The Little Girl Who Lives Down the Lane (1976)

Goede film dat deze er nog niet op stond??

Ja, verbaasd mij ook. Ik kan mij die film (en zelfs welke bioscoop) nog heel goed herinneren.

Deze film gezien en viel me eigenlijk wat tegen.

Het middelstuk is voor mij het grootste bezwaar van de film. De acteurs spelen bij vlagen erg matig.

En de hoofdpersoon Rynn is echt heel irritant en wil altijd overal een slimmer antwoord op terug hebben en kaatst ook graag in vragen terug in plaats van een antwoord te geven om nog irritanter en smartasser over te komen.

Daarnaast is alles nogal voorspelbaar. De liefdes scenes niet om aan te zien zo clichee en ook de ontknoping is nou niet echt verassend, maar toch aardig spannend.

Wat mij ook geirriteerd heeft is de muziek. Bij het minste of geringste er een vioolachtergooien is niet mijn smaak en de muziek, ondanks best mooie klassieke muziek, paste vaak niet bij de film (op de platen die het meisje soms opzette na), het leek net of er een demente violist de set op was gelopen en fout zat, en niks te doen had dus maar ging spelen. Wat vond ik dat irritant.

De film heeft toch aantal goede punten, na het einde ga je (ik ten minste) je wel wat meer betrokken voelen bij Rynn ondanks haar arrogante gedrag. Het einde had ik in mijn gedachte al voorspeld, maar toch was het nog redelijk spannen en begon zelfs mij even aan het twijfelen te maken. De eindscene was zelfs erg sterk vond ik aan het haardvuur en mooie camera en aftiteling en dat maakt nog wat goed.

Overall een film die ik zonder problemen heb afgekeken, een leuke tijddoder, maar toch teveel bezwaren zoals hierboven vermeld.

2.5*

Inderdaad bas17, maar je moet de film wel in die tijd plaatsen.

Andere tijden, andere normen!

Rare film. Niet echt spannend, niet echt grappig. Ik twijfel wat nu de bedoelingen waren.

Net gezien. Vreemde maar eigenlijk best wel goeie en in zekere zin trieste film. Enige wat ik minder vond was de 70's funk rock muziek. Dit werkte wel bij films van Dario Argento maar niet in deze film. De muziek van Chopin vond ik daarentegen wel erg mooi.

Petje af voor de jonge Jodie Foster. Zoals altijd zet ze een mooie rol neer. Ook Martin Sheen is erg goed als creepy kinderlokker.

zeer goede film met prima acteerprestaties van foster en sheen!

Aparte film idd, loopt de hele tijd anders als je zou verwachten, Jodie Foster is geweldig (wel wazig dat ze op 13 jarige leeftijd al precies dezelfde acteer-stijl had als nu). Leuke karakters en originele dialogen, vooral de politie agent en z'n neefje, zelfs ultra-stereotype Sheen (deed me denken aan evil-stripfiguur soms, à la yellow bastard) erg leuk gespeeld. Moeilijk om deze in genre te plaatsen, soms thriller, soms horror, soms zelfs rom-com vleugjes. Idd rare muziek keuze soms, iets té happy en merkt wel goed dat het eigenlijk een boek was vond ik, maar erg van genoten -> 4*

Ps Naakt-scene-body-double was trouwens oudere zus van Jodie, Connie Foster.

Weer zo'n ontzettend onderschat soms iets wat apart cult horrofilmpje dat wat mij betreft veel meer aandacht verdiend.

De film zit prima in elkaar, is bij vlagen ontzettend spannend, het verhaaltje is erg boeiend en mysterieus, de sfeer is erg creepy en af en toe somber en kill (iets wat echter wel in het voordeel van de film werkt aangezien het bij het verhaal hoort) en er wordt geweldig goed geacteerd door foster en sheen.

Toch schoot de film net iets te kort (ik weet niet precies wat), maar het is wel iets wat me ervan weerhoud een hoger cijfer te geven. 3,5 sterren

Film met mankementen, maar wel eentje die de aandacht goed vasthoudt. Vind mysteries die zich afspelen op kleine locaties altijd wel leuk. Foster speelt zo jong al zo volwassen, bijna eng is het, al past het goed bij haar rol. Soundtrack had wel iets subtieler gekund, en Martin Sheen forceert het net een tikje teveel, maar verder een zorgvuldig verteld verhaal dat mooi opbouwt naar een passend slot.

voor die tijd best een goede film,en Jodie Foster heel herkenbaar in haar doen en laten (acteren).

Ze was toen al goed op zo'n jonge leeftijd.

uitstekende rolverdeling,prettige film om te kijken..

Someone is getting deranged-concept, nu met een vroegrijp meisje, heb ik gekocht omdat ik tegenwoordig mijn verzameling indeel naar ... concepten. Zoals hierboven vermeldt. Dus ik dacht: gut deze past mooi op plank drie vlak naast rape/revenche Daarmee link ik deze film aan o.a. cannibal man en bijvoorbeeld driller killer of bad ronald (die heb ik niet). Eigenlijk vind ik dat ook van vigilantes maar die hebben een hoger doel dan henzelf... dus die tellen nu niet mee. Het gaat over het tragische/neerwaartse spiraal van een peroonlijkheid, zonder er echt schuld aan te hebben of 'het overkomt je' en dan 'probeer je wat'. Nu is dit persoontje wel erg berekenend.

