Shurayukihime: Urami Koiuta (1974)

En dat denk ik niet, mag ik alle verhalen geloven van alle mensen die deze minder vonden. Vond dit ook niet veel soeps, met een quasi-interressante plot en laag aandoend tempo. Kenjiro Hiroso's score is aardig en Meiko Kaji fascineert mij.. Maar dat maakt geen goede film. Zag nu net weer een stukje op tv en zou het niet aandurven nog eens volledig te zien. 2 sterren

Ietwat minder dan het eerste deel. De film deed mijn inziens ook meer ogen als een politieke film dan een samurai flick. Daarnaast komt het op neer dat Meiko Kaji nauwelijks aanbod komt, ze dient meer als een bijrol. Voor de rest heb ik me aardig vermaakt.

Teleurstellend vervolg. Lady Snowblood heeft het iconische achter d'r gelaten en we moeten het met een overheersend script doen. Een dooddoener wat mij betreft. Geef mij maar de wraakengel die haar slachtoffers flink onder handen neemt. Dit was me te soft.

2,5*

Helaas een stuk minder dan deel 1. Geen wonder dat men beide films in één doosje heeft gestopt, deel 2 zou anders bijna niemand kopen!

Op één of ander manier loopt het hele verhaal zo houterig als wat en barst het verhaal ook nog eens van de plotgaten en onlogische akties. Lady Snowblood is en doet niet veel bijzonders en ook qua mooie plaatjes is het stukken minder genieten als in deel 1.

Jammer, ik had hoge verwachtingen na deel 1, maar ja, 't is niet anders...

Ik vraag me trouwens nog steeds af hoe Lady Snowblood het einde van deel 1 heeft weten te overleven?

Vond het goed meevallen. Best vermakelijk, met enkele goede scènes die ik toch niet had willen missen. Ik denk aan een geweldige long take op het begin, enkele best brute martel scènes en meerdere sterke gevechten tegen en op het eind. Het verhaal is wat minder, ietwat overbodig maar ook zelfs eigenlijk nog niet oninteressant. Inderdaad minder dan deel 1, maar ja die was dan ook wel erg goed. 3,5 sterren.

Lady Snowblood neemt opnieuw wraak

Soms verschiet je ervan hoe lang het eigenlijk geleden is dat je een bepaalde film hebt gezien. Het was ergens in april 2017 dat ik me voor het eerst waagde aan Lady Snowblood en dat was een aangename kennismaking. Een film met een heerlijk sfeerbeeld, maar de opvolger werd heel wat slechter beoordeelt. Wegens omstandigheden is dit dan ook blijven liggen, maar nu bijna een jaar later toch eindelijk eens werk van gemaakt. Wat blijkt? Helemaal niet zo slecht als de score in eerste instantie doet vermoeden.

Misschien wel net dankzij het feit dat ik geruime tijd tussen beide delen heb gelaten. De eerste Lady Snowblood zit al wat verder weg in het geheugen en naar mijn gevoel pakt deze sequel het anders aan. Minder focus op de gevechten zelf en in de plaats krijgen we een politiek getint plot rond een anarchist die vastbesloten is om de wereld te verbeteren. Een compleet andere richting dan het standaard wraakverhaal uit het voorgaande deel, maar op zich nog wel een boeiend gegeven. Love Song of Vengeance, zoals dit tweede deel is gedoopt, hangt weliswaar wat met haken en ogen aan elkaar (en doet zelfs wat denken aan een verhaallijn uit Rurouni Kenshin, al is het eigenlijk andersom aangezien de manga van Kenshin later is uitgekomen dan die van Lady Snowblood) maar ik vond de strijd van Lady Snowblood en de Tokunaga broertjes tegenover de overheid wel geslaagd. Een stel meedogenloze en heerlijk schmierende slechteriken ook, altijd fijn in dit soort films. Zeker Kikui is wel een heerlijk slecht figuur.

Deze sequel volgde al erg snel op het origineel, een jaar later was het al zover, maar dat heeft gelukkig wel als resultaat dat twee belangrijke spelers terugkomen. Toshiya Fujita neemt opnieuw de regie voor de film op zijn rekening en de hoofdrol is opnieuw weggelegd voor Meiko Kaji. Zeker die laatste blijft toch een heerlijk iconisch personage. Nieuwkomers zijn er genoeg met onder andere Jûzô Itami en Kazuko Yoshiyuki (de Tokunaga broers) en ook Shin Kishida (Kikui) is een goede toevoeging. Sowieso een aantal erg leuke bad-guys. Zo heerlijk overdreven met hun hoeden en capes.. Iets minder visueel dan zijn voorganger, maar er blijven genoeg expliciete scènes voor de liefhebber en het is toch ook duidelijk dat Tarantino hier en daar weer inspiratie is gaan halen voor zijn Kill Bill saga.

Minder dan de voorganger inderdaad, maar dit wordt wel erg hard afgekraakt en dat is toch voor een groot stuk onterecht naar mijn gevoel. Misschien dat je dit back to back kijkt, dat dan het verschil in kwaliteit opvalt maar ik heb me hier gisteren wel mee geamuseerd. Vreemd eigenlijk dat hier zo weinig stemmen voor zijn in vergelijking met de voorganger, is toch in de Benelux uitgebracht als 2 films op één schijfje.

3.5*

Komt niet zo goed op gang en is een zwakkere versie van de eerste film (3,5*). Snowblood speelt hier meer een rol op de achtergrond en dat werkt niet. Een door de politie opgejaagde Lady Snowblood krijgt sympathie voor een anarchist die het opneemt voor de onderdrukte bevolking. Het wraakmotief voelt hier als een verplicht nummertje aan, maar desondanks bevat de film nog steeds enkele brute scènes. Vrees toch dat ik deze film vlug zal vergeten zijn...

Eigenlijk in alle opzichten wat minder dan het eerste deel. Dat maakt de film niet slecht, maar wel een beetje een tegenvaller t.o.v. deel 1. Toch is het geen afgeraffelde film en blijft Lady Snowblood als personage erg cool.