Thunderbolt and Lightfoot (1974)

Zeer leuke en tevens ook goede actie/misdaad film met prima rollen van Clint Eastwood en Jeff Bridges. De film wist me van het begin tot het einde te boeien en de beelden zien er regelmatig ook fraai uit.

Dit debuut van Michael Cimino is lekker losjes en heeft één enorm groot voordeel... Jeff Bridges. Hij weet met zijn acteerprestatie de sfeer van de film behoorlijk te bepalen.

Er zitten niet al te veel actiescenes in, maar daat is in deze film ook niet het belangrijkste. De scenes tussen Eastwood en Bridges vormen namelijk de spil van het verhaal.

Zeer jammer dat Cimino na het debacle van Heaven's Gate door Hollywood is uitgekotst, want de man heeft enorm veel talent.

3,5*

Cimino's debuut.

En ondanks dat het niet het sterkste werk van de curieuze regisseur betreft, is het een aangename roadmovie geworden. Buddies Bridges en Eastwood zijn aan elkaar gewaagd, maar het is met name de komische ondertoon die de film lekker licht houdt.

Goed.

Bridges is uitstekend in dit avontuur met onvermijdelijk veel clichés (Gelijkaardige onderwerpen zijn ook al vele keren verfilmd) maar in zijn geheel best te genieten, ook nu nog, 36 jaar na het uitbrengen.

Go... fuck... a duck.

Ik heb ooit een interview met Clint Eastwood gezien waarin hij zei dat hij erg graag wou dat Jeff Bridges de rol van Lightfoot zou spelen, omdat zijn relaxte acteerstijl erg goed in de film zou passen. Dat zij Eastwood dus, en daar ben ik het heel erg mee eens, want Jeff Bridges speelt hier de rol van zijn leven en vormde een geweldig koppel met de ook uitstekend spelende Eastwood. Maar de meeste lof gaat van mij absoluut uit naar Bridges, wat een acteur! Het zijn vooral die twee die deze film erg leuk maken.

Maar gelukkig zaten er nog genoeg andere punten in de film die mij uitstekend bevielen. De film begint als een erg fijne buddy roadmovie waarnaar het word opgebouwd naar een zeer spannende heist film, met een misschien wat voorspelbaar, maar wel een mooi einde. In het middenstuk verliest de film soms wel wat tempo, maar gelukkig was dat maar even en wordt de film al weer snel erg leuk.

Verder zaten er ook behoorlijk wat memorabele scenes in de film. Met als hoogtepunt natuurlijk de Go fuck a duck scene. (Uiteraard) ook een goeie bijrol van George Kennedy is een verder dus erg leuke film. Behoorlijk genoten van dit Thunderbolt and Lightfoot. 3,5*

Dit blijft een behoorlijke roadmovie/misdaadfilm met enkele komische momenten. Niet de eerste keer dat ik die zie, maar vreemd genoeg blijft Thunderbolt&Lightfoot als een goede herinnering hangen. Jeff Bridges speelt een iets zwakkere Eastwood van het scherm en heeft er ook een Academy Award voor gekregen. De film verliest aan tempo in het middengedeelte maar is verder voorzien van mooie beelden en een goede chemie Eastwood-Bridges.

Aardige actie-roadmovie waarin twee vreemden achter een oude buit aangaan. Het verhaal is aan de matige kant, maar de film kijkt redelijjk lekker weg. Aan het begin van de film is de reden van de samenwerking tussen Thunderbolt en Lightfoot wat onduidelijk. Verder een enigzins verrassend en goed einde. Clint Eastwood doet waar hij goed in is en Jeff Bridges zet een leuke rol neer, helemaal als hij zich moet verkleden als vrouw.

Ik was bij het einde van de film even in de war omdat ik toch echt hoopte dat ze ermee weg zouden komen. Bridges' dood kwam echt als een schok.

Heerlijke film! Eerlijk is eerlijk, Jeff Bridges speelt met gemak acteergrootheden als Eastwood en Kennedy van het scherm. Wat een enthousiasme en jeugdige onbezonnenheid, het komt zo ongelooflijk goed over. De chemie tussen de twee hoofdrolspelers is gelukkig ook uitstekend, waardoor de dialogen vaak speels en geimproviseerd ipv gescript over komen.