Mooi camerawerk, jammer genoeg te veel herfstbeelden en een spannend verhaaltje dat voornamelijk op 1 enkele lokatie is verteld. prima.

Sterke dialogen, goede acteurs en een herfstsfeertje .

The little girl who lives down the lane is meer een drama dan thriller.

3,5*

Leuke film maar had gezien het gegeven meer verwacht, heb toch genoten.

Wel had ik af en toe moeite ze te verstaan omdat de muziek nogal overheersend was.

Blij hem eindelijk te hebben gezien, mijn welgemeende dank daarvoor Prowlertje020.

In de eerste scene komt Martin Sheen al even laten zien wat een vreselijke engerd hij is.....en dus zitten we meteen op het puntje van de stoel bij de eerste kop koffie op de zondagochtend.
Jodie Foster was als puber al een vreselijk goede actrice.
En krijgt hier hulp van een manke goochelaar die ook nog eens haar love-interest wordt.
Vreemde thriller die nauwelijks een thriller lijkt, maar in ieder geval beklemmend is.
Dat kelderluik dat midden in de nacht opengaat...scary!!

Een film die moeilijk in een genre te plaatsen is, het is een beetje thriller/horror, maar heeft toch ook wel wat weg van een drama. Jodie Foster speelde haar rol toen al geweldig. Martin Sheen was best eng als de creepy kinderlokker. De andere rollen zijn ook wel leuk, al zijn ze wel een beetje stereotype. Er word veel aan de fantasie over gelaten, dit kan ik meestal wel waarderen en nu dus ook. De film heeft zo zijn verkeerde puntjes, zoals de verkeerde soundtrack, maar dat word gauw weer vergeten, omdat dit voor de rest gewoon een goeie film is.

Erg leuke film met een goed acterende Jodie Foster. De film was al afgelopen voordat ik er erg in had. Prima vermaak.

Met dank aan het 'Uit welke film komt deze scène?'-topic en Dragon die stills van deze film plaatste.

Weer (na onlangs 'Homebodies' gezien te hebben) een schitterende vreemde eend in de bijt met een geweldig spelende jonge Jodie Foster in een soort modern-Amerikaans-creepy 'sprookje'. Maar ook de rest van de cast doet prima, met een ijskoude Sheen die verantwoordelijk is voor veel van het creepy-gehalte.

Eerder hier werd beklag gedaan over de muziek die te pas en te onpas ingezet zou worden, ik vond het geweldig, evenals de korte stukjes 70s wahwah-muziek... heerlijk.

Enige aanmerking is dat het wat langzamer opgebouwd en meer uitgesmeerd had mogen worden, en wie had nu niet meteen door dat de goocheljongen zich verkleed had als vader? Het mocht de pret maar weinig drukken:

4,5*.

Aardige film over een jong tienermeisje die helemaal alleen woont. De opzet van de film is zeker goed en het geheel heeft wel wat weg van een toneelstuk (vooral ook omdat het grootste gedeelte zich in één huis afspeelt). Toch wel wat langdradig soms. Goed acteerwerk en een uitstekend einde.

Eigenaardig en wispelturig filmpje. De intrede van moeder en zoon Hallet, Sheen is echt een smeerlap, verraadt een gemeen thrillertje met een snufje horror, maar wanneer de goochelaar zich meldt, fladdert de toon verschillende kanten op. Wel leuk en scherp geacteerd door het hele spul, maar de film begint meer en meer te leiden aan wisselvalligheid. Het slot mist een punch om dat nog enigszins te repareren. Jammer, want Fosters spel is doortastend.

IK dacht dat deze film niet meer zou zijn dan een aardige tijddoder, maar verdorie was dit wel een aangename verrassing. De film was voorbij voor ik het wist ondanks de langzame opbouw. Jodie Foster als priller tiener toonde hier al dat acteren in haar bloed zit. Eigenlijk stelt ze mij nooit teleur zelfs als het thema van de film me niet zo aanspreekt. Dit thema sprak me wel degelijk aan. Horror is het niet, meer een thriller-drama met een hoog mysterie-gehalte. Ook sterke rollen voor de andere hoofdrollen, Sheen als de creep en de jongen die Mario speelde. De soundtrack stoorde me niet al heeft dat misschien te maken dat ik het op een tablet keek en daarmee niet echt op heb gelet. Soundtrack is een van de laatste dingen waar ik op let. Dat het een boekverfilming is, is hard merkbaar maar doet zeker geen afbreuk aan de positieve ervaring van dit kijkstuk hoe ongeloofwaardig het verhaal dan ook leek.

Verassende en intrigerende thriller, met wat kleine elementen van drama en romantiek.

Van Sheen die als griezelige pedo al heel snel letterlijk met de deur in huis komt vallen kreeg ik echt de kriebels. Jody Foster was ook lekker op dreef als dappere coole en koelbloedige jonge meid in een veels te groot huis in d'r eentje.

Omdat het zich voornamelijk in en om het huis afspeelt werd het gevoel van eenzaamheid erg benadrukt. De komst van Mario was dan weer een vrolijk en lief intermezzo.

Blij dat ik deze heb gezien.

Die eindscene is zo briljant!

Hoewel het verhaal de grenzen van geloofwaardigheid opzoekt en hier en daar overschrijdt een spannende thriller helemaal gebouwd rondom (de wellicht iets te onderkoelde) Jody Foster. Jammer dat de film zoveel vraagtekens oproept. Afgezien daarvan een indrukmakende tour-de-force van de nog jonge Foster, vooral dankzij de interactie tussen haar en de ongure Martin Sheen.

Niet echt van deze film onder de indruk. Beetje een vreemde mix wat mij betreft van verschillende genres want ook drama had hier makkelijk aan gelabeld kunnen worden. Had een film verwacht die meer om spanning en sfeer zou draaien en de mysterie (ik vond het maar nauwelijks mysterie) vond ik tegenvallen. De rol van de toen nog zeer jonge Jodie Foster is goed en ze liet toen al duidelijk merken dat ze al een groot acteertalent was. Martin Sheen zet eveneens een goede rol neer als viespeuk.

goede film , verrassend en intrigerend , goed acterende jodie foster

Rynn is een 13-jarig meisje dat alleen in het huis van haar vader woont sinds die is overleden. Ze is intelligent genoeg om voor zichzelf te zorgen, alleen maken de bemoeizieke verhuurder en haar pedofiele zoon het haar niet makkelijk. Gebaseerd op het boek van Laird Koenig.

The Little Girl Who Lives Down the Lane is zo'n film waarbij de poster werkelijk niets te maken heeft met de daadwerkelijke film. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik een heel ander soort film had verwacht. In plaats van een film over 'killer kids' is het namelijk een bijzonder sterk drama, dat ook erg goed past bij de veranderende opvattingen van de jaren '70 (meisjes/kinderen die meer aanzien krijgen).

Een piepjonge Jodie Foster (met haar jongens-achtige stem) laat al vroeg zien dat acteren haar in het bloed zit. In het zelfde jaar (toen ze nog maar 13 was) speelde ze echter al een prostituee Taxi Driver. Martin Sheen wist ook op sterke wijze een enge kerel neer te zetten, die tegelijkertijd intimiderend is en toch de schijn van overdreven Amerikaanse beleefdheid ophoud.

Soms vond ik wel dat Rynn en Mario zich veel te makkelijk lieten intimideren door de pedofiele Mr Hallet. In de bijzonder schokkende scène waarin Hallet een sigaret uitdrukt op Rynn's Hamster blijven ze naar mijn mening veel te rustig en even later praten ze zelf weer alsof er niets gebeurd is. Ik zou de ziekeling met spoed naar het hiernamaals geholpen hebben als het mijn hamster was geweest...

Door de betreffende scène was ik nogal bezorgt, maar na wat zoekwerk bleek dat ze een dode hamster uit een laboratorium hebben gebruikt voor het shot met de sigaret en de openhaard. De levende hamster was eigendom van een set-designer. Ookal was het nep, Foster vond (in tegenstelling tot haar personage) de scène wel bijzonder schokkend. De filmmakers hielden überhaupt weinig rekening met Foster's jonge leeftijd. De naaktscène werd gedaan door een stand-in, maar Foster was er heel erg op tegen dat mensen zouden denken dat het haar was. Overigens over Pedofilie gesproken, eigenlijk is Mario evengoed als Mr. Hallet een pedofiel gezien hij 20 is en Rynn pas 13.

Hoor veel negatieve dingen over de muziek, maar ik vond het juist een mooie compositie van synthesizer en piano die de melancholie van het verhaal mooi begeleide. De beelden waren ook degelijk geschoten.

Al met al een sterke film.

Sinds de dood van haar vader woont Rynn [Jodie Foster] alleen in haar ouderlijk huis. Haar huurbaas Mrs Hallet [Alexis Smith] is niet blij met de situatie en diens zoon Frank [Martin Sheen], een charismatische man die echter zijn handen moeilijk af kan houden van kleine meisjes, valt haar regelmatig lastig. Bovendien verbergt Rynn een groot geheim waardoor ze liever helemaal geen pottenkijkers over de vloer wil hebben, maar dat blijkt onbegonnen werk.

Een bizar uitgangspunt, maar wacht dan maar eens de ontknoping af van deze intrigerende film. Martin Sheen zet zijn controversiële rol met verve neer en Jodie Foster, die nooit acteerlessen nam, houdt zich uitstekend staande als een meisje dat zich meer volwassen moet voordoen dan ze in feite is. Niet voor alle smaken, maar zeker wel voor fans van Foster en Sheen.

Uitstekende film, erg goed voor die tijd..

Maar toch, het deed me soms toch denken aan een Pipi Langkous-film.

Indrukwekkend weer, die kleine Foster. Bijzonder filmpje dit. We zaten bij bepaalde scènes met grote ogen te kijken.