Il Grande Duello (1972)

Il Grande Duello is een lekker overdreven en rauwe Europese western die in het begin wel wat wegheeft van Stagecoach en uiteindelijk eindigt met een soort gunfight at the O.K. Corral. Maar goed, dat zijn grote hoofdlijnen die in de sterk aanwezige, dikke laag spaghettisaus nog maar nauwelijks zijn op te merken. Verder is het immers een typische spaghettiwestern die qua setting weliswaar af en toe best wat wegheeft van het Amerikaanse westen maar wel de grillige sfeer heeft die er in het Italiaanse Wilde Westen altijd hangt. Het is voornamelijk de Lee Van Cleef-show want van zijn inmiddels in de vergetelheid geraakte tegenspeler Alberto Dentice moet de film het niet hebben, al had (zoals Brix ook al aangaf) de stoïcijnse Horst Frank eventueel wel wat eerder ten tonele mogen verschijnen om nog wat meer serieuze spanning in de film te brengen. Nu moet de film het naast de koelbloedige Van Cleef (voor)namelijk hebben van rondvliegende kogels en de grauwe sfeer.

Deze laatst aangeschaft op blu ray, waarop deze samen te vinden is met Keoma. Beiden overigens in meer dan behoorlijke kwaliteit.

Van Cleef is zoals gewoonlijk goed opdreef en eist de aandacht volledig op, met zijn aangeboren coolheid en aanwezigheid.
Het verhaal is niet heel bijzonder, een soort van detective, maar wordt vrij knullig gebracht, daar je als dader al meteen bij de eerste flashbacks Van Cleef herkent.

Toch wordt de film min of meer gered door twee uitermate sterke scènes:
allereerst is daar de openingsscène, waarin we Van Cleef zien lopen, onder schot gehouden door tientallen schutters
en de andere is de final duel, waarin een verbeten Van Cleef op de op hem wachtende drie broers komt aflopen. Beide scenes worden begeleidt door het hoofdthema, wat dan in al zijn glorie is te horen. Erg, erg goed en deze scenes weten de film boven de middelmaat te brengen.

Met moeite een zeventje, ofwel 3,5 ster.

Niet echt een boeiende western. Lee Van Cleef is natuurlijk nog wel goed, maar hij kan de film niet redden. Hij mist een goeie tegenspeler en zelf heeft hij al beter gedaan. Leuke soundtrack dat past bij het genre en de nodige actiescènes. Maar ik heb al veel beter gezien. Een tussendoortje.

Niet best.

De film begint nochtans best stemmig: uitstekende soundtrack en stoffige sfeershots terwijl de opening credits over het scherm rollen. De soundtrack blijft uitstekend over de ganse lengte, maar eenmaal de film echt begint wordt het al snel amateurtoneel. Slechte acteurs (en dito dub) schmieren er op los, maar als zelfs een karakterkop als Lee Van Cleef er eigenlijk niets meer van kan maken, zegt dat alles.

1,5