Howard the Duck (1986)

1 van de slechtste films ooit. Flauwe humor en slecht acteerwerk van zo'n beetje heel de cast, alleen Tim Robbins speelt nog wel ok. Deze film was de winnaar van 4 razzies (o.a. slechtste film) en terecht. Dat ik hier op mm sommige mensen deze film 4 tot 5 sterren zie geven, is onbegrijpelijk haha.

Een film met pure jeugd nostalgie.

Een bekende film classic uit de eighties.

Met een feel good sfeer en een beetje spannend op een luchtige wijze.

Met voor die tijd, prachtige special effecten.

Met de gevederde held Howard the duck van een andere planeet.

Die onfortuinlijk op de Aarde komt.

En bijgestaan door de rock chick Lea Thompson en haar knotsgekke vrienden de wereld moeten redden.

Blijft genieten deze eighties film.

Leuke onderhoudende film die lekker wegkijkt, vroeger ook al eens gezien.

Deze superhelden comedy na jaren weer herzien op de uncut bluray van 101BlackLabel. Gebaseerd op het stripverhaal van Marvel en onder de productie van George Lucas.

Verhaal begint met Howard die vanuit DuckWorld naar planeet Aarde wordt gezogen door middel van een laserstraal. Daar beland hij in een steegje in Cleveland, Ohio en loopt al snel tegen rockster Thompson aan die toevallig wordt lastiggevallen door wat tuig. Ze raken bevriend en Thompson brengt hem voor hulp en raad naar wetenschapper Robbins, die achteraf een lab assistent blijkt te zijn, maar die wil er alleen maar een slaatje uitslaan. Samen gaan ze uitzoeken hoe ze Howard terug naar zijn planeet kunnen sturen. Ondertussen wordt de aarde bedreigd door een Dark Overlord (Jones), die de mensheid wilt uitroeien.

Blijft een leuke film en voor die tijd best aardig gemaakt met een heerlijk 80’s sfeertje. Scene met die vrouwelijke motorbende “Satan’s Sluts”. Let ook op de kapsels, moest gelijk aan David Bowie Labyrinth denken. De actie scenes zijn wel knullig, beetje niveau Home Alone, ik had wel wat meer van die Quack-Fu willen zien. Wel props voor Jeffrey Jones, die een sterke rol neer zet. Verder hoop leuke verwijzingen naar andere films. Thompson had trouwens wel een lekker kontje hoor, die scene als ze in d’r slipje op haar bed kruipt, zou je toch zo een veeg geven. Geweldige eindsong trouwens, schijnt dat Thompson de liedjes zelf zong, klonk helemaal niet verkeerd.