The Con Is On (2018)

Niet Fry maar Roth is de hoofdrolspeler. En hij speelt zo'n beetje de hele film onder invloed. Prachtige engelse humor. De toon wordt al meteen door de non gezet.

Een leuk, simpel misdaadverhaaltje met wat komische scènes gedragen door een aardige cast zou je verwachten, maar niets is minder waar. Het verhaal stelt niks voor en humor ontbreekt ook. Tim Roth is bijna heel de film aan de drank. Gelukkig zijn er nog wat leuke dames aanwezig. Helaas krijgt Alice Eve een zeer flauwe invulling en Sofía Vergara mag te weinig haar ding doen. Maggie Q is wel leuk in haar rol en Uma Thurman brengt gelukkig nog wat animo in de film. 4/10

Tegenvaller. Films over bedriegers en hun zwendelpraktijken kunnen erg leuk zijn, maar na een sterke start waarin we kennismaken met het oplichters duo Roth en Thurman(herenigd na Pulp Fiction), zakt The Con Is On als een kaarthuis in elkaar wanneer de actie verplaatst wordt na Los Angeles. Regisseur Oakley lijkt dan ook nog eens een parodie op het welgestelde, aparte volk van die stad te willen maken, en slaagt er in om in een recordtijd een overschot aan onleuke, zelfs behoorlijk irritante typetjes op te voeren. Het verhaal gaat dan eigenlijk nergens meer heen, slaat volledig dood. Er zit welgeteld één leuke runnig gag in over een hondenfluisteraar maar zelfs die is gejat van het betere Down and Out in Beverly Hills. Voor de rest behoorlijk wat dom geweld en schaamte voor de pijnlijk slecht geschreven rollen van erkende acteurs als Parker Posey, Stephen Fry en Sofia Vergara. Enkel de continue chagrijnige Roth kon nog een glimlach op mijn gezicht bewerkstelligen, maar dat is erg weinig voor iets dat zichzelf neerzet als komedie.