The BFG (1989)

Deze film heb ik als kind toch veel gezien zeg!

Erg leuke, symphatieke film met een leuke reus. Het zag er aardig uit en het was boeiend. Wel was de tekenstijl nogal simpel, maar ach, als kind maakt je dat weinig uit he.

3*

Als klein kind heb ik de kinderboeken van Roald Dahl verslonden. Blindelings vond ik de verfilmingen van die boeken natuurlijk ook prachtig, zo ook was dat het geval met de GVR. Jaren later keek ik deze film opnieuw en toen viel die toch een beetje tegen. Het is inderdaad allemaal niet zo heel mooi .

Nog eens herzien. Dan valt het toch tegen allemaal. Als kind let je natuurlijk niet op bepaalde aspecten. Het boek is fantastisch, het loopt lekker vlot, het taaltje van de GVR is top, etc. Dit komt juist in deze film niet uit de verf. Het verhaal loopt niet lekker, je kunt de GVR maar moeilijk verstaan; de grappige woorden zijn in kleine getalen aanwezig. De leuke stukjes uit het boek worden hier een beetje afgeraffeld. Jammer, hier zit veel meer in. Erg gedatteerd ook. Tijd voor een re-make!

Toch een (zeer) kleine 3*. Ook vanwege jeudsentiment.

Misschien is het begrip jeugdsentiment niet volledig op zijn plaats, omdat het jeugdsentiment voor mij toch echt het boek was. Ik heb deze meerdere malen gezien.

Jammer eigenlijk dat je dan de film kijkt. Vooral bij een boek als deze is het leukste gedeelte het gedeelte dat je zelf mag verzinnen: Het beeld.

Roald Dahl blijft natuurlijk een prachtige schrijver en ik heb dan ook genoten van zijn boeken. Deze film is een goede verfilming van de GVR, maar een echte verfilming bestaat er eigenlijk niet. Daar zijn de boeken veel te goed voor.

3,5*

De GVR, een stuk jeugdsentiment dat zelfs na een hedendaagse herziening nog zo stevig als een huis blijft staan. De film is één brok aan sfeer, alleen al dankzij de bijzondere tekenstijl, de prachtige achtergronden en de erg sterke score. Het plot wordt daarnaast doeltreffend en met een uitstekend tempo verteld en de kleurrijke karakters uit het boek van de legendarische Britse schrijver komen goed uit de verf.

De GVR zelf is een bijzonder personage, maar ook de angstaanjagende kwaadaardige reuzen worden stuk voor stuk geweldig neergezet. Heerlijk over-the-top gruwelijk. De film is mede hierdoor overigens niet meteen voor de allerkleinste kijkers. Even creepy als ijzersterk is bijvoorbeeld de scène waarin de leider van de reuzen uit het water herrijst om een slapend kind uit zijn slaapkamer te halen. Oké, De GVR was weliswaar één van mijn eerste films die ik ooit zag en was destijds mijn grote favoriet, het blijkt toch meer dan enkel jeugdsentiment. Want nu nog steeds blijft deze film reusachtig leuk.

4 sterren.

De tekenfilm uit 1989 is puur jeugdsentiment. Op latere leeftijd komt het zaakje allemaal wel erg gedateerd over. Een lichte teleurstelling, maar zo gaat dat vaker. Niettemin een fraaie prent!

The BFG. Ofterwel de gvr toen ik klein was. Me moeder had dit ooit speciaal opgenomen op videotape toen het op tv kwam. Het is niet een slechte bewerking van het boek, maar ook geen goede. Ook van al die kritiek dat je gelijk het boek moet afkraken ermee vind ik maar doodzonde, dan neem ik aan dat je meer op actie en geweld gewend bent dan een serieuze critic.

Ik had deze film eerst gezien voordat ik het boek las. Het einde voor de film vond ik teleurstellender dan wat het boek te bieden had. Ondanks dat vind ik Sophie in animatie er best leuk uitzien. Ze blijkt close te zijn met de real life Sophie Dahl toen ze nog klein was.

De liedjes zijn ook niet slecht. Sometimes, secretly is echt een heel mooi nummer wat me altijd best tranen bezorgde. De zangeres geef ik daarvoor echt een plus punt voor.

De monsters zijn idd teveel monsterlijk getekent. Ik zou bijna zelf niet als ik kinderen zou hebben gauw deze film laten zien. In het boek zagen ze er nog redelijk uit. De enge sfeer in het begin vond ik ook een minpunt. Ik was er vroeger niet bang van, maar ik kan me voorstellen dat kinderen er wat schrikwekkende momenten ervan kunnen krijgen.

Maar ondanks dat, geef ik deze film een 4,0* wegens ook de nostalgische gevoelens

Ik ben groot geworden met (onder andere) de boeken van Roald Dahl. Een man die enorm kon schrijven op kindermaat met een kleurrijke fantasie. In die zin dat hij de kunst had de fantasie van de lezer te laten werken. Daardoor ben ik wel meermaals teleurgesteld geweest bij een verfilming van zijn boeken. The Witches, Mathilda en de versie met Johnny Depp van Willy Wonka waren zo'n teleurstellingen. Helemaal niet wat ik qua sfeer in gedachten had bij het lezen van het boek. Fantastic Mr. Fox en de originele Willy Wonka uit de jaren '70 vielen wel nog goed mee. BFG zit daar wat tussen, al is het jammer dat dit een animatiefilm is geworden. Het komt wel wat in de richting van het boek (qua sfeer bedoel ik dan) maar echte kwaliteit is dit niet. Hopelijk komt hier toch nog eens een verfilming van. Men kan hier veel meer mee doen. Misschien is het wel persoonlijk, omdat ik als volwassene een verfilming wil zien van een boek dat ik als kind gelezen heb. Soit, dit is een probleem dat elke boekverfilming met zich kan meedragen zeker?

Dat was wel heel lang geleden dat ik deze heb gezien. Raar in mijn herinnering animatie/live-action. Maar wat ik me herinner was hij wel erg goed. Een hele leuke film die ik in die tijd heel erg leuk heb gevonden. Ga hem snel weer herzien

Jeugdsentiment... Vandaag voor het eerst in 15 jaar weer eens gezien, samen met mijn dochter. Hij blijft aardig overeind, maar het is geen hoogvlieger. De animatie is gedateerd en behalve de GVR komt geen enkel personage echt uit de verf. De film haalt beslist niet het niveau van het boek, maar toch: heel aardig. We hebben ons niet verveeld.

Het personage Sophie stond me als kind al tegen (in de film dan). Ze ziet er niet uit en heeft een verschrikkelijk irritante stem. Ik hoopte altijd dat ze zou worden verslonden door de Bloedbottelaar.