete "reboot" van de franchise. Deze B-film uit 1940 zal het begin zijn van een reeks films rond de mummie Kharis. Helaas valt deze een beetje tegen. Dit kwam vooral doordat er gekozen is voor een meer comic-relief tussen western-held Steve Banning en Wallace Ford (Phroso de Clown uit Freaks) Het werd er ook niet beter op toen de vader van love-interesse Marta Solvani, goochelaar Mr. Solvani als tweede grappenmaker te zien was. Tom Tyler die de rol van de mummie speelt heeft het niet in zich om tegen zoveel grappen en grollen een sterke Kharis neer te zetten. Door de korte speelduur en het daarmee samenhangende vlotte actievolle verhaal is het verder nog best het bekijken waard maar heel memorable wordt het ook niet.

Ik kan me eerlijk gezegd niet veel herinneren van de originele Mummy film. Deze film heeft wel een erg lange aanloop en als de mummie dan eindelijk gevonden wordt zijn we al goed over halfweg van deze toch al korte film. Eens met joolstein een beetje teveel gegrap en gegrol met die 2 schattenjagers en dan nog een goochelaar erbij. Het was leuk geweest moesten ze een vrouwelijke mummie hebben gevonden, want dit was gewoon weer de gebruikelijke slome mummie die nog geen handvol keren in actie komt. Neen dit was zeer matig. Dan was de sequel op The Invisible Man vanhetzelfde jaar als deze sequel veel beter.