You Can Count on Me (2000)

Uitstekende film!

Als ik op de poster moet afgaan.....

Ben blijkbaar minder enthousiast dan Jerry, maar ik vond het ook een mooi filmpje...

3*

Mooi drama, maar niet zo heel erg bijzonder. Wel heel goed geacteerd!

Echt een mooie film ja!

"Samantha 'Sammy' Prescott: That just seems like an awful lot of extra paperwork.

Brian Everett: I like paperwork.

Samantha 'Sammy' Prescott: I could use a beer.

Brian Everett: I could use a tranquilizer."

Wat een goeie film zeg!

Had ik niet verwacht, afgaande op het affiche en de titel..

Veel humoristische scenes, goed geacteerd en een boeiend verhaal.

De karakters worden goed uitgediept.

Vannacht opnieuw gekeken. Het gevoel was nog steeds hetzelfde, oftewel topfilm!

Ik zag aan het begin v/d film onlangs dat Martin Scorsese! een v/d executive producers is van deze film. Staat ook op IMDB. Damn

Vet!! 3 sterren d'r bij!!

3,5+3=6,5. Sorry, no can do

zeer goed geacteerd, heb af en toe erg gelachen, maar ik vond het niet altijd even boeiend.

Ik ergerde me soms nogal aan het gedrag (en dan met name de lichtgeraaktheid) van de personages. Ik bedoel, het zijn toch redelijk normale mensen, waarom chillen ze dan niet gewoon??

Verder is het allemaal inderdaad niet zo bijzonder, maar het werd gelukkig allemaal wat luchtig gehouden met enkele geslaagde komische momenten. 3*

Rare opmerking.

Wel eens van het genre drama gehoord ?

Als jij alles naast de ff chillen lat legt, zul je nog veel vaker bedrogen uit komen.

Ik bedoelde: in de situaties waarin de personages zich bevinden zijn de gedragingen allemaal nogal overdreven en voor geen meter geloofwaardig. Ik vind dat de aspecten "normale personen" (want zo worden ze neergezet) en "overdreven opvliegingen" op een vervelende en irritante manier met elkaar botsen. Deze aspecten horen (in ieder geval in deze film) voor mijn gevoel niet bij mekaar, en het was m.i. beter geweest als de personages op bepaalde momenten gewoon wat meer hadden gechilled.

Ok, dat klinkt duidelijker. Ik kan niet zoveel met je kritiek, want ik heb de film totaal anders ervaren.

Goh, had ik nog nooit iets geschreven bij deze film? Ik vond You Can Count On Me best aardig en goed gespeeld maar op gegeven moment ook saai en hij bleef helemaaal niet hangen. En natuurlijk een vreselijke titel. Echt zo'n titel voor rtl4-woensdagavondfilm.

Mooie film die mij geraakt heeft. Goed geacteerd. Deze film gaat over de moeder / zoon / broer relatie, die goed uitgediept wordt met de diepere betekenis / thema's van het leven. 4*. Leuk om de directors commentaar te horen op DVD. Aanrader dus..

Op zich wel n ok-film, hoewel de muziek mij wel irriteerde door de scénes heen. Drie **

Na herziening vond ik 'm minder.

Ik ga deze morgen eens kijken. Kan trage films waar het vooral om het acteren gaat en niet de dingen erom heen wel waarderen. Ben benieuwd!

Ik vind Laura Linney goed, en Mark Ruffalo en Matthew Broderick zeer goede acteurs, dus zeker weten weer een fijne film lijkt me.

De titel, poster en mindere mate ook de plot deden mij het ergste vermoeden. De positieve recensies kregen mij toch zo ver de film te kijken. Geen spijt van.

De film is traag, maar de korte scenes (sommige scenes worden als het ware halverwege afgekapt, meer hoeven we ook niet te zien) maken het toch een best vlotte film. De karaters hebben diepgang, laten emotie zien (niet in de zin van janken, maar eerder schaamte en twijfel). De acteurs spelen goed, een leuke bijrol van Broderick en er is hier en daar wat humor.

Omdat het sentiment achterwege blijft een aardig drama.

Hm... net gezien en ik was behoorlijk onder de indruk.

De hele film. Broer en zus, verschillende levens, hun relatie, de ontwikkeling die Sammy doormaakt, bepaald niet voorspelbaar vond ik.

Die Terry is wel een leuke oom, haha!

PS. de muziekkeuze vond ik juist allesbehalve irritant, het klopte helemaal in de sfeer. Of hebben we het dan over smaak enzo... Ik luister die country muziek eigenlijk helemaal niet, maar het klopte vond ik.

Hier en daar vreemde montage en ietwat emotioneel vlak. Verder lijkt het script gewoonweg niet zoveel te vertellen te hebben. Dat daargelaten is het een lief filmpje met mooie rollen van Ruffalo en Linney.

Een prachtige film over echte mensen met echte levens en echte gevoelens. Regisseur Lonergan is wars van valse sentimenten en daardoor kruipen de personages echt onder je huid. Ruffalo speelt fantastisch (ik wist nog niet echt dat hij dat kon) en ook Linney weet te overtuigen. Minpuntje dat valt aan te voeren is wellicht het gebrek aan 'closure' in bijvoorbeeld Sammy's liefdesleven, of Terry's toekomst. We weten aan het einde nog steeds niet hoe de hoofdpersonen er nu voor staan. Waar we wel deelachtig van zijn geworden, is het besef dat deze mensen er altijd voor elkaar zullen zijn, 'however I fucked up again', zoals Terry zou zeggen. Een verhaal, uiteindelijk, over echte liefde, niet tussen man en vrouw, maar tussen broer en zus. Familie.

Lonergan schuwt de happy ending, en aan het einde van de film wordt duidelijk dat er eigenlijk geen betere is dan dit open einde, waarin geen garanties voor de toekomst worden gegeven. Want, ach, zo gaat dat in het eche leven toch ook niet? 4,5/5

Sterk geacteerd van Ruffalo. De film heeft een mooie, realistische sfeer (hoewel minder realistische momenten m.i., bijvoorbeeld die dubbelrelatie van Sammy) en eigenlijk geen verhaal. Toch wel boeiend.

3,5*

Sorry, maar deze film juist totaal niet boeien. Niet uit kunnen kijken.

De Volkskrant EN de vpro-gids waren erg lovend over deze film, maar ik vond hem toch echt iets te traag. Veel dingen werden achterwegen gelaten. Ik had wel iets willen zien van de relatie tussen broer en zus VOORDAT zij ieder hun eigen weg gingen, dat miste ik echt. Er werd maar weinig gesproken over hun jeugd, terwijl me dat niet een geheel onbelangrijk aspect lijkt. Hoe zijn deze mensen geworden wie ze nu zijn? vroeg ik me de hele film af, maar mijn vraag werd niet beantwoord. Ik denk dat regisseur Kenneth Lonergan daar best iets mee had kunnen doen. Door er wat meer achtergrondinformatie in te verwerken had de film misschien wat meer vorm gekregen.

Vooral de manier waarop beide volwassenen met de kleine Rudy omgingen - en dan met name het verschil - vond ik interessant. Het overdreve zorzame van Sammy en de ondoordachte soms ronduit domme acties van Terry (deed me denken aan Ben Stiller in "Big daddy").

En dan het liefdesleven van Sammy... ik vond het niet echt gepast en het waren zeker niet de meest leuke scenes uit de film, in tegendeel. Ik denk dat Lonergan hiermee wilde laten zien dat niet ieder mens perfect is, maar van mij had het niet zo gehoeven.

Prima geacteerd door alledrie, dat is zeker een pluspuntje waard. Een opluchting ook dat deze film niet één groot blok sentiment is geworden.

Ik geef hem 3 sterren!

Geen slechte film,maar (helaas) geen film die me echt bij zal blijven. Het acteerwerk was absoluut goed te noemen,alleen het verhaal had mijn inziens toch echt wel iets interessanter gemogen. Er gebeurde nou niet echt bepaald schokkende dingen. Veel praten zonder echt ergens heen te willen.

Eigenlijk begon en eindigde de film met Terry,die kwam en weer ging...

Niet wat ik ervan had verwacht,jammer. Misschien dat als ik hem nog eens zie dat ie me dan beter zal bevallen,maar voor nu... 2,5 ster

Leuke film. Lekker wegkijken, met goed acteerwerk. 4*