Metallica: Some Kind of Monster (2004)

Ik ken de band niet goed, maar mijn zin in een Metallica-concert was zeker niet te wijten aan St. Anger hoor. Ik heb het album al eens beluisterd, en het deed me niet veel (al vind ik St. Anger zelf best wel een leuk nummer). Ik zat eerder te denken aan hun oude classics

ja, ik vond die adviezen van hem echt op niets trekken, ik had steeds zoiets van "ja, daar had ik zelf ook wel op kunnen komen"

ik vond ook dat hij expres dure woorden gebruikte om wijs en intelligent over te komen

ook die lars blijft natuurlijk een zeer irritant ventje met z'n kauwgomgesmak, hetfield daarintegen vind ik dan juist wel weer een toffe vent

verder is het soms een beetje saai

3,0

Ben geen fan van Metallica maar vond deze film best vermakelijk

3.5*

Als Metallicafan (alleen alles t/m The Black Album want de rest is zwaar ), vond ik dit toch wel 'verplichte' kost. Echter veel minder egotripperij dan ik dacht en al met al een aardige 'waarheidsgetrouwe' docu. Wat betreft de bandleden en mijn opinies over hen, ben ik niet van gedachten verandert. Ulrich is zoals altijd zwaar irritant en met een ego van hier tot Tokyo, Hetfield erg koppig en bazig terwijl Hammett stilletjes is maar toch een duidelijke mening heeft en dondersgoed weet wat er om zich heen speelt. Soms bekruipt mij toch het gevoel dat deze docu bedoeld is als alweer een geldkoe die dient te worden uitgemolken tot de laatste druppel.

Verder nog een rake quote van AGE-411:

Ha, toevallig heb ik hem een half uur geleden nog eens opgelegd. Was alweer enkele maanden geleden.

En nu rap Kill 'em All uit de kast nemen.

Ruige, getatoeëerde rockersterren met lange haren, een leven vol drugs, drank en seks en concerten waar het niet wild genoeg kan gaan. De documentaire Some Kind of Monster laat de bandleden van Metallica echter totaal anders zien. Drummer Ulrich en zanger Hetfield zijn voornamelijk aan het kibbelen en zeuren als een 50 jaar getrouwd stel, terwijl een therapeut (met een salaris waarvan je verwacht dat je toch wel iets beters kan kopen dan zo'n oerlelijke kanariegele trui of foute korte broek) erbij zit en af en toe met wat, totaal belachelijk, advies komt.

Oké, die speelduur van 140 minuten is weliswaar iets te lang voor een dergelijk gegeven, maar vervelen doet Some Kind of Monster eigenlijk geen moment. Dit heeft de documentaire met name te danken aan een paar erg geestige momenten (die reclamespot opnemen), de idiote bijpersonages (die pa van Ulrich) en interviews met onder andere oudleden als Jason Newsted. Die afwisseling deed de film imo in ieder geval veel goeds. Want meneer Lars Ulrich kwam me bijvoorbeeld na een klein half uurtje al de strot uit met z'n overdreven geneuzel. Beetje een zeikertje is het.

3,5 sterren. Slecht album, fijne docu.

St.Anger vind ik na het S&M album ook wel het slechte album van Metallica wat er is, maar er staan wel een paar nummers op die beluisterbaar zijn.

Kwam Kill 'Em All niet al in 83 uit?

Misschien haakte Goss maar aan in 1986 bij Master of Puppets

Geweldige en grappige film!

Ik ben zelf fan van Metallica, dus erg leuk om wat over je favoriete band te zien. Dat ze af en toe zó serieus zouden zijn had ik niet verwacht. En trouwens, bij het einde, kreeg ik tranen in m'n ogen.

Kan ook '85 zijn geweest en ik ben niet pas aangehaakt bij Master of Puppets. Mijn eerste kennismaking met Metallica was het nummer Metal Militia van Kill 'Em all en direct daarna het album gekocht. Ja, op vynil nog. Een paar maanden geleden weer een platenspeler gekocht en daarop dit album gedraaid. KIPPENVEL !!!

Dan zou je wel moeten weten dat Metallica bestaat sinds 1981, en Kill 'em All uit kwam in 1983

Voer voor de fans, muziek is meer dan prima in orde!

Uiteraard. Maar ja, ik was toen nog vrij jong en Metallica kwam ietsjes later aangewaaid bij mij.

Maar ik neem aan dat dit geen wedstrijdje is wie het meeste weet van Metallica of dat er schande gesproken moet worden als je niet al bekend was met Metallica op het moment dat hun eerste album uitkwam?

Bekend met musicmeter?

De zustersite van deze?

Nee, dat dus net niet.

St.anger is totnutoe het slechtse album dat ik ooit gehoord heb.

Heel erg als je weet dat Master Of Puppets net een van de beste is.

Ik vind St Anger (album) ook niet veel aan. Maar altijd als ik deze docu kijk, krijg ik zin om het te luisteren. Ik luister niet veel zoals ik zei, maar de keren dat ik het luister heb ik er ook bepaald geen spijt van. Maarja de sound blijft om te huilen, de live versie (rehearsal) die op google video staat heeft een betere sound, dan hoor je dat het toch wel beter klinkt. En live zullen die thrashy nummers ook wel uit de verf komen. Hoewel Lars (setlist opsteller) er ook wel achter is gekomen dat St Anger niet echt zo gewaardeerd wordt als gehoopt

Natuurlijk. Als het geen metal is is het slecht.

Altijd dat gezever over St Anger... en toen kwam DM en toen waren de meeste gelukkig weer stil.

Metal up your ass en voor de nono's vorige jaar heb ik alle mannen gesproken tijdens de Meet & Greet op 30-3-2009 in Arnhem, Niks arrogantie, niks gezemel gewoon proffesioneel.

Op het einde nog mijn gemaakte vlag geruild met Lars voor zijn drumstick, dit had ik ook bij de M&G met hem afgesproken Mijn vlag belandde op het drumstel en hiervan staat een foto op de metontour

Wat is dit een ongelooflijk saaie documentaire. Ook nog eens met de slechts denkbare soundtrack: St. Anger.

Dan liever The Story Of Anvil. Daar spreekt tenminste liefde voor muziek uit. Daar krijgt de 'nieuwe' bassist geen miljoen op zijn bankrekening. Nee, die woont in een garage.

Niets ten nadele van Metallica, maar een documentaire maken op dát (saaaaaaie ) punt van hun carriere hadden ze nooit mogen toelaten.

ja en, ik ben pas aangehaakt in 2005 - 2006 ofzo, maar ik ben dan ook nog vrij jong (20) dus ik heb de hoogdagen van metallica (jammer genoeg) niet meegemaakt. wat ik wil zeggen is dat je niet al in 1981 kennis gemaakt moet hebben om een fan te zijn.

vrij goede docu trouwens, het geeft goed weer dat er achter de glorie die wij zien op het podium

vaak een hele boel problemen en ruzies kunnen schuilen.

Ik ben ook 20, en ben ingehaakt sinds 2005

Same here, mijn eerste cd was zelfs St. Anger De documentaire staat eigenlijk al serieus lang stof te happen in mijn kast. Ooit gekocht in het hoogtepunt van mijn fan-zijn maar nu dat wat is gedaald, vrees ik dat deze film ook zal dalen. Binnenkort maar eens herzien.

Voor school (Jaja!) heb ik 'm nog een derde maal gekeken en ik weet niet meer of ik dit vorige twee keer ook zag, maar sommige nummers op het album gaan echt over de emoties en gebeurtenissen die de mannen van Metallica ondervinden!

Ook goed om te zien dat Metallica bestaat uit vier echte mensen en geen gevoelloze, door drank afgestompte riff-machines.

Laat het overigens duidelijk zijn dat ik st. Anger geen slecht album vind.

Goede documentaire. Zaken waar je normaal van alles over hoort, maar nu ook kan zien. Bijzonder.

Slecht leesbaar bericht + reacties verwijderd.

Damn, wat is deze documentaire hard. Maar gelukkig is alles goedgekomen met Metallica.

Ik ben al heel lang fan van metallica en heb deze docu al een paar keer gezien.

En gisteren toch als afsluiter maar weer op gelegdt, na 2 ongelovelijke boutfilms te hebben gezien.

En weer was ik gauw ondergedompeld in de wereld die metallica heet.

Deze film roept verschillende emoties in me zoals euforie,trots, ergernis en ook blijdschap.

Euforie omdat er ook veel oud materiaal van de band voorbij komt.

Ergernis, om de manier hoe ze met jason Newsted zijn om gegaan en de soms arogante manier van doen van lars Ullrich, maar toch blijf ik de man wel zwaar respecteren om zn rol in de lange metalgeschiedenis.

Trots, dat de band nog bestaat en hun vaak goeie band met de fans.

En blijdschap omdat ze ondanks alles gelukkig nog steeds bestaan.

Ik vond trouwens dat ze die dr Phill al veel eerder de laan uit hadden moeten sturen.

Wat een kwakzalver was dat zeg.

Die zag metallica volgens mij alleen als de kip met de gouden eieren.

Want als James niet had ingegrepen zat hij er nog steeds volgens mij.

En als een docu zulke gevoelens allemaal bij je op kan roepen, dan is volgens mij een meer dan uitstekende documantaire.l

Van te voren was ik een beetje bang dat deze docu niet bijster interessant zou worden, omdat het zich vooral focust op de opnameperiode van het album St. Anger. Ik zie veel liever een docu over de gehele loopbaan van deze band. Zo saai als ik dacht dat het zou worden, werd het gelukkig niet. Het gedrag van Hetfield en Ulrich leidt soms wel tot irritatie, maar het is anderzijds ook Jiskefet in zijn puurste vorm. Het zijn twee te grote ego's in een te kleine kamer en Hammet houdt zich dan ook vaak verstandelijk op de achtergrond. De constant onderhuidse spanning binnen de groep die zo nu en dan leidt tot een stevige ruzie is vooral vermakelijke malaise. Vooral die fuck! van Ulrich in Hetfield zijn gezicht is onbetaalbaar.

4* viel btw iemand op dat Ulrich constant van kapsel veranderd. Ik geloof dat hij nog vaker zijn haar blondeert of knipt dan zijn vrouw.