The Heartbreak Kid (1972)

Een klein meesterwerkje waarin Cybill Shepherd als Kelly Corcoran een magnifieke rol speelt naast Charles Grodin.

Een bittersweet verhaal-vorm en het type black-comedy dat zijn tijd ver vooruit was. Hoe maak ik pijnlijke situaties, harde klasseverschillen toch op een bepaalde manier komisch is wat deze film zo sterk maakt. Natuurlijk is veel te danken aan regisseur Elaine May en schrijvers Bruce Jay Friedman (story "A Change of Plan") en Neil Simon (screenplay)

Een aanrader voor wie deze film nog ergens kan gaan zien.

Cybill Shepherd is echt veel te leuk voor deze film, aan de andere kant maakt ze daarom veel goed. De geforceerde flauwe humor, totaal geen zwarte humor zoals hierboven staat beschreven, doet het een paar keer goed van de tientallen pogingen. Zoals je leest is dit duidelijk te weinig wil je je 100 minuten vermaken, zelf had ik het dan ook wel gezien na een halfuurtje. Charles Grodin acteert verder wel overtuigend als de aanbidder van Cybill Shepherd als Kelly, en ik zeg het nog maar eens: wat is zij een buitengewone actrice.

Eigenlijk zie je de personages van Grodin en Shepherd totaal niet bij elkaar passen , maar vooral Grodin steelt toch wel de show met zijn maffe personage .

De confrontatie met haar vader had wel een heel stuk beter gekund , qua humor vooral .

Nu werd het naar mijn mening te serieus aangepakt en bloed de film ahw dood naar het toch wel nogal onbevredigende en ook ongeloofwaardige einde toe .

Toch viel er verder gelukkig nog wel genoeg te genieten gedurende de film maar er had meer in gezeten .

Knappie hoor die Cybill Shepherd. Viel me in The Last Picture Show van het jaar ervoor ook al op. Moest af en toe even aan Penny denken uit The Big Bang Theory.

De film zelf? meh.

Grappiger dan verwacht. Grodin is Lenny, een sympathieke egoïst die kennelijk in een opwelling besluit te trouwen met een meisje dat niet echt bij hem blijkt te passen, een fijne rol van Jeannie Berlin, die me heel bekend voorkwam en een rolletje blijkt te hebben in Succession. De scenes tussen hun, waarbij Lenny al vrij snel concludeert dat hij een fout heeft gemaakt, en vervolgens niet al te subtiel te werk gaat, zijn behoorlijk grappig zonder de lach-of-ik-schiet humor die dergelijke films nogal eens kenmerkt. Een speciale vermelding voor Lenny's imaginary friend Wilbur.

Na de huwelijksreis zakt het wel iets in al blijft het onverbeterlijke optimisme van Lenny wel leuk en is de eindscène, als Lenny er een beetje verloren bijzit nadat hij (waarschijnlijk) opnieuw een fout heeft gemaakt, behoorlijk raak.

The Heartbreak Kid is een fijne komedie met een donker randje, maar je moet hem denk ik wel op het juiste moment zien, liefst met al wat mislukte relaties op zak.