menu

Arsenal (1929)

Alternatieve titels: Арсенал | Arsenaal

mijn stem
3,60 (39)
39 stemmen

Sovjet-Unie
Drama
90 minuten

geregisseerd door Aleksandr Dovzhenko
met Semyon Svashenko, Amvrosi Buchma en Georgi Khorkov

Een kleine groep ontevreden fabrieksarbeiders uit Kiev komt in opstand tegen hun onderdrukte positie. Als de nationalisten er een legereenheid op afsturen, verschansen de opstandelingen zich in een munitiefabriek en verzetten zich met de middelen die tot hun beschikking staan.

zoeken in:
avatar van The Eye
4,0
Zelden zulk briljant camerawerk gezien als in deze film. En dan te bedenken dat-ie in 1928 gemaakt is. Prachtige details (die me bij herziening misschien niet weer opvallen, maar dan zijn er wel weer andere dingen) en camerastandpunten. Zeldzaam mooie gezichtsuitdrukkingen, sowieso, de mensen lijken zo weggelopen te zijn uit een schilderij van Breughel of Bosch. Ik kan nog wel verder gaan over lichtgebruik, schaduwspel, kadrering, etc. maar het moge duidelijk zijn Hier en daar een subtiel cellootje, zou in sommige scenes nog veel meer impact gehad kunnen hebben dan de weinig subtiele muziek gedurende de film. Maar met zoveel mooie beeldpracht kom je als liefhebber genoeg aan je trekken. Absolute aanrader voor fans van oude films.

avatar van Ramon K
4,0
Zelden zulk briljant camerawerk gezien als in deze film.


Eens. Die Dovzhenko is een grote. Zemlya vind ik nog een beetje beter dan Arsenal omdat de beelden daar wat poetischer zijn.

avatar van Vinokourov
3,5
Het denderende ritme van deze film in combinatie met de beelden is me vooral bijgebleven. Zemlya blijft desalniettemin Dovzhenko's beste werk, maar dit is ook zeker de moeite waard en gelukkig niet zo lang.

avatar van VanRippestein
3,5
Een erg aangename Sovjetfilm. Zoals anderen ook aangeven is het camerawerk subliem. Ik ken het overige werk van Dovzhenko (nog) niet, maar dit belooft wat. Ten opzichte van Eisenstein, Vertov en Pudovkin vond ik de film behoorlijk lyrisch en poetisch. Dat heeft z'n voor en nadelen: Het plot heb ik met erg veel moeite alsnog niet helemaal kunnen volgen. Dit komt volgens mij door 2 zaken: De manier van verhaal vertellen is erg onorthodox door de vele sfeertekeningen die los van het plot voorbij komen. Ze ondersteunen zeker de emotionele lijn van het plot, maar aan de andere kant had ik wat moeite met hoofd- en bijzaak af en toe. De montage is idem; erg lekker, maar het is wel echt even een andere bril opzetten, ook ten op zichte van Montage-koning Eisenstein. Ten tweede is het echt een pre om de russische geschiedenis te kennen. Zelf kom ik niet veel verder dan een afgezette tsaar, revolutie --> communisme. Met die kennis redde ik het niet. Dovzhenko lijkt de film gemaakt te hebben voor iedereen die erbij was en dus ook weet hoe en wat. Logisch, maar toch jammer dat de film daarom niet echt toegankelijk is qua verhaal. Wellicht verhoog ik mijn stem op het moment dat ik de film herzie na een korte amateur studie over het onderwerp.

Al met al zeer de moeite waard voor de beelden/montage alleen al, een beetje langdradig middenstuk, maar het einde compenseert ruimschoots.

avatar van Mochizuki Rokuro
4,0
Minder poëtisch dan Zvenigora die ik eerder zag deze week - en dat is eigenlijk een understatement. Maar ook hier gebruikt Dovzhenko een stijl die je wel een filmgedicht zou kunnen noemen, dus enige poëzie is er in deze harde oorlogsfilm wel terug te vinden.

Losse flarden, op zich zelf staande sequenties, tableaus die wel een geheel vormen. Hier is de naieve Sovjet-retoriek alom aanwezig, maar wat zijn er ongelofelijk veel krachtige scènes, onaards mooi gecompneerde ritmiek en veelzeggende beelden. Enige probleem is de (oorspronkelijke?) muziek van Ovchennikov - hoewel de chaos me hier beter beviel dan de vorige film. Op naar Zemlya, al las ik denk ik even een pauze in.

De DVD versie van Mr. Bongo duurt overigens 89 minuten. Even kijken of daar een goede bron voor te vinden is voor een correctie (imdb meldt 'iets Belgisch'). De transfer is wel van mindere kwaliteit dan die van Zvenigora.

avatar van eRCee
2,5
Het verhaal van Arsenaal is eigenlijk nauwelijks te volgen en wat er wel begrijpelijk aan is kan geschaard worden onder pathetisch socialistisch realisme, vol zwart-witte tegenstellingen. De film leunt derhalve volledig op z'n vormgeving, maar dat is onvoldoende om de aandacht er bij te houden; vooral het middenstuk is echt doorbijten. Het laatste kwartier trekt Dovzhenko gelukkig alle stilistische registers open en is vooral de montage bij vlagen magnifiek. Overigens zag ik de film met live-muziek die nogal modern was en hoewel an sich niet onaardig, voor mijn gevoel niet altijd een optimale ondersteuning vormde van de beelden. Een tegenvaller, al met al.

Ik vond de muziek juist geweldig bij de film. En inderdaad: redelijk onnavolgbaar plot, maar voor mij was het genot van het kijken (en luisteren dus) al groot genoeg om het tot een behoorlijk memorabele bioscoopervaring te maken.

avatar van eRCee
2,5
Ik Doe Moeilijk schreef:
Ik vond de muziek juist geweldig bij de film.

Het is denk ik aan de ene kant een vrij moeilijke film om live te begeleiden, vanwege de soms snelle scene-wisselingen en het gebrek aan lijn.
Dit was echter de vierde film die ik ooit zag met live-muziek en qua samenhang tussen beelden en muziek wat mij betreft de minste. De beste, mijns inziens, was de orgelbegeleiding bij Metropolis.

avatar van John Milton
4,0
eRCee schreef:
(quote)

Het is denk ik aan de ene kant een vrij moeilijke film om live te begeleiden, vanwege de soms snelle scene-wisselingen en het gebrek aan lijn.
Dit was echter de vierde film die ik ooit zag met live-muziek en qua samenhang tussen beelden en muziek wat mij betreft de minste. De beste, mijns inziens, was de orgelbegeleiding bij Metropolis.
was dat met Kinetophone? Er was afgelopen april weer een voorstellingen van hen met Arsenal, maar nu in Vera zag ik. Helaas, ik ben geen Stadjer meer. Heb daar wel een aantal voorstellingen met muziek meegepakt, waaronder Håxan, The Lodger en Man with a movie Camera. Enige waar ik echt van baal gemist te gemist te hebben is Nosferatu in de A-kerk. Sinds ik in De Randstad woon nog een paar oude Hitchcocks met live muziek gezien vorig jaar in Eye. Moet ik eigenlijk vaker doen. Metropolis met orgel. Jaloers. Maar wel houten kont denk ik?

Mijn hoogtepunt.

avatar van eRCee
2,5
Die was het ja, met Kinetophone in Forum Images te Groningen.

3,5
Film is nogal karig met informatie en is daarom bij momenten, wat het verhaal betreft, niet zo in detail te volgen, zeker niet in het middenstuk waarin de discussie omtrent de opstand wordt gevoerd. Een en ander wijst aldus naar de filmische waarde van de film en die is toch wel bijzonder.
Een massa korte shots van vooral erg expressieve koppen, drastische bewegingen en ook indringende impressies van het leed als gevolg van oorlogsellende, die vooral in de inleiding worden aangesneden.
Ben geen kenner van de Russische film, zeker niet uit die periode, en evenmin van de Russische geschiedenis. Een zekere kennis ervan zou zeker nuttig zijn, al blijf ik er bij dat het cinematografische heel veel vergoedt.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:57 uur

geplaatst: vandaag om 06:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.