The Cyclops (1957)

Voor sentimentele redenen een 2,5: cult SF-B movie van Bert I. Gordon, maar zelfs de speciale effecten rammelen aan alle kanten. Matig verhaal. Redelijk amusant.

Een beetje in de stijl van Amazing Colossal Man maar nog een beetje saaier en minder monsteractie. De cycloop ziet er nog redelijk uit maar het duurt wel lang voor we hem te zien krijgen (na 40 minuten of zo en de film is maar 65 minuten). De film wordt beetje opgevuld met wat beelden over dieren die gegroeid zijn tot gigantische proporties door de grote aanwezigheid van uranium maar een bedreiging voor de bezoekers vormen ze nooit. Dat Susans verdwenen echtgenoot de cycloop was had ik na het vernemen van die informatie al door. . Verder veel gepraat en een conflict tussen de personages om de zoektocht op te geven of niet als er uranium wordt gevonden dat erg waardevol blijkt te zijn.
De manier waarop de cycloop wordt verslagen (en wellicht gedood) lijkt me duidelijk geleend uit de Griekse mythologie, de verhalen van Odysseus. Neen, de effecten en de acties het is me allemaal te knullig om echt vermakelijk te zijn.

Niet zo slecht als Robot Monster, maar laat het maar aan Edward D. Wood Jr.'s groot rivaal als het gaat om de titel 'slechtste regisseur aller tijden' Bert I. Gordon over om een behoorlijk gooi te doen naar het slechtste van het slechtste. Een beetje treurig om horroricoon Lon Chaney jr [The Wolf Man] in dit prutswerkje te zien over een vrouw die met een drietal mannen op zoek gaat naar haar verloofde, die al lange tijd vermist is na een vermoedelijk vliegtuigongeluk in een gebied in Mexico waar de radio-activiteit zeer hoog is. Volstrekt logisch dat ze zich naar dat gebied begeven en het feit dat al het leven daar kolossale vormen heeft aangenomen is even geloofwaardig als de lachwekkende special effects. Bela Lugosi vocht in 'Bride of the Monster' met een rubberen octopus, hier zijn het twee rubberen speelgoed hagedisjes die het tegen elkaar opnemen. Maar wacht, het wordt natuurlijk echt spannend wanneer de 8 meter hoge Cyclops uit de titel verschijnt en onze helden met zijn bizarre gemompel de stuipen op het lijf jaagt. Het hoogtepunt komt wanneer Susan besluit zich aan de volstrekt belachelijk ogende Cyclops voor te stellen en te vragen of hij misschien weet waar ze haar verloofde kan vinden. Wrijf u meermaals in de ogen, wees blij dat dit slechts 65 minuten duurt... of beter, sla dit onding over. Werkelijk een erbarmelijk exploitatiegevalletje.

Bij regisseur Bert I. Gordon weet je wat je krijg. Het zit hem in zijn naam! B.I.G. En deze film maak daar dan ook geen uitzondering op, Vergrote echte dieren, Goedkoop trucage, Om aan de titel te voldoen is er natuurlijk een éénoog,. Een man met gesmolten gezicht en uiteraard vergroot naar gigantisch proporties. Ook deze man is geen onbekende in de regisseurs zijn films (Colossal Man 1957 en Colossal Beast 1958) Onder de vier crewleden zien we Lon Chaney Jr. Een ironisch, of eigenlijk best pijnlijk stukje dialoog komt van hem tijdens deze grot-scene; "You got a drink? I need a drink!" Lon Chaney's gevecht met alcoholisme was in deze film in volle gang. Goedkope speciale effecten en een matige verhaal. Je weet bij Gordon altijd waar je aan toe bent. Wat natuurlijk ook een prestatie op zich is!

Ze hebben wel wat mooie posters voor zijn gedrochten gemaakt.