Verder heeft de film wel weer een typische Eastwood film opbouw: er gebeurt iets in het begin, vervolgens krijgen we een hoop scenes die leuk zijn (die hillbilly met zijn wasbeer en konijnen), maar eigenlijk helemaal niks met de rest van de film te maken hebben. Pas na het midden komt de omslag en krijgen we eindelijk een idee waar het verhaal nu precies naartoe gaat. Dit is allemaal geen probleem door de acteurs en de gebeurtenissen, het was meer een constatering dan kritiek.

De verdere cast is ook fijn. Catherine 'Daisy Duke' Bach in een van haar eerste rollen, Geoffrey Lewis als stuntelende gangster en Gary Busey in een piepklein rolletje kleuren deze film allen zo in, dat we het idee hebben een complete sterrencast te zien (iets wat toch wel grappig is, omdat zowel Bach als Busey nu niet direct grootheden waren toen). Kennedy had ik nog nooit zo'n eikel zien spelen, dat was in dat opzicht ook weer eens iets nieuws, hij deed het zeer naar behoren.

Naarmate de film op de bankoverval terecht komt neemt de spanning toe, helemaal bij het verraad van Red. Het einde komt ineens als een donderslag bij hemel en gaf me toch nog een vreemde nasmaak, de hele film door leek het allemaal immers zo goed te gaan. Daarnaast, ik wil 'the dude' niet zien sterven. Desalniettemin een ongelooflijk leuke film!

Prima film van Cimino, met sterke rollen van Bridges en Eastwood. Vooral het eerste uur vond ik vermakelijk met het fijne jaren 70 sfeertje, de karakterontwikkeling van de 2 en het kat en muis spelletje met Red. Zodra het viertal bij elkaar komt en ze het plan gaan smeden vind ik het nogal rommelig worden. Maar het grootste probleem heb ik met de deus ex machina die aan het eind uit de mouw wordt geschud. Ze krijgen een lift, lopen een stukje verder en *poef* daar staan ze voor het schoolgebouwtje.

Verder is het ook vrij opvallend hoe in die tijd naar vrouwen gekeken. De meesten zijn schaars gekleed of helemaal naakt en komen puur in beeld om de mannen een pleziertje te doen. Anno 2023 vond ik dit vrij bizar om te zien.

Een beetje duaal - enerzijds herinnerde ik me de film als veel leuker dan ik hem nu vond, anderzijds is het als een film niet zozeer met maar van Eastwood, maar dan beter, want Cimino maakt er wat mij betreft iets meer van dan wat Clint zelf gedaan zou hebben. Net een tikkeltje meer vaart, net een tikkeltje minder degelijkheid, betere productie. Maar dat betekent nog niet meteen dat het een meesterwerk is, al klopt er een heleboel gewoon heel erg goed. De combi Eastwood en Bridges bijvoorbeeld. Maar ook George Kennedy en Barbara Bach zijn leuk en erg goed gecast.

Jammer dan wel dat het verhaal, hoewel prettig luchtig, net een tikkeltje te makkelijk over de sleutelmomenten heen stapt. En behalve dat, het centrale idee klopt natuurlijk van geen kanten. Leuk idee, daar niet van.

Toch, het is fijn plaatjeskijken, Cimino heeft ook in deze film de cinematografie al erg fraai op orde.

Lekker laidback filmpje zonder veel poespas. Het beklijft dan wel niet helemaal maar voelt als het stukje van een roadtrip tussen het ene en het volgende National Park. Met een fijne playlist en een laaghangend zonnetje een paar honderd kilometers vreten is ook best aangenaam. Met een jonge Eastwood en Bridges in de hoofdrollen. Hoogtepunt is uiteraard de overval scène, vrijwel zonder dialoog gefilmd.

3,0*

Matig.

Jeff Bridges is een energieke kompaan voor de wat saai acterende Clint Eastwood, maar ook al begint deze buddyfilm met de nodige schwung; naar het einde toe kakt het toch ietwat in. De aanvankelijk luchtige toon blijkt niet heel erg vast te liggen en wil nogal eens zwabberen. Zeker nadat de (voormalige) kompanen erbij komen, is de grootste fun erl af en Michael Cimino kan het mijns inziens niet meer rechttrekken.

2,